 لي صَدْري و أَجِرْ عَلي لِساني مَحَبَّتَك َوَ مِدْحَتَكَ وَالثَّناءَ عَلَيْكَ فَإنَّهُ لا حَولَ وَلا قُوَّةَ إلا بِكَ وَقَدْ عَلِمْتُ أَنَّ قِوامَ ديني التَّسْليمُ لأَمْرِكَ وَآلشَّهادَةُ عَلي جَميع أَنبيائكَ وَرُسُلِكَ بِالأُلْفَة بَيْنَهُمْ، أَشْهَدُ أَنَّهُمْ أَنبياؤُكَ وَرُسُلُكَ إلي جَميعِ خَلْقِكَ اَللّهمَ اجْعَلْهُ لي نُوَراً وَطَهُورَاً وَحِرْزَاً وَشِفاءً مِنْ كُلِّ سُقْمٍ وَداءٍ وَمِنْ كُلِّ آفَةٍ وَعاهَةٍ وَمِنْ شَرِّ ما أَخافُ وَأَحْذَرُ. اَللّهُمَّ طَهِّرْ بِهِ قَلْبي وَجَوارِحي وَعِظامي وَلَحْمي وَدَمي وَشَعْري وَبَشَري وَمُخّي وَعَصَبي وَما أَقَلَّتِ الأَرْضُ مِنّي، وَاجْعَلْهُ لي شاهِدَاً يَوْمَ فَقْري وَفاقَتي."؛ اين دعا در حال غسل خوانده مي‌شود.
ب: هدية الزائرين و بهجة النّاظرين، ص 118: "چون غسل مي‌کني در اثناي غسل بگو: "بِسْمِ اللهِ وَباللهِ اَللّهمَ اجْعَلْهُ نُوراً وَطَهُوراً وَحِرْزاً و شِفاءً منْ كُلِّ داءٍ وَآفَةٍ وَسُقْمٍ وَعاهَةٍ، اَللّهُمَّ طَهِّرْ بِهِ قَلْبي وَاشْرَحْ بِهِ صَدْري وَسَهِّلْ بِهِ اَمْري."
35 . همان، ص 348 و 349، حديث 10.
36 . کامل الزّيارات، باب 77، ص 348، ح 8.
37 . از جمله غسل‌هاي مستحبّ در شريعت مطهّرة اسلام، غسل زيارت حضرت سيّدالشهدا (عليه السلام) مي‌باشد. برخي از مراجع عظام تقليد (دامت برکاتهم) غسل مستحبّي را ـ که از جملة آنها غسل زيارت حضرت سيّدالشهدا (عليه السلام) است ـ از وضو کافي مي‌دانند يعني با وجود غسل، ديگر نيازي به وضو نمي‌باشد و برخي ديگر غسل را کافي نمي‌دانند ـ در اين گونه مسائل بايد هر کس به نظر مرجع تقليد خود مراجعه کند.
38 . بحارالأنوار، ج 98، ص 195؛ عطيّة عوفي مي‌گويد: با جابر بن عبدالله انصاري (رحمه الله) براي زيارت قبر امام حسين (عليه السلام) خارج شديم، پس وقتي که وارد کربلا شديم جابر نزديک رود فرات شد و غسل کرد، سپس لباسي را ازار و لباسي را رداي خود قرار داد، سپس کيسه‌اي را که در آن سُعد "گياهي خوشبو که آن را خشک مي‌کردند و بعد مي‌ساييدند و پودر مي‌کردند و از آن به عنوان عطر و بوي خوش استفاده مي‌کردند" بود گشود و آن را بر بدن خود پراکنده ساخت و ماليد، سپس هيچ گامي برنمي‌داشت مگر اين که ذکر خدا مي‌کرد تا اين که نزديک قبر شد... .
امّا معناي "ازار" و "ردا". در مجمع البحرين طريحي، ج 3، ص 204 آمده است: "الازار بالکسر: ثَوبٌ حاملٌ بجميع البدن"؛ ازار، لباسي است که همة بدن را در برمي‌گيرد. نيز در<-- -->ج1، ص 181 آمده است: ردا لباسي است که بر دوش قرار داده مي‌شود و بين دو کتف بالاي همة لباس‌ها افکنده مي‌شود.
فقيهان "لُبس ثوبين"؛ (پوشيدن دو لباس) را از واجبات احرام مي‌دانند که يکي به عنوان "ازار" و ديگري به عنوان "ردا" مي‌باشد، ازار ساتر ميان ناف تا زانو و ردا ساتر دو دوش و دو بازو و مقدار قابل توجّهي از پشت مي‌باشد. در روايات زيارت حضرت سيّدالشهدا (عليه السلام) امر به "لبس ثوبين طاهرين"؛ (پوشيدن دو جامة طاهر) شده است (ر. ک: هديّةالناظرين، ص 118 و المزار ابن المشهدي، ص 419 که مرحوم علامة اميني از آن استنباط فرموده‌اند که به صفت "لباس احرام" بايد باشد.
39 . کامل الزّيارات، باب 79، ص 398.
