 به شهادت رسيد.(588)منابع و مدارک

قرآن کریم
مفاتیح الجنان
الکافی
تهذیب الاحکام
من لایحضره الفقیه
امالی شیخ طوسی
فقه الرضا
کامل الزیارات
جواهرالکلام
وسائل الشیعه
مستدرک الوسائل
ارشاد القلوب
دارالسلام عراقی
شفاء الصدور
تاریخ دمشق
سیرالاعلام
مکارم الاخلاق 
المزار
تحف العقول
کنزالعمال
اشارة السبق
العوالم
بحارالانوار
عدة الداعی ابن فهد حلی
الجامع للشرایع
الدروع الواقیة
دعوات راوندی
سیرتنا و سنّتنا
علل الشرایع
جامع المدارک
مستند الشیعة
الحدائق الناظرة
الذکری
کشف الرموز
السرائر
النهایة
الوسیلة
مدینة المعاجز
مصباح الزائر
الامام علی
المصباح
منتهی المطلب
کرامات الأولیاء
الفوائد الرضویة
جامع احادیث الشیعة
مصباح المتهجد
بشارة المصطفی
الفصول المهمة
فرهنگ عاشورا
شهید
اولین دانشگاه و آخرین پیامبر
اصول تشیع
داستان های شگفت
گناهان کبیرة
تاریخ چهارده معصوم
فضائل و معجزات
را و روش ما راه و روش پیامبر ما<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:422.txt">درباره کتاب</a><a class="text" href="w:text:423.txt">تقديم </a><a class="text" href="w:text:424.txt">پيش گفتار </a><a class="folder" href="w:html:425.xml">بخش اول : سيرى در زندگى امام حسين عليه السلام </a><a class="folder" href="w:html:429.xml">بخش دوم : برخى فضايل امام حسين (ع )</a><a class="folder" href="w:html:453.xml">پاورقی</a></body></html>نام کتاب : امام حسين (ع ) الگوى زندگى جلد ۵  

