فاتيح الجنان ؛ بحار الانوار 100: 305؛ ((چشم بيناى خدا و گوش شنواى خدا هستند)).
35- فرق مشهور كه منسوب به شيعه اند، عبارت اند از كيسانيه ، زيديه ، اسماعيليه ، فطحيه ، واقفيه ، خطابيه ، مغيريه ، غلات . كليات علم رجال ، آيت الله جعفر سبحانى : 411؛ شيعه در اسلام علامه طباطبايى : 34؛ با دائره المعارف تشيع 26: 173.
36- زمشخرى مذاهب اربعه اهل سنت را با اشعارى طعن كرده و مى گويد:
اذا ساءلوا عن مذهبى لم ابح به 	  	و اكتمه كتمانه لى اءسلم
فان حنفيا قلت : قالوا باننى 	  	ابيح الطلا و هو الشراب المحرم
و ان مالكيا قلت : قالوا باننى 	  	ابيح لهم اكل الكلاب و هم هم
و ان شافعيا قلت : قالوا باننى 	  	ابيح نكاح البنت و البنت تحرم
و ان حنبليا قلت : قالوا باننى 	  	ثقيل حلولى بغيض مجسم
اگر از مذهبم سؤ ال كنند بازگو نمى كنم و آن را كتمان مى كنم كه كتمانش برايم بهتر و سالم تر است .
اگر بگويم من حنفى هستم ، به من مى گويند، آب انگور جوشيده را كه همان شراب حرام است مباح و حلال مى شرم .
اگر بگويم من مالكى هستم ، به من مى گويند، گوشت سگ را حلال مى دانم ، در حالى كه ايشان حالشان معلوم است .
و اگر بگويم من شافعى هستم ، به من مى گويند، ازدواج با دختر را حلال مى دانم ، در حالى كه نكاح با دختر حرام است .
و اگر بگويم من حنبلى هستم ، به من مى گويند، خدا را جسم سنگين و در حالى كه حلول در اشياء مى كند و كم ارزش و جسم است مى دانم . الكشاف 1: 70.
37- شيخ عبدالحسين رشتى (تولد 1292 (هجرى قمرى ) )، (وفات 1373 (هجرى قمرى ) )طبقات اعلام الشيعه ، نقباء البشر فى القرآن الرابع عشر، قسمت سوم ، 1064 - شيخ آقا بزرگ تهرانى .
38- امام زمان در كلام آيت الله بهجت : 26.
39- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 174.
40- سوره مباركه مائده ، آيه 3: ((امروز دين شما را كامل كردم و نعمت خودم را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آئين (جاودان ) شما پذيرفتم .))
41- الكافى 1: 69؛ وسائل الشيعه 18: 79؛ ((آنچه كه مخالف كتاب خداست من نگفته ام .))
42- فيضى از وراى سكوت : 15.
43- گوهرهاى حكيمانه : 232.
44- سوره مباركه بقره ، آيه 191.
45- گوهرهاى حكيمانه : 56.
46- به هيچ چيز، همانند ولايت فراخوانده نشده است .
47- به جز مودت نزديكان (من ).
48- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 1: 212.
49- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 212.
50- فراموشى به او دست مى دهد.
51- گوهرهاى حكيمانه : 46.
52- پنج تن آل عبا.
53- اءمالى الطوسى : 34 و اءمالى المفيد: 271.
54- گوهرهاى حكيمانه : 233.
55- حضرت يحيى در هجده با بيست و هشت سالگى ، در پى قيام خود به شهادت رسيد و در جوزجان (واقع در استان گلستان ) به خاك سپرده شد و دعبل (شاعر عهد امام رضا (عليه السلام ) )در شعرش اشاره به مرقد او دارد: و قبر باءرض الجوزجان محلها..
56- روشن ، به اثبات رسيده .
57- گوهرهاى حكيمانه : 58.
58- گوهرهاى حكيمانه : 59
59- تاءويل الآيات : 145-227.
60- گوهرهاى حكيمانه : 60.
61- اصول كافى 1: 269: ((ما گنجينه داران علم الهى ، ما مترجم دستور خدا، ما افراد معصومى هستيم كه خداوند دستور داده است كه همه از ما اطاعت كنند و از نافرمانى ما خوددارى كنند. ماييم حجت رساى خداوند بر تمام آن چه زير آسمان و بالاى زمين قرار دارد.))
62- ماءخوذ از مضامين آيات و روايات ، به ويژه سوره نساء: 59: ((خداوند متعال ما را به خود اختصاص داد. پيروى از ما را پيروى از خود، و نافرمانى از ما را نافرمانى از خود قرار داده است .))
63- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 195.
64- اصول كافى 1: 380؛ بحارالانوار 48: 304.
65- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 1: 212
66- بحارالانوار 79: 247: ((نماز، معراج و نردبان ترقى مؤ من است .))
67- ((اگر نمازگزار مى دانست كه از جلال الهى چه اندازه او را فرا مى گيرد، هرگز از نماز روى برنمى گرداند.))
اين عبارت برگرفته از دو روايت است :
الف .لو يعلم المصلى ما فى هذا الصلوه ما انفتل (اگر نمازگزار مى دانست كه چه چيز در اين نماز نهفته است ، هرگز از آن روى بر نمى گرداند) الكافى 3: 265؛ وسائل الشيعه 4: 32.
و يا: لو يعلم المصلى من يناجى ماانفتل (اگر نمازگزار مى دانست كه با چه كسى مناجات مى كند هرگز از آن روى برنمى گرداند).
من لا يحضره الفقيه 1: 210؛ وسائل الشيعه 4: 33.
ب . لو يعلم المصلى ما يغشاه من جلال الله ما سره ان يرفع راسه من سجوده (اگر نمازگزار مى دانست كه در حال نماز تا چه حد جلال الهى او را فراگرفته است ، خوش نمى داشت كه سر از سجده بردارد).
مستدرك الوسائل 3: 80؛ بحارالانوار 10: 110؛ الخصال 2: 632 ؛ بحار الانوار 79: 207.
68- نهج البلاغه : 383؛ وسائل الشيعه 4: 161؛ بحارالانوار 33: 581؛ 74: 392؛ 80: 14. ((تمام اعمال تو، در قبول يا رد تابع نمازت است .))
69- اصول كافى 2: 18-21؛ وسائل الشيعه 1: 17؛ بحارالانوار 65: 332. ((به هيچ چيز به اندازه شما ولايت فراخوانده نشده است .))
70- عبارت اند از: نماز، روزه ، حج ، زكات ، ولايت .
71- امام زمان در كلام آيت الله بهجت : 32.
72- سوره مباركه رحمان ، آيه 10: ((زمين را براى خلايق آفريد)).
73- برگى از دفتر آفتاب : 88.
74- وسائل الشيعه 14: 554؛ بحارالانوار 99: 35.
75- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 142.
76- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 1: 57.
77- عابس بن ابى شبيب شاكرى -(رحمه الله )- از اصحاب سيدالشهداء (عليه السلام ). ر.ك : جامع الرواه 1: 425.
78- يعنى كلاه خود و زره خود را به كنارى انداخت : القى درعه و مغرفه ر.ك : بحارالانوار 45: 29.
79- انگيزه
80- كلمات الامام الحسين (عليه السلام ): 402، به نقل از قاسم بن الحسن (عليهما السلام )
81- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 327.
82- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 203
83- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 156.
84- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 1: 141.
85- بهجت عارفان در حديث ديگران (دفتر نخست ): 170-171. به نقل از حاج شيخ هادى قدسى .
86- ر.ك : بحارالانوار 44: 330؛ اللهوف : 66؛ نيز ر.ك : مستدرك الوسائل 10: 217 و 325
87- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 130.
88- ر.ك : بحارالانوار 45: 200؛ و 98: 136؛ سنن النبى (صلى الله عليه و آله و سلم ): 366.
89- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 2: 12.
90- سوره مباركه يس ، آيه 69.
91- ر.ك : وسائل الشيعه 7: 404، روايت 9696 و 9697؛ مستدرك الوسائل 6: 100، روايت 6531؛ ر.ك : وسائل الشيعه 14: 597، باب 105؛ مستدرك الوسائل 10: 387، باب 84.
92- ر.ك : اللهوف : 74، 75، 81، 98، 119؛ به نقل از در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 1: 284.
93- در باره نسب سفيانى ، ر.ك : الغيبه طوسى : 444، الخرائج 3: 1155؛ بحارالانوار 52: ى 213؛ معجم احاديث الامام المهدى (عجل الله تعالى فرجه الشريف ) 2: 88 و 505؛ كنزالعمال 11: 282 و...
94- در محضر حضرت آيت الله العظمى بهجت 1: 186.
95- شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد 3: 319، بحارالانوار 32: 438، وقعه صفين : 162.
96- بحارالانوار 11: 149، 44: 315، 45: 90، الامالى للصدوق : 154، قصص الانبياء جزايرى : 36.
97- از عبارت فاما عسكره فقارقوه و اما اهله الادنون فابوا و قالوا: لانفقارك ، فقال لهم فان كنتم و طنتم انفسكم على ما وطنت نفسى عليه فاعلموا..؛ ( لشكر آن حضرت از او جدا شدند، ولى بستگان نزديك باقى مانده و گفتند: از تو جدا نمى شويم ، آن گاه حضرت به آنان فرمود: حال كه شما همراه با من ، خ