دفن خواهی شد

درون قلب پدر خاک کربلای خودت

 

شاعر: هادی جانفذا<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1593.txt">آرام</a><a class="text" href="w:text:1594.txt">قنوت</a><a class="text" href="w:text:1595.txt">گهواره تا گور</a><a class="text" href="w:text:1596.txt">تکلیف عطش</a><a class="text" href="w:text:1597.txt">گلِ سرخِ</a><a class="text" href="w:text:1598.txt">گهواره </a></body></html>ای تیر! کجا چنین شتابان...؟آرام!

قدری به کمان بگیر دندان... آرام

ای تیر! به حرف حرمله گوش مکن

برگرد، مرو تو را به قرآن... آرام

 

شاعر: عارفه دهقانیكربلا مقتل نشد محراب شد

جا نماز و قبله ي اصحاب شد

چون كه كودك سن تكليفش نبود

پس قنوت حضرت ارباب شد

 

شاعر: مهدیه.عچو آن روز روز سیاهی نبود

که فرصت به قدر نگاهی نبود

گلوی تو در کربلا درس گفت

ز گهواره تا گور راهی نبود

 

شاعر: علی محمد مؤدبآن کودک استوار را باور کن

لب تشنه ی بی قرار را باور کن

تکلیف عطش برای او حتمی شد

شش ماهه ی روزه دار را باور کن

 

شاعر: محمد صادق رسولیاين پرچم عشق است که بر دوش من است

يا پاره ي قرآن که در آغوش من است

نه! نه! بگذاريد بگويم اين کيست:

شش ماهه گلِ سرخِ عطش نوش من است

 

شاعر: محمد علي حضرتيچرخید خداوند به دور سر تو

زد بوسه به پاره پاره ی پیکر تو

والله که کشتی نجات همه است

گهواره ی کوچک علی اصغر تو

 

شاعر: جلیل صفربیگی<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:1600.xml">مثنوی</a><a class="folder" href="w:html:1603.xml">دوبیتی و رباعی</a><a class="folder" href="w:html:1609.xml">غزل</a><a class="folder" href="w:html:1622.xml">ترکیب بند</a></body></html>شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع)

ابوالفضل العباس (ع) كه شاهد كشته شدن بسيارى از اهل بيت است، به برادران خود، عبدالله و جعفر و عثمان فرمود: برادران! خود را پيشمرگ آقايتان كنيد و قبل از آنكه آسيبى به او برسد، جان خود را فدايش كنيد! آنان همگى به ميدان رفتند و به شهادت رسيدند .

آنگاه عباس بن على (ع) كه خون پدر در رگهايش جارى بود، از برادر اجازه خواست تا به ميدان رود .

امام بسختى گريست و فرمود: برادر! تو صاحب لواى من هستى، اگر تو نمانى، كسى با من نخواهد ماند! ابوالفضل العباس (ع) عرض كرد: سينه ام تنگ شده و از زندگى دنيا سير شده ام و مى خواهم از اين منافقين خونخواهى كنم! امام حسين (ع) فرمود: اكنون كه عازم سفر آخرت شده اى ، براى اين كودكان كمى آب بياور! قمر بنى هاشم، نيزه و مشكى برداشته، به طرف شريعه فرات رهسپار شد .

صف محافظان فرات را شكافت و خود را به آب رسانيد .

آنگاه كفى از آب بر گرفت و تا نزديك دهان آورد، گويا مى خواهد بنوشد، اما نه! آب را بر روى آب ريخت و حاضر نشد خود را سيراب و برادر و اهل بيتش را تشنه ببيند .

مشك را پر از آب كرد و روانه خيمه شد: اين مشك آب بايد هر چه زودتر به كودكان تشنه برسد! سپاه عمر سعد، راه را بر او بستند و در حقيقت راه را بر آب بستند، چرا كه حتى يك قطره آب نيز نمى بايستى به اهل بيت مى رسيد .

نبردى سخت درگرفت و ابوالفضل العباس (ع) بر آن جمعيت حمله مى برد و بسختى از مشك آب دفاع مى كرد .

مردى به نام نوفل كه در پشت درختى كمين كرده بود، ناگهان هجوم آورد و ضربه اى به دست راست قمر بنى هاشم وارد آورد؛ اما پيش از آنكه مشك بيفتد، سقاى دشت كربلا آن را به دست چپ گرفت: والله ان قطعتموا يمينى انى احامى أبدا عن دينى و عن امام صادق اليقين نجل النبى الطاهر الأمين به خدا قسم اگر چه دست راستم را قطع كرده ايد، ولى من تا ابد از دينم و از پيشواى خود، نواده پيامبر پاك امين دفاع خواهم كرد! ضربتى ديگر دست چپ ابوالفضل (ع) را نشانه گرفت .

