مدينه براى او لالايى بخواند....

مدينه در التهاب رسيدن شما بود و شما در انتظار رسيدن به مدينه.

چه سخت است بى حسين به مدينه باز گشتن....
(1) - بنابر روايتى ديگر سنان بن اَنَس نخعى از اسب فرود آمد و شمشير برگلوى حضرت گذاشت و گفت: به خدا قسم سر تو را از بدن جدا خواهم كرد و مى دانم كه تو پسر رسول خدا هستى و پدر و مادرت از پدر و مادر همه مردم بهتر هستند. سپس سر مقدّس و معظّم آن حضرت را بريد.
(2) - بنابر روايتى ديگر: هنگام فرود آمدن امام حسين(ع) از روى اسب زينب از خيمه بيرون آمد و شروع به ندبه وناله كرد: اى واى برادرم، اى واى مولايم، اى واى حسينم، اى واى خانواده ام؛ اى كاش آسمان بر زمين فرود مى آمد و كوه ها متلاشى مى شد .... سپس عمر سعد را مخاطب قرار داد و فرمود: آيا تو به حال خود ايستاده اى و نگاه مى كنى درحالى كه حسين پسر رسول خدا كشته مى شود و ....
(3) - نحن رضضنا الصدر بعد الظهر بكل يعبوب شديد الأسر.
(4) - زيدبن ارقم.
(5) - أم حسبتَ أنّ أصحابَ الكَهفِ وَ الرَّقيمِ كانوُا مِن آياتِنا عَجَباً «كهف (18) آيه 9».
(6) -
نحن قتلنا علياً و بني علي
بسيوف هندية و رماح
و سبينا نِساءهم سبي>ترك
و نطحناهم فأيّ نطاح
(7) - عمرو بن حُرَيث.
(8) - اللَّهُ يَتَوَفَّى الأنفُسَ حينَ موتِها والتِى لَم تَمُتْ فِى مَنامِها «زمر (39) آيه 42».
(9) -
فلا واللَّه ليس لهم شفيع
وهم يوم القيامة في العذاب
(10) -
أترجو أمّة قتلت حسينا
شفاعةَ جدّه يوم الحساب
(11) -
وقد قتلوا الحسين بحكم جور
مخالف حكم حكم الكتاب
(12) - وَ سَيَعْلَمُ الَّذينَ ظَلَمُوا أىَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبوُن «شعراء (26) آيه 227».
(13) - ولا تَحْسَبَنَّ اللَّهُ غافلاً عَمّا يَعمَلُ الظّالِمونَ «ابراهيم (14) آيه 42».
(14) - قُل لا أسئَلُكُم عَلَيه أجراً إلّاالمَوَدَّة فِى القُربى «شورى (42) آيه 23».
(15) - و آتِ ذَا القُربى حَقَّهُ «إسراء (17) آيه 26».
(16) - وَاعْلَمُوا أنَّما غَنِمْتُم مِن شَىْ ءٍ فإنّ للَّهِ خُمْسَهُ و لِلرَّسولِ وَ لِذِى الْقُربى «أنفال (8) آيه 41».
(17) - إنّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عنكمُ الرِّجْسَ أهلَ البيتِ و يُطَهِّرَكُم تَطْهِيراً « احزاب (33) آيه 33».
(18) -
ليتَ أشياخي ببدر شَهِدوا
جَزَعَ الخزرجِ من وَقْع الأسل
لأهَلّوا وَ اسْتَهَلُّوا فرحا
ثم قالوا يا يزيدُ لاتشل
قد قتلنا القوم من ساداتهم
وعَدَلنا ببدرٍ فاعتدل
(19) - ثُمَّ كانَ عاقِبَةَ الَّذيِنَ أساءُو السُّوآى أن كَذَّبوُا بِآياتِ اللَّهِ و كانُوا بِها يَستهزِئوُن «روم (30) آيه 10».
(20) - وَلا يَحسَبنَّ الَّذينَ كَفروا أنَّما نُملِى لَهم خَيرٌ لِأنفُسِهِم إنّما نُملِى لَهُم لِيَزدادُوا إثماً وَلَهم عذابٌ مُهِينٌ «آل عمران (3) آيه 178».
(21) -
لأهلّوا و استهلّوا فرحا
ثمّ قالوا يايزيدُ لا تشل
(22) - وَلا تَحْسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلُوا فِى سَبيلِ اللَّهِ أمْواتاً بل أحياءٌ عند رَبِّهِم يُرْزَقُونَ «آل عمران (3) آيه 169».
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1734.txt">درباره کتاب</a><a class="text" href="w:text:1735.txt">مقدمه دفتر</a><a class="text" href="w:text:1736.txt">مقدمه مؤلف</a><a class="text" href="w:text:1737.txt">الا ... اى محرم !</a><a class="text" href="w:text:1738.txt">غروب تاسوعا</a><a class="text" href="w:text:1739.txt">شب عاشورا</a><a class="text" href="w:text:1740.txt">اتمام حجت</a><a class="text" href="w:text:1741.txt">حر</a><a class="text" href="w:text:1742.txt">آغاز برخورد</a><a class="text" href="w:text:1743.txt">مقاومت اصحاب</a><a class="text" href="w:text:1744.txt">پيران جوان</a><a class="text" href="w:text:1745.txt">جوانان بنى هاشم</a><a class="text" href="w:text:1746.txt">فرزندان ابوطالب</a><a class="text" href="w:text:1747.txt">عباس ، آموزگار وفا</a><a class="text" href="w:text:1748.txt">هل من ناصر؟</a><a class="text" href="w:text:1749.txt">مؤخره</a><a class="text" href="w:text:1750.txt">پاورقی</a></body></html>نام کتاب : خون خدا ((گزارشى از عاشوراى سال 61 هجرى))

