 : ص 72، بحارالانوار : ج 45، ص 47 - 57.
58-اشعار از شاعر محترم ژوليده .
59-المفيد: ص 95، تاريخ طبرى : ج 4، ص 334، مقتل خوارزمى : ج 1، ص 17.
60-حياة الامام الحسين عليه السّلام : ج 2، ص 116.
61-بحارالا نوار: ج 44، ص 383، مقتل خوارزمى : ج 1، ص 239.
62-بحارالانوار: ج 44، ص 189.
63-الحكم الزاهرة : ج 1، ص 127.
64-اشعار از شاعر محترم آقاى فؤ اد كرمانى .
65-تحف عقول : ص 177، بحارالا نوار: ج 75، ص 117، ح 5.
66-نهج الشّهادة : ص 39، بحارالا نوار: ج 75، ص 121، ح 4.
67-مستدرك الوسائل : ج 9، ص 24، ح 10099 به نقل از مجموعه شهيد.
68-محجّة البيضاء: ج 4، ص 228، بحارالا نوار: ج 75، ص 116، ح 2.
69-تحف العقول : ص 179، بحارالا نوار: ج 75، ص 119، ح 2.
70-بحارالا نوار: ج 2، ص 130، ح 15 و ج 75، ص 127، ح 10.
71-نهج الشّهادة : ص 47.
72-بحالا نوار: ج 75، ص 127، ح 10.
73-وسائل الشّيعة : ج 11، ص 339، بحارالا نوار: ج 46، ص 153، ح 16.
74-بحار الا نوار: ج 44، ص 192، ضمن ح 4، و ص 381، ضمن ح 2.
75-وسائل الشّيعة : ج 5، ص 25، كافى : ج 6، ص 445، ح 4.
76-عِبْرَة به معناى اعتبار و عبرت گرفتن است .
عَبْرَة به معناى گريان و جريان اشگ مى باشد. مجمع البحرين : ج 1، ص 111، (عبر).
77-اءمالى شيخ صدوق : ص 118، بحارالا نوار: ج 44، ص 284، ح 19.
78-إ حقاق الحقّ: ج 11، ص 431.
79-تنبيه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام : ص 348، س 11.
80-تنبيه الخواطر: ص 427، س 14، بحارالا نوار: ج 68، ص 183، ح 44.
81-تنبيه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام : ص 429، س 6.
82-محجّة البيضاء: ج 4، ص 228.
83-نهج الشّهادة : ص 38.
84-نهج لشّهادة : ص 59.
85-نهج الشّهادة : ص 47، بحارالا نوار: ج 78، ص 122، ح 5.
86-نهج الشّهادة : ص 196.
87-بلاغة الحسين عليه السّلام : ص 285، بحار الا نوار: ج 44، ص 192، ح 5.
88-وسائل الشّيعة : ج 16، ص 65، ح 20993، كافى : ج 2، ص 439، ح 8.
89-اصول كافى : ج 2، ص 611، بحارالا نوار: ج 89، ص 200، ح 17.
90-تحف العقول : ص 174، و بحارالا نوار: ج 10، ص 137، ح 4.
91-بحارالا نوار: ج 70، ص 353، ح 54، به نقل از عيون الا خبارالرّضا عليه السّلام .
92-وسائل الشّيعة : ح 20، ج 3، ص 243، بحارالا نوار: ج 100، ص 292، ح 39.
93-مستدرك الوسائل : ج 9، ص 391، ج 1، بحارالا نوار: ج 69، ص 354، ح 11.
94-مستدرك الوسائل : ج 11، ص 218، ح 15، بحارالا نوار: ج 75، ص 257، ح 108.
95-مستدرك الوسائل : ج 12، ص 416، ح 13، بحارالا نوار: ج 75، ص 121، ح 4.
96-ينابيع المودّة : ج 2، ص 37، ح 58.
97-نهج الشّهادة : ص 60.
98-نهج الشّهادة : ص 346.
99-اصول كافى : ج 2، ص 373، ح 3، بحارالا نوار: ج 75، ص 120، س 6، وسائل الشّيعة : ج 16،ص 153، ح 3.
100-نهج الشّهادة : ص 370، مستدرك الوسائل : ج 11، ص 245، ح 12881.
101-نهج الشّهادة : ص 356، بحارالا نوار: ج 75، ص 127، ح 11.
102-بحارالا نوار: ج 75، ص 54، ح 96.
103-نهج الشّهادة : ص 293، تفسيرالامام العسكرى عليه السّلام : ص 330، بحار: ج 23، ص 260، ح 8.
104-اءمالى شيخ صدوق : ص 167، مستدرك الوسائل : ج 12، ص 209، ح 13902.
105-تفسيرالا مام العسكرى عليه السّلام : ص 309، ح 154، بحارالا نوار: ج 65، ص 156، ح 11.

 
قيام مختار بن ابى عبيده ثقفى

در دوازدهم ربيع الاول سال 66 هجرى قمرى، مختار بن ابى عبيده ثقفى قيام فراگيرى را عليه قاتلان سيدالشهداء، ابا عبدالله الحسين (ع)، آغاز كرد و با اقدامى مسلحانه، افرادى را كه در توطئه كربلا به نحوى شركت داشتند، به قتل رساند، تا پس از گذشت پنج سال از آن فاجعه مولمه، لبخندى بر لبان بنى هاشم و آل پيامبر (ص) بنشيند و قلب پر از درد و محنت آنان اندكى مسرور شود .