نویسنده : حبيب الله احمدى

منبع : مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتنتقديم 
بسم الله الرحمن الرحيم
تقديم به حسين (ع ) فرزند فاطمه (س )
كه با نهضت خويش راه ستيزه با ستمگران را بر همگان آموخت و دين ستيزان حزب عثمانيه را رسوا نمود.
همو كه با خون خود درخت دين را شاداب و سرسبز ساخت و ثار الله نام گرفت .پيش گفتار 
تحليل سيره معصومه  
از ويژگى هاى برجسته رهبران الهى پيامبران و امامان عصمت آنان از هر گناه و مصونيت آنان از هر گونه لغزش و خطا در محدوده دينى مى باشد. انسان معصوم هيچ گاه دامنش آلوده به هيچ نوع گناه نمى گردد و هيچ گاه در انجام رسالت دينى خود در بيان احكام در رساندن پيام وحى و نيز در رفتار دينى خطا و اشتباه نمى كند؛ كه اگر اين دو خطر وارد محدوده زندگى معصومان شود، اطمينان نسبت به آنان را ز دوده آنگاه ديگر نمى توانند رهبرى خطر ناپذيرى به حساب آيند. و مردم در تمام شوون آنان را اسوه برگزينند. اين باور عرشى شيعه در مورد انديشه و رفتار پيامبران و امامان معصوم مى باشد.
در عين حال عصمت فرد لزوما بدين معنا نخواهد بود كه روش ها و موضع گيرهاى آنان مورد تحليل قرار نگيرد. به ديگر سخن عصمت فرد بدين معنا كه تعريف شد كه در زندگى معصوم گناه و خطا راه نمى يابد، دليل بر اين نيست كه از رفتار آنان سوال روا نباشد. زيرا اگر چه انتقاد از رفتار آنان به توجه به عصمت آنان امرى نا بجا به نظر مى رسد. در عين حال كه فراوان مشاهده مى شود اصحاب امامان از رفتارهاى آنان سوال و حتى انتقادهاى تيز و تندى مى نمودند. و امام هم نه تنها از انتقاد آنان بر نمى آشفت بلكه با كمال آرامش به سوال و انتقاد آنان پاسخ مى دهد و از رفتار خودش تحليل منطقى ارائه مى نمايد. كه برخى از اين شواهد در كتاب امام على عليه السلام الگوى زندگى و بيشتر در نوشتار امام حسين عليه السلام الگوى زندگى مطرح مى باشد.
اصولا رفتار امامان استقرار آزادى اجتماعى مى باشد. سوال و انتقاد بر مى تابند و تحليل به فرا خور درك مخاطب خويش ارائه مى دهند.
با توجه به اين نكته در سيره نگارى از انديشه و رفتار امامان تحليل هاى صحيح و منطقى امرى بايسته مى باشد. و عصمت آنان كه در انديشه و رفتار زلال و حياتى مى باشند و هيچ گونه لغزش در رفتار آنان راه ندارد، مانع تحليل هاى صحيح و منطقى به ويژه از رفتارهاى اجتماعى آنان نمى باشد.
از باورهاى پايه اى ديگر تشيع در مورد پيامبران و امامان آگاهى به غيب آنان است ، گر چه آگاهى از غيب در برخى از آثار دينى از ويژگى هاى خداى سبحان مى باشد، ليكن خداى آگاه به همه اسرار در جايى كه اذن صادر نمايد ديگران به اذن الله از غيب آگاهى حاصل مى نمايند، عالم الغيب فلا يظهر على غيبه احدا الا من ارتضى من رسول . (1)
انسان هاى مورد رضايت خدا با ذن الله به اسرار و پنهان هاى گذشته و آينده آگاهى مى يابند. البته حدود علم غيب پيامبر و امام و ساير ويژگى هاى آن يك بحث مهم كلامى و اعتقادى است ، در يك فضاى سيره نگارى نمى توان وارد آن ساحت شد. ليكن چكيده آنان باور اين است كه حدود آگاهى نيز باذن الله است و هر طور كه خدا اذن بدهد به هر مقدار از اسرار و پنهان ها پيامبر و امام مى تواند آگاهى حاصل نمايد.
آنچه در اين راستا با نوشتارهاى سيره نگارى ارتباط دارد، اين كه آگاهى به پنهان ها نيز همانند عصمت لزوما بدين معنا نيست كه رفتارهاى اجتماعى پيامبران و امامان مورد تحليل قرار نگيرد و گفته شود آنان چون از غيب آگاهى دارند آن گونه مى انديشند و اين گونه رفتار دارند. بلكه در عين حال كه از پيش آمدها و از سر نوشت ها آگاهى دارند اساس رفتار امام را علم به اسرار شكل نمى دهد و تحليل هاى صحيح و منطقى و طبيعى از رفتار آنان امرى درست خواهد بود. زيرا تحليل هاى طبيعى از رفتار است كه آنان را الگوى و امام و پيشواى ديگران قرار مى دهد. و اگر قرار باشد كه آنان بر اساس آگاهى هاى لدنى خويش ، رفتار خود را تنظيم نمآيند، آنگاه الگوى و اسوه شدن آنان بر ديگران امرى پيچيده به نظر مى رسد. و چه بسا اسوه شدن آنان مورد ترديد قرار خواهد گرفت .
بر اين اساس رفتارهاى اجتماعى پيامبران و امامان با توجه به اين كه آنان از پنهان ها آگاهى دارند، با صرف نظر از تاثير گذارى اين آگاهى در رفتار اجتماعى آنان مورد تحليل قرار مى گيرد. بدين خاطر همان گونه كه عنصر عصمت مانع تحليل قرار مى گيرد. بدين خاطر همان گونه كه عنصر عصمت مانع تحليل هاى صحيح و منطقى از رفتارهاى اجتماعى پيشواى معصوم دينى نمى باشد، عنصر آگاهى به پنهان ها نيز همانند عنصر عصمت مانع تحليل ها نخواهد بود.
پرچم داران حق  
پيامبران و به دنبال آنان امامان پرچم داران حق مى باشند كه در هر جبهه اى كه قرار گيرند، آن جبهه حق محور خواهد بود. تدبيرهاى اجتماعى و موضع گيرى هاى آنان بر اساس تفاوت ها و ظرفيت هاى هر عنصر و زمان شكل مى گيرد و چون آنان مصون از هر لغزش مى باشند موضع آنان به يقين بر محور حق گردش مى نمايد.
به همين دليل گزينش آنان و همراه شدن با آنان تمام دغدغه ها را مى زدايد. كه پيروان آنان بدون هيچ گونه ترديد راه آنان را استمرار و تداوم مى بخشند. به همين سبب آنان خويش را پرچم داران حق معرفى مى نمآيند. معنا درايه الحق (2) پرچم حق همواره همراه ما خواهد بود. پيشوايان معصوم در انديشه و رفتار بى دغدغه بوده و حق محورند.
معيارها و رفتارهاى آنان در هر زمان اسوه و الگوى ديگران مى باشد.
امام حسين عليه السلام الگوى مبارزه  
انديشه و رفتار امام حسين عليه السلام در همه ابعاد اسوه مى باشد. ليكن برخى موضع گيرى هاى امام معصوم آن مق