بى درنگ مشك را به دندان گرفت، بدان اميد كه هر چه زودتر آب را به خيمه برساند .

دشمن، عباس را تيرباران كرد .

تيرى به مشك خورد و آن را سوراخ كرد .

گويى اين جان عباس است كه از كالبد مشك بيرون مى ريزد! و تيرى ديگر سينه اين سردار رشيد را هدف قرار داد

عباس (ع) از اسب سرنگون شد و فرياد زد: برادر! مرا درياب! حسين خود را به برادر رسانيد، ولى آخرين اميدش را از دست رفته مى ديد! فداكارى و ايثار ابوالفضل العباس (ع) آنچنان تحسين برانگيز و غير قابل وصف است كه همواره مورد احترام و تكريم ائمه (عليهم السلام) قرار مى گرفته است .

شيخ صدوق (ره) از امام سجاد (ع) روايت كرده است: خداوند عباس را رحمت كند! او خوب جانبازى كرد و نيكو امتحان داد و جان خود را فداى برادرش كرد تا هر دو دستش جدا شد .

خداى عز و جل به جاى دو دست، دو بال به او عطا فرمود تا در بهشت با فرشتگان پرواز كند، همان طور كه به جعفر بن ابى طالب دو بال عطا كرد .

عباس نزد خداوند مقامى دارد كه روز قيامت تمامى شهدا به او رشك مى برند! مقدمه
الحمدللّه رب العالمين ، و الصلوه و السلام على اشرف الانبياء و المرسلين ابا القاسم محمد صلى اللّه عليه و آله المعصومين ، سيما حجة بن الحسن (روحى و ارواح العالمين له الفداء
حمد و سپاس بى كران مخصوص ذات لايزال و درود فراوان بر پيغمبر اسلام (ص ) و اهلبيت طاهرينش ، زيارت امام حسين (ع ) ثوابها و فضيلتهاى زيادى دارد كه ما قطره اى از آن را در اينجا مى شماريم منجمله :
1 - عبادت مكرمين را كه ملائكه هستند به زوار امام حسين (ع ) عنايت مى فرمايند.
2 - عبادت مصطفين را كه انبياء هستند.
3 - با انبياء و اوصياء همنشين مى شوند.
4 - سر سفره انبياء و اوصياء مى نشيند و با آنها طعام مى خورد.
5 - پيامبران با او مصافحه مى كنند.
6 - هم صحبت با پيامبران مى شود.
7 - خداوند به زوار امام حسين (ع ) مباهات مى كند.
8 - خداوند به زوار امام حسين (ع ) نظر رحمت مى كند.
9 - دليل محبت امام حسين (ع ) هستند.
10 - مورد دعاى پيامبران و اوصياء و اولياء و ائمه هستند.
11 - سلام خدا و ملائكه و پيامبران بر آنها است .
12 - با مراتب عباد صالحين و مخلصين و مؤ منين و متقين و زاهدين و خائفين ... است .
13 - جميع عباداتش مقبول است از نماز و روزه و حج و جهاد... .
14 - مرابطه و وقف و صدقه و آداب مستحبه او قبول است .
15 - ثواب اعلاء درجات نيت خالص به او خواهند داد.
16 - ثواب عبادات تمام عمر بلكه تمام دهر را به او خواهند داد.
17 - تمام گناهانش آمرزيده مى شود.
18 - تمام گناهان پدر و مادر و دوستانش آمرزيده مى شود.
19 - محدث خدا در عرش است .
20 - در عليّين اسمش مسطور مى شود.
21 - مورد خطاب و نداى پروردگار قرار مى گيرد.
22 - ثواب جهاد و شركت در ركاب امام حسين (ع ) به او مى دهند.
23 - شريك در اعمال شهداى كربلا است .
24 - ثواب در خون غلطيدن در راه خدا را به او مى دهند.
25 - اگر شقى باشد سعيد مى شود.
26 - از كرّوبين شمرده مى شود.
27 - از ياوران حضرت زهرا(عليهاالسلام ) مى باشد.

28 - اعضاى او از صورت و چشم و قلب محل دعاى امام صادق (ع ) است .
29 - در روز قيامت شافع است .
30 - از باب الحسين وارد مى شود.
31 - از آب كوثر به او مى خورانند.
32 - ملائكه او را بدرقه مى كنند.
33 - ملائكه به تشييع جنازه او مى آيند.
34 - عزائيل با او مدارا مى كند.
35 - ملائكه بر جنازه او نماز مى خوانند.
36 - وارد بهشت مى شود.
37 - مقرب و هم صحبت الهى مى گردد.
38 - فوز به وصال حورالعين مى شود.
39 - پيغمبر اكرم (ص ) به زيارت او مى آيد.
40 - شامل دعا و محب