د و نسيم خوش آن در قبر بر او وزيده و در قبر پراكنده و منتشر مى گردد.
و اگر وى در سفر زيارت سالم و از گزند مرگ در امان ماند دربى به روى او گشوده مى شود كه رزق و روزى وى از آن نازل مى گردد و در مقابل هر درهمى كه انفاق كرده ده هزار درهم قرار داده مى شود و آن را براى وى ذخيره كرده و هنگامى كه محضور شد و از قبر بيرون آمد به او گفته مى شود:
در مقابل هر درهمى كه در سفر زيارتت خرج كردى ده هزار درهم مال تو است و خداوند به تو نظر نموده و آنها را نزد خودش براى او ذخيره خواهد كرد.(17)

دعاى مستجاب
((صفوان جمّال )) از حضرت ابى عبداللّه (ع ) حديثى طولانى را نقل كرده و در ضمن آن مى گويد:
محضر مبارك امام (ع ) عرضه داشتم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه نزد قبر مطهّر آن حضرت (امام حسين (ع )) نماز بخواند؟
حضرت فرمودند:
كسى كه نزد قبر آن جناب دو ركعت نماز بخواند چيزى را از خدا نخواسته مگر آنكه حق تعالى آن را به وى اعطاء مى فرمايد.
عرض كردم : چه اجر و ثوابى است براى كسى كه از آب فرات غسل كرده و سپس به زيارت آن حضرت رود؟
امام (ع ) فرمودند:
هنگامى كه با اراده زيارت آن حضرت از فرات غسل مى كند تمام گناهانش ‍ ريخته شده و پاك مى گردد، مثل اينكه تازه از مادر متولد گرديده .
عرض كردم : ثواب و اجر كسى كه خودش بخاطر جهتى نمى تواند به زيارت رود ولى ديگرى را مجهّز ساخته و به زيارت فرستد چه مى باشد؟
حضرت فرمودند:
در مقابل هر يك درهمى كه خرج كرده خداوند متعال به قدر كوه اُحُد از حسنات به وى داده و چند برابر هزينه اى را كه متحمل شده برايش باقى مى گذارد، و نيز بلاهائى كه نازل شده را از وى دور مى گرداند و همچنين مال و دارائى وى را حفظ و نگهدارى مى فرمايد.(18)
بجز كربلا آرزوئى ندارم
كه بى او به محراب روئى ندارم
بود مُهر محراب من خاك پاكش
ز بهر وضو آبروئى ندارم
به سوى حسين است روى نيازم
دگر چشم رحمت به سوئى ندارم


لوازم زائر
((محمّد بن مسلم )) براى ما نقل كرد كه :
محضر مبارك حضرت ابى عبداللّه (ع ) عرض كردم : هرگاه به زيارت پدر بزرگوارتان (حضرت امام حسين (ع )) مى رويم آيا بهمان هيئت و كيفيّتى كه به حج مى رويم باشيم ؟
حضرت فرمودند: بلى .
عرض كردم : پس آنچه بر حاجى لازم است بر ما نيز لازم است ؟
حضرت فرمودند: چه چيزهائى را گفتى ؟
عرض كردم : اشيائى را كه بر حاجى لازم مى باشد.
حضرت فرمودند:
بر تو لازم است كه با همراهانت خوش رفتار باشى ، سخن اندك بگوئى و حتى الامكان تكلّم نكنى مگر به خير.
بر تو لازم است زياد بياد خدا باشى .
و بر تو لازم است جامه و لباس هايت را نظيف و پاكيزه نگاه دارى .
و بر تو لازم است پيش از اينكه به حائر برسى غسل نمائى .
لازم است بر تو كه خاشع بوده و زياد نماز خوانده و بسيار بر محمّد و آل محمّد صلوات بفرستى و به آنچه از تو نيست ومال ديگرى است احترام گذارده و بر ندارى .
لازم است به آنچه حلال نيست نگاه نكرده و چشم خود را از آن فرو ببندى .
لازم است وقتى برادر ايمانى خود را نيازمند ديده و ملاحظه كردى كه بواسطه نداشتن نفقه از ادامه عمل عاجز است به ديدنش رفته او را كمك كرده و به مواسات با او رفتار نمائى .
بر تو لازم است تقيه كه دين تو به آن قائم است را رعايت كنى .
واجب است از آنچه منهى هستى و از خصومت و دشمنى و زياد قسم خوردن و از جدال كردن كه در اثناء آن به خوردن قسم مبادرت مى ورزى اجتناب و دورى كنى .
و وقتى به اين دستورها عمل كردى البتّه حجّ و عمره تو تمام و كامل بوده و به واسطه صرف نفقه و دور شدن از اهل و عيالت و روى تافتن از آنچه به آن مايل هستى از كسى كه آنچه نزدش بوده و تو آن را طلب كردى استحقاق پيدا مى كنى كه از سفرت مراجعه كرده در حالى كه مغفرت و رحمت و رضوانش شامل تو شده باشد.(19)
دوش ديدم عاشقى صحرا نورد
خواندم از نقش جبينش خطّ درد
در سكوتش يك جهان فرياد بود
از علائق فارق و آزاد بود
گفتم اى مجنون شيدا عشق چيست ؟
پاكبازى چيست آيا عشق چيست ؟
در جوابم گفت از خود رستن است
تار و پود خويش را بگسستن است
عشق يعنى زندگى دادن جان بهر او
لن تنال البرّ حتّى تنفقوا
عشق گويد شمع شو در بزم يار
سوختن را پيشه كن پروانه وار
عشق يعنى جان فشاندن در نبرد
عشق يعنى پافشردن همچو مرد
عشق يعنى تيغ حيدر بى نيام
عشق يعنى ذوالفقار سرخ فام