40 . در مجمع البحرين، ج 4، ص 352 "المشرعة" به معناي راه آب براي تشنگان است. نيز در هدية الزّائرين محدّث قمي، ص 118 آمده است: "دو رکعت نماز کن در بيرون مشرعه که آن همان مکاني است که حق تعالي در شأن او فرموده: {وَ فِي الأَْرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوانٌ وَغَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقي بِماءٍ واحِدٍ وَنُفَضِّلُ بَعْضَها عَلي بَعْضٍ فِي الأُْكُلِ}؛ (و در روي زمين، قطعاتي در كنار هم قرار دارد كه با هم متفاوتند و نيز باغ‌هايي از انگور و زراعت و نخل‌ها و درختان ميوة گوناگون كه گاه بر يك پايه مي‌رويند و گاه بر دو پايه، و عجيب‌تر آن كه همة آنها از يك آب سيراب مي‌شوند و با اين حال، بعضي از آنها را از جهت ميوه بر ديگري برتري مي‌دهيم. (سورة رعد، 4) و همچنين در ص 123 مي‌نويسد: "شريعة حضرت صادق (عليه السلام) ظاهراً آن [مکان و] موضع مي‌باشد که اکنون مشهور است به مقام آن حضرت و در آن موضع، عمارتي ساخته‌اند." همچنين در کتاب "عتبات عاليات عراق" دکتر اصغر قائدان، ص 158 آمده است: "مقام امام صادق (عليه السلام) ، در اطراف حرم امام حسين (عليه السلام) در زمين‌هاي معروف به جعفريّات، قبّه و زيارتگاهي وجود دارد که گفته مي‌شود امام صادق (عليه السلام) هنـگام زيـارت امـام حسيـن (عليه السلام) در آن مکـان بـا آب نهـر فـرات، غسل زيـارت مي‌کرد.
اين نقطه در ساحل غربي نهر علقمه قرار دارد و گنبد اين مقام با کاشي مزّين است."
41 . المزار، محمد بن المشهدي، ص 419 و 420.
42 . همان، ص 420.
43 . کامل الزّيارات، باب 79، ص 398: "اَللّهُمَّ إِنّي أَرَدْتُكَ فَأَرِدْني وَإِنّي أَقْبـَلْتُ بِوَجْهي إِلَيْكَ فَلا تـُعْرِضْ بِوَجْهِكَ عَنّي فَإِنْ كُنـْتَ عَلَيَّ ساخِطاً فَتُبْ عَلَيَّ وَارْحَمْ مَسيري إِلي ابْنِ حَبيبِكَ أَبْتـَغي بِذلِكَ رِضاكَ عَنّي فَارْضَ عَنـّي وَلا تـُخَيِّبـْني يا أَرْحَمَ الرّاحِمينَ". دعاهاي ديگري نيز وجود دارد. علاقمندان مي‌توانند به کامل الزّيارات مراجعه نمايند.
44 . المزار، ابن المشهدي، ص 420 و کامل الزّيارات، باب 79، ص 398، صلوات بر امام حسين (عليه السلام) در شمارة (61) ذکر خواهد شد.
45 . کامل الزّيارات، باب 49، ص 254 و 255، حديث 4؛ هر که با پاي پياده به سوي قبر امام حسين (عليه السلام) برود، خداوند به هر گامي، هزار حسنه برايش مي‌نويسد و هزار گناه از او محو مي‌کند و هزار درجه او را بالا مي‌برد، پس هنگامي که به فرات رسيدي غسل کن و کفش‌هاي خود را از پا بيرون کن و با پاي برهنه حرکت کن و بسان بنده‌اي ذليل راه برو.
همچنين در الکافي، ج 4، ص 576.
46 . کامل الزّيارات، باب 79، ص 399و المزار ابن المشهدي، ص 420.
47 . در کتاب فرهنگ عاشورا، جواد محدّثي، ص 129، تحت عنوان "تلّ زينبيّه" آمده است:
"تلّ، به معناي تپّه، تودة خاک و ريگ است، پُشتة‌ برآمده از زمين؛ سرزمين کربلا، ناهموار و داراي تلّ و تپه بود. در حادثة کربلا، تلّ و تپّه‌اي مشرف بر شهادتگاه شهداي کربلا بود و حضرت زينب (عليها السلام) بالاي آن مي‌آمد تا وضع برادرش امام حسين (عليه السلام) را در ميدان نبرد بررسي کند و جوياي حال او شود. در حال حاضر، بنايي به همين نام در سمت غرب صحن سيّدالشهدا (عليه السلام) طرف درب "زينبيّه" وجود دارد. تجديد بناي تلّ زينبيّه در اين اواخر، در سال 1398هـ .ق. بوده است. قبلاً اتاقي کوچک بود که در بازسازي اخير،
به صـورت مجلّل و مـرتفع‌تر از سطح خيابـان، به اندازة يک مسجد کوچـک است."
در کتاب عتبات عاليات عراق، دکتر اصغر قائدان، ص 133 نيز آمده است:
"به طور تقريبي پنج متر از کف صحن حرم بالاتر ا ست و حدود 35 متر تا مقتل و قتلگاه فاصله دارد. اين مکان را به صورت ات