مؤلف : جواد محدثى 

منبع : سایت غدیر  www.ghadeer.orgمقدمه دفتر
بسم الله الرحمن الرحيم
بى شك ، حادثه جانسوز ((كربلا))، يكى از مهمترين و عبرت آموزترين حوادثى به شمار مى رود كه تاكنون در مسير تاريخ پرفراز و نشيب بشر، بوقوع پيوسته است ؛ رويدادى بس شگرف كه انديشمندان جهان ، انگشت حيرت به دندان گزيده و همواره مبهوت از آن فداكاريهاى بى نظير تحسين و تمجيد لب به سخن گشوده اند؛ چرا كه نقش آفرينان حماسه جاويد ((كربلا))، با شعار هيهات منا الذلة ، جهت برقرارى حق و عدالت ، با آنكه تعدادشان انگشت شمار بود، با دلهايى مالامال از شور و عشق خدايى ، پاى در ميدان جهاد و شهادت نهاده ، به سوى ((الله )) اوج گرفته و دنياى پر از فريب و نيرنگ را پشت سر گذاشتند و به ملكوت اعلى پيوستند. با گفتار و عمل ، به جهانيان اعلام نمودند:((مرگى كه در راه حق باشد، از عسل شيرين تر است )).
كتابى كه اكنون شما خواننده گرامى در دست داريد، پژوهشى در تبيين اين قيام شگفت انگيز است كه توسط مؤ لف محترم ، به رشته تحرير درآمده ، به دوستداران اهل بيت (عليهم السلام ) و آزاد انديشان جهان ، عرضه مى شود تا چراغى فروزان ، فرا روى سير تكاملى الى الله آنان قرار گيرد، ان شاء الله .
اين دفتر، پس از بررسى ، ويرايش و اصلاحاتى چند، مجددا آن را به زيور چاپ آراسته و در اختيار حقيقت جويان قرار مى دهد، بدان اميد كه مورد پذيرش حق تعالى قرار گيرد.
در خاتمه ، از خوانندگان محترم تقاضا داريم هرگونه انتقاد و يا پيشنهادى كه دارند به آدرس :

قم - دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم
صندوق پستى 749 / بخش تحقيق و بررسى فارسى ، ارسال دارند.
با تشكر فراوان
دفتر انتشارات اسلامى
وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قممقدمه مؤلف
در اين نوشته ، گرچه بيشترين تاءكيد، روى ((چگونه ))هاى حوادث عاشورا است و نماياندن صحنه هاى عمل و جزئيات برخوردها، حمله ها، دفاعها و سخنها... و از ديگر سو، گرچه براى بهره مندى از مسائل و حوادث و رويدادهاى تاريخى بايد سراغ ((چرا))هاى آن رفت و آنها را كشف كرد و تجزيه و تحليل و بررسى نمود، نه ((چگونه ))ها و چگونگى هايى را كه در زمانهاى گوناگون تغيير شكل مى دهند، ولى در همه شان ، ((چرا))ها يكى است و تاريخ تكرار مى شود.
((هر روز، عاشورا و هر سرزمينى كربلا است ...)) اينها درست و بجا، اما گاهى ((چگونگى )) حادثه اى ((چرا))ى آن را نيز روشن مى كند و ((شكل عمل )) و ((قالب كار))، ((چرا))ى آن را مى شناساند و گاهى با ((عمل ))، مى توان روشنتر و عميقتر ((سخن )) گفت و چه بسا با ((حضور در جايى )) و يا ((غيبت از صحنه اى ))، به مراتب بيشتر و بهتر مى توان ((حرف )) زد، چرا كه ((عمل ))، گوياترين سخن است و ((دو صد گفته ، چون نيم كردار نيست ...)).
اين نوشته ، گامى است بدين منظور و در اين راه . و قضاوت اينكه در اين كار، چه اندازه توفيق حاصل شده ، به عهده خواننده عزيز اين صفحات است .
كتاب حاضر، در سالهاى 57 و 60 چاپ شده بود و اينك در چاپ جديد، با برخى اصلاحات و تغييرات تكميلى ، عرضه مى گردد.
عاشورائيان امروز و نسل انقلاب و امت حزب الله ، سرتاسر اين كشور را ((كربلا)) ساختند و ياران صديق و با وفاى حسين زمان ، امام امت بودند. حماسه هاى جاودان حسي