ml>نام کتاب : نماز عشق حسين(عليه‌السلام) 

نویسنده : سایت آیت الله قرائتی

منبع : سایت آیت الله قرائتی  www.qaraati.netمقدمه
«السلام عليك يا اباعبداللّه الحسين‌»
حسين جان! «اشهد انّك قد اقمتَ الصّلاة»؛ گواهى مى‌دهم كه تو نماز را به پاداشتى.
حسين جان! عصر تاسوعا يك شب مهلت خواستى و فرمودى: من نماز را دوست دارم و مى‌خواهم امشب را نماز بخوانم.
حسين جان! ابوثمامه را كه هنگام نماز ظهر عاشورا را يادآورى كرد دعا كردى.
حسين جان! در نماز ظهر عاشورا خود و يارانت تيرهاى دشمن را به جان خريديد تا نماز به پاداريد.
حسين جان! صداى اذان على اكبر را در ظهر عاشورا مى‌شنويم.
حسين جان! ظهر عاشورا از مستحبات نماز مثل اذان و اقامه و جماعت و اول وقت دست برنداشتى.
حسين جان! به خواهرت فرمودى: مرا در نمازشبت فراموش نكن.
حسين جان! عزّت تو از پدرى است كه در كعبه متولد و در محراب شهيد شد و از مادرى است كه نور نمازش به آسمانها مى‌رفت.
حسين جان! سجده بر تربت كربلاى تو سبب قبولى نماز ماست.
از خدا بخواه كه شيرينى نماز را بچشيم و به فرزندانمان بچشانيم.چرا عبادت؟
 عبادت عالى‌ترين نوع كرنش در برابر خداوند است.
 آفرينش هستى و بعثت پيامبران (عالم تكوين و تشريع) براى عبادت است. خداوند مى‌فرمايد: «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ» (1) هدف آفرينش جنّ و انس عبادت خداوند است.
 كارنامه همه انبيا و رسالت آنان نيز دعوت مردم به پرستش خداوند بوده است: «وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِى كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولاً أَنِ اعْبُدُواْ اللَّهَ وَاجْتَنِبُواْ الطَّاغُوتَ» (2) روشن است كه خدا نيازى به عبادت ما ندارد «فَإِنَّ اللَّهَ غَنِىٌّ عَنكُمْ» (3) و سود عبادت به خود پرستندگان برمى‌گردد همچنانكه درس خواندن شاگردان به نفع خود آنان است و سودى براى معلّم ندارد.
 ريشه‌هاى عبادت‌
 1- عظمت خدا
 انسان وقتى خود را در برابر عظمت و جلال خدا مى‌بيند ناخودآگاه در برابر او احساس خضوع و فروتنى مى‌كند. آن سان كه در برابر يك دانشمند و شخصيت مهم انسان خويشتن را كوچك و ناچيز شمرده او را تعظيم و تكريم مى‌كند.
 2- احساس نياز و وابستگى‌
 انسان در همه چيز نيازمند خداوند بى‌نياز است. اين احساس عجز و نياز انسان را به پرستش وامى‌دارد. در بعضى احاديث است كه اگر فقر و بيمارى و مرگ نبود هرگز گردن بعضى نزد خدا خم نمى‌شد.
 3- توجّه به نعمت‌ها
 يادآورى نعمت‌هاى بى‌شمار الهى انگيزه‌اى قوى براى توجه به خدا و عبادت اوست. در مناجات امامان معصوم ابتدا نعمت‌هاى خدا به انسان آمده آنگاه درخواست از او. قرآن مى‌فرمايد: «فَلْيَعْبُدُواْ رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ الَّذِى أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفِ» (4) مردم پروردگار كعبه را عبادت كنند كه آنان را از گرسنگى سير و از ترس ايمن ساخت.
 4- فطرت‌
 روح پرستش كه در انسان فطرى است گاهى در مسير صحيح قرار گرفته و به «خداپرستى» مى‌رسد گاهى در سايه جهل يا انحراف به پرستش سنگ و چوب و خورشيد و گاو و پول و ماشين و همسر و طاغوت‌ها. بعثت انبيا براى هدايت اين غريزه فطرى به مسير درست است نه اصل عبادت.
1) ذاريات آيه 56.
2) نحل آيه 36.
3) زمر آيه 7.