حال زائر
((حضرت امام صادق (ع ))) فرمودند:
هنگامى كه اراده زيارت حضرت حسين (ع ) را نمودى پس آن حضرت را با حالى غمگين و اندوه ناك و ناراحت و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه زيارت نما.
زيرا حضرتش كشته شدند در حالى كه غمگين و ناراحت و ژوليده و گرفته و گرسنه و تشنه بودند و از آن جناب حوائج و خواسته هاى خود را بخواه و سپس از آنجا برگرد و آن مكان شريف را وطن براى خود قرار مده .(20)
من از كودكى نو كرت بودام
سگ رو سياه درت بوده ام
من آن مرغ عشقم ايا شمع جمع
چو پروانه خاكسترت بوده ام
به امّن يجيب خداى بزرگ
كه من عاشق مضطرت بوده ام
اگر خوب اگر بد مران از درت
كه من كمترين ذاكرت بوده ام


رستگاران
((حسين بن ثوير بن ابى فاخته ))، مى گويد:
حضرت ابوعبداللّه (ع ) فرمودند:
اى حسين ! كسى كه از منزلش بيرون آيد و قصدش زيارت قبر حضرت حسين بن على (ع ) باشد، اگر پياده رود خداوند منّان به هر قدمى كه بر مى دارد يك حسنه برايش نوشته و يك گناه از او محو مى فرمايد.
تا زمانى كه به حائر برسد و پس از رسيدن به آن مكان شريف حق تبارك و تعالى او را از رستگاران قرار مى دهد، تا وقتى كه مراسم و اعمال زيارت را به پايان برساند، كه در اين هنگام او را از فائزين محسوب مى فرمايد، تا زمانى كه اراده مراجعت نمايد، در اين وقت فرشته اى نزد او آمده و مى گويد:
رسول خدا(ص ) سلام رسانده و به تو مى فرمايد:
از ابتداء عمل را شروع كن ، تمام گناهان گذشته ات آمرزيده شد.(21)ميان معركه لبريز گريه ها شده بود

پرنده اي كه ز صيّاد خود جدا شده بود

به نام خالق هستي، براي ياري شاه

وَ با اجازه ي زهرا ز خيمه پا شده بود

كبوترانه به گوديِّ قتلگه پر زد

براي درد يتيمي خود دوا شده بود

به حكم شرعي دين خدا مقيّد بود

براي حنجر شش ماهه خون بها شده بود

نماز آخر عمرش به روي پيكر شاه

وَ با امامت شمشيرها ادا شده بود

جوان ترين حسن كربلا براي عمو

ز دست، دست كشيد و تمام پا شده بود

پس از شهادت او پيرمردها گفتند:

چقدر مثل جواني مجتبي شده بود

براي گريه ي بر مجتباي كرب و بلا

همين بس است كه مهمان نيزه ها شده بود

نوشته اند كه بر سينه ي عمو جان داد

چگونه بر بدن قطعه قطعه جا شده بود؟

«اسير» ، نوكر اين خانواده شد زيرا

لبش به ذكر و ثناي حسين وا شده بود

 

شاعر: حمید رمیلشگریان خیره سر، چند نفر به یک نفر؟

فاطمه گشته خونجگر، چند نفر به یک نفر؟

خواهر دل شکسته اش همره دختران او

زند به سینه و به سر ،چند نفر به یک نفر؟

بین زمین و آسمان، جنت و عرش و کهکشان

پر شده است این خبر، چند نفر به یک نفر؟

حور و ملک به زمزمه، وای غریب فاطمه

حضرت خضر نوحه گر، چند نفر به یک نفر؟

آه و فغان مادرش به قلب سنگی شما

مگر نمی کند اثر، چند نفر به یک نفر؟

عمو رمق ندار