مختار در سال اول هجرى، در مدينه طيبه متولد شد .

پدرش مسعود ثقفى مكنى به ابوعبيد و مادرش زنى سخنور و با تدبير به نام دومه بود .

مختار سيزده ساله بود كه در سپاهى عظيم كه تنها چهار روز پس از آغاز خلافت عمر بن الخطاب - خليفه دوم- و به دستور او به طرف مرزهاى ايران و عراق بسيج شده بود، شركت كرد .

در همين جنگ، پدرش را از دست داد .

درباره مختار مى نويسند: او مرد شمشير، عاقلى حاضرجواب و دورانديش، بسيار بافراست و بلندهمت، سخاوتمند و سياستمدارى زيرك بود و او را به زهد و عبادت نيز ستوده اند .

يكى از همسرانش وقتى به دست دشمنان مختار اسير شد و از او خواستند مختار را لعنت كند، در پاسخ گفت: چگونه لعنت كنم كسى را كه فقط به خدا اتكا داشت، روزها را روزه مى گرفت و شبها را به عبادت و نماز مى گذراند و جان خود را در راه خدا و رسول و محبت و وفادارى و خونخواهى اهل بيت پيامبر فدا كرد! پس از آنكه اميرالمؤمنين (ع) مركز خلافت خود را از مدينه به كوفه منتقل كردند، مختار با آن حضرت در كوفه ماند و به دنبال قيام امام حسين (ع) عليه حكومت يزيد بن معاويه و فرستادن مسلم بن عقيل به نمايندگى خودشان به كوفه، مختار وارد جرگه مبارزه بر عليه حكومت وقت شد و خانه او نخستين پناهگاه مسلم بن عقيل گرديد؛ اما پس از مدتى مسلم بن عقيل به خانه هانى بن عروه نقل مكان كرد .

سپس عبيدالله بن زياد، حاكم كوفه، مختار را به جرم همكارى با مسلم دستگير كرد و او تا پايان واقعه كربلا و شهادت امام حسين (ع) و اهل بيت گراميش در زندان بود .<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:211.txt">درباره کتاب</a><a class="text" href="w:text:212.txt">مقدمه</a><a class="folder" href="w:html:213.xml">بخش اوّل : داستانهايى از زيارت عاشورا</a><a class="folder" href="w:html:242.xml">بخش دوّم : داستانهايى از تربت سيّدالشهدا عليه السلام</a><a class="text" href="w:text:264.txt">زيارت عاشورا</a><a class="text" href="w:text:265.txt">پاورقی</a></body></html>نام کتاب : داستانهاى شگفت انگيز از زيارت عاشورا و تربت سيد الشهدا (ع)

مؤ لف : حيدر قنبرى

منبع : سایت غدیر www.ghadeer.orgمقدمه
سند و فضيلت زيارت عاشورا
زيارت عاشورا اگرچه به حسب ظاهر از امام باقر و امام صادق عليهماالسلام نقل شده ؛ زيرا صفوان كه از ياران امام باقر و امام صادق عليهماالسلام است مى گويد: ((من در روز عاشورا در خدمت امام باقر عليه السلام بودم كه اين زيارت را قرائت فرمودند)).
همچنين مى گويد: ((امام صادق عليه السلام پس از زيارت اميرالمؤ منين عليه السلام به طرف كربلا اشاره كردند و اين زيارت را قرائت كردند)).
اما در واقع اين زيارت از ناحيه خود خداوند متعال نازل شده و از احاديث قدسى است ؛ چون شيخ عباس قمى در مفاتيح الجنان از امام صادق عليه السلام نقل مى كند كه : ((آن حضرت از پدر بزرگوارش و ايشان از اجداد طاهرينش و آنان از پيامبر اكرم و آن حضرت از جبرئيل و جبرئيل از خداوند متعال نقل مى كنند كه حضرت احديّت به ذات مقدس خود قسم خورده كه هر كس امام حسين عليه السلام را با اين زيارت ، از دور يا نزديك زيارت كند، زيارت او را مى پذيرم و خواهش و حاجت او را برآورده مى كنم و فوز به بهشت و آزادى از جهنم را به او عطا مى كنم و شفاعت او را در حق هر كس كه بخواهد قبول مى نمايم )).
سپس امام صادق عليه السلام به صفوان مى گويد: ((هر گاه حاجتى پيدا كردى اين زيارت را بخوان كه بر آورده خواهد شد)).
همچنين در بحارالانوار از علقمة بن محمد حضرمى از امام باقر عليه السلام حديثى را نقل كرده كه مضمونش چنين است كه حضرت فرمود: ((هر كس امام حسين عليه السلام را با اين زيارت (زيارت عاشورا) زيارت كند خداوند متعال صد هزار هزار درجه به او بدهد و مثل كسى باشد كه با امام حسين عليه السلام شهيد شده باشد و از آن روزى كه ا