4) قريش آيه 3 و 4. ابعاد عبادت‌
عبادت فراتر از نماز و روزه و امثال آن است. نيّت صحيح و رنگ الهى دادن به كارها آنها را عبادت وگاهى برتر از عبادت مى‌سازد. همچون اكسيرى كه هر فلز بى‌ارزش را طلا مى‌سازد. عبادت قرار دادن همه ابعاد زندگى در مسير خواست و رضاى الهى است. از جمله:
1- تفكر در آفرينش‌
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: عبادت زياد نماز خواندن و روزه گرفتن نيست همانا عبادت انديشيدن در امر خداست. (5)
2- كسب و كار
رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود: عبادت هفتاد بخش است برترين آنها طلب حلال و به دنبال روزى رفتن است.(6)
3- آموختن دانش‌
پيامبرصلى الله عليه وآله فرمود: كار كسى كه براى آموختن حركت كند تا باطلى را ردّ و گمراهى را هدايت كند. همچون چهل سال عبادت است.(7)
4- خدمت به مردم‌
روايات بسيارى خدمت به مردم و رسيدگى به مشكلات آنان را برتر از بسيارى از عبادت‌ها و حجّ مستحب مى‌داند.
5 - انتظار حكومت عدل جهانى‌
پيامبر صلى الله عليه وآله فرمود: انتظار فرج برترين عبادت است.(8) البته انتظارى مثبت و سازنده همراه با تلاش براى دولت عدل مهدوى.
آرى ابعاد ونمونه‌هاى عبادت قابل شمارش نيست وحتّى نگاه پر مهر به پدر ومادر نگاه به چهره علما نگاه به قرآن و كعبه و رهبر عادل يا برادر دينى هم عبادت است.(9)
5) ميزان الحكمه ج‌7 ص‌542.
6) وسائل‌الشيعه ج‌12 ص‌11.
7) محجةالبيضاء ج‌1 ص‌19.
8) نهج الفصاحه جمله 409.
9) سفينةالبحار كلمه «نظر». چگونه عبادت كنيم؟
 روش عبادت را بايد از قرآن و عترت آموخت. آنگونه كه آدرس هر خانه را بايد از صاحب خانه گرفت.
 1- آگاهانه‌
 در حديث است: دو ركعت نماز عالم بهتر از هفتاد ركعت نماز جاهل است.(10) و رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود: از نماز آن قسمتى مورد قبول است كه انسان بر اساس تعقّل و آگاهى بخواند.(11)
 امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: هر كه دو ركعت نماز بخواند و بداند با كه سخن مى‌گويد و چه مى‌گويد گناهانش بخشيده مى‌شود.(12)
 2- عاشقانه‌
 عبادت از روى عشق نشاطآور و لذّت‌بخش است و آنگونه كه بيمار از غذا لذّت نمى‌برد عبادت كنندگان بى‌شوق هم لذّتى از پرستش نمى‌برند. امام صادق عليه السلام فرمود: عبادت را به خودتان تحميل نكنيد.(13)
 آنگونه كه براى ديدار يك شخصيت محبوب نشاط و شوق داريم براى ديدار با خدا و پرستش او هم بايد چنين باشيم.
 3- خالصانه‌
 ملاك ارزش و اعتبار عبادت اخلاص است و عبادت ناخالص و از روى ريا نفاق شهرت‌طلبى و عوام‌فريبى بى‌اعتبار و فاقد ارزش است. عبادت بى‌اخلاص همچون جسم بى‌جان و پيكر بى روح است.
 4- خاشعانه‌
 پرستش بايد با قلبى سرشار از احساس عظمت خدا و كوچكى خود باشد. قرآن در وصف مؤمنان «خشوع در نماز» را بيان مى‌كند.(14)
 براى خشوع در نماز بايد نمازگزار چنان عبادت كند كه گويا خدا را مى‌بيند و ذلت و كوچكى خويش را در برابر قدرت و عظمت او حسّ كند. در حديث است: خدا را چنان عبادت كن كه گويا او را مى‌بينى.(15)
10) سفينةالبحار كلمه «عبد».
11) محجةالبيضاء ج‌1 ص‌366.
12) وافى ج‌2 ص‌10.
13) اصول كافى ج‌2 ص‌83.
14) مؤمنون آيه 3.
15) مصباح الشريعه ص 8.اداعاى دين ديگران  
روزى امام حسين عليه السلام به ديدار اسامة بن زيد رفت . اسامه بيمار بود و از اندوهى كه داشت ناله مى كرد.
امام عليه السلام به او فرمود: غم تو براى چيست اى برادر من .
اسامه : بخاطر بدهى كه دارم و آن شصت هزار درهم است .
امام عليه السلام فرمود: برعهده من كه آن را ادا كنم .
اسامه : مى ترسم بميرم .
امام عليه السلام فبل از اينكه بميرى آن را ادا مى كنم و دين او را قبل از مرگش ادا كرد. (73) آفات عبادت‌
 1- ريا
 كسى كه نه براى خدا بلكه براى جلب نظر مردم يا شهرت و مقام عبادت مى‌كند عباداتش به هدر مى‌رود. حتّى گاهى شيطان پيش از عمل و د