ان مشكل آيد براى ايشان دلنشين باشد و بآنچه تكذيب كنندگان ، از آن وحشت دارند و متجاوزان سرباز ميزنند انس و الفت دارند. آنها پيرو دانشمندانند، براى اطاعت خداى تبارك و اوليائش با اهل دنيا معاشرت كنند و نسبت بدين و براى ترس از دشمن خويش تقيه را آئين خود سازند، روحهاى ايشان بمقام بالا مربوط است و دانشمندان و پيروانشان در زمان دولت باطل لال و خاموشند و هميشه بانتظار دولت حق نشسته اند، خدا هم با كلمات خود (ائمه يا آيات قرآن و يا تقدير خود) حق را ثابت كند و باطل را از ميان ببرد.
هاى : هاى ، خوشا بحالشان كه در زمان صلح و آرامش بر دينشان شكيبائى ورزيدند، هان از اشتياق بديدارشان در زمان ظهور دولتشان ، خدا ما و ايشان و پدران و همسران و فرزندان نيكوكارشان را در بهشت برين جمع خواهد كرد.
شرح :

از جمله اول خطبه شريفه پيداست كه خداى قادر و مهربان هيچگاه روى زمين را از وجود حجت و رهبر آثار علم و هدايت خالى نميگذارد، منتهى علم و هدايت شدت و ضعف دارد و امام و رهبر ظاهر و غايب ميشود، مخالفين شيعه ميگويند، امام غائب كه ممكن نباشد از او اخذ مسائل دينى كرد، چه ثمرى دارد ولى جوابش اينستكه : همان اعتقاد بوجود امام و حجت خدا امريست مطلوب و ركنى از اركان دين است ، مانند اشخاصى كه در زمان پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله بودند و آنحضرت را نديدند ولى بوجودش اعتقاد داشتند مانند نجاشى و اويس قرنى از اينجاست كه پيغمبر اكرم صلى اللّه عليه و آله در حديثى كه مورد اتفاق شيعه و سنى است فرموده است : من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتة جاهلية ((كسى كه بميرد و امام زمانش را نشناسد،، مرگش مرگ جاهليت است )) شيعه ميگويد، مراد بامام زمان در اين دوران ، حجة بن الحسن حضرت مهدى عليه السلام است ، عامه ميگويند: مراد بامام زمان هر سلطان و زمامداريست كه بر مردم حكومت كند، چه عادل باشد يا فاسق ولى سخافت و زشتى سخن ايشان بر هيچ خردمندى پوشيده نيست ، زيرا شناختن سلطان ظالم چه تاءثيرى در ايمان و عقايد دارد تا كسى كه او را نشناخت و مرد، چون ، مردم زمان جاهليت باشد، بعضى ديگر گفته اند، مراد بامام زمان قرآنست ولى جوابش اينستكه قرآن كه در هر زمانى فرق نميكند تا هر قرآنى امام مردم زمان خود باشد، علاوه بر اينكه اگر مقصود از معرفت قرآن شناختن و ياد گرفتن كلمات و آيات آن باشد، بسيارى از مسلمين كه سواد ندارند جزء كفار محسوب خواهند شد و اگر مقصود تصديق و عقيده بقرآن باشد، ما با شما هم عقيده ايم يعنى قرآن را قبول داريم و نبايد بر ما طعنه زنيد، اما پيداست كه همان جواب اول بقدرى محكم و متين است كه نوبت را باين جواب نميدهد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:1549.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 132 رواية 1</a><a class="text" href="w:text:1550.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 132 روايت 2</a><a class="text" href="w:text:1551.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 133 روايت 3</a><a class="folder" href="w:html:1552.xml">روايت 4 صفحه: 134</a><a class="folder" href="w:html:1555.xml">روايت 5</a><a class="text" href="w:text:1558.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 136 روايت 6</a><a class="folder" href="w:html:1559.xml">روايت 7</a><a class="text" href="w:text:1563.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 137 روايت 8</a><a class="text" href="w:text:1564.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 137 روايت 9</a><a class="text" href="w:text:1565.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 137 روايت 10</a><a class="text" href="w:text:1566.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 137 روايت 11</a><a class="text" href="w:text:1567.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 138 روايت 12</a><a class="folder" href="w:html:1568.xml">روايت 13</a><a class="text" href="w:text:1571.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 139 روايت 14</a><a class="text" href="w:text:1572.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 140 روايت 15</a><a class="text" href="w:text:1573.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 140 روايت 16</a><a class="text" href="w:text:1574.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 140 روايت 17</a><a class="text" href="w:text:1575.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 140 روايت 18</a><a class="text" href="w:text:1576.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 140 روايت 19</a><a class="text" href="w:text:1577.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 141 روايت 20</a><a class="text" href="w:text:1578.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 141 روايت 21</a><a class="text" href="w:text:1579.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 141 روايت 22</a><a class="text" href="w:text:1580.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 142 روايت 23</a><a class="text" href="w:text:1581.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 142 روايت 24</a><a class="text" href="w:text:1582.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 142 روايت 25</a><a class="text" href="w:text:1583.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 143 روايت 26</a><a class="text" href="w:text:1584.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 143 روايت 27</a><a class="text" href="w:text:1585.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 143 روايت 28</a><a class="folder" href="w:html:1586.xml">روايت 29 صفحه: 144</a><a class="text" href="w:text:1590.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 145 روايت 30</a><a class="text" href="w:text:1591.txt">اصول كافى جلد 2 صفحه 145 روايت 31</a></body></html>1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى وَ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ جَمِيعاً عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْكُوفِيِّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيِّ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ يَمَانٍ التَّمَّارِ قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع جُلُوساً فَقَالَ لَنَا إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَيْبَةً الْمُتَمَسِّكُ فِيهَا بِدِينِهِ كَالْخَارِطِ لِلْقَتَادِ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا بِيَدِهِ فَأَيُّكُمْ يُمْسِكُ شَوْكَ الْقَتَادِ بِيَدِهِ ثُمَّ أَطْرَقَ مَلِيّاً ثُمَّ قَالَ إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَيْبَةً فَلْيَتَّقِ اللَّهَ عَبْدٌ وَ لْيَتَمَسَّكْ بِدِينِهِ
اصول كافى جلد 2 صفحه 132 رواية 1
 
يمان تمار گويد: خدمت امام صادق عليه السلام نشسته بوديم ، به ما فرمود: همانا صاحب الامر را غيبتى است ، هر كه در آنزمان دينش را نگه دارد مانند كسى است كه درخت خارقتاد را با دست بتراشد ((3)) سپس فرمود: اينچنين و با اشاره دست مجسم فرمود كداميك از شما ميتواند خار آن درخت را بدستش نگهدارد، سپس لختى سربزير انداخت و باز فرمود: همانا صاحب الامر را غيبتى است ، هر بنده ئى بايد از خدا پروا كند، و بدين خود بچسبد.
 
7- عَلِيّ بْنُ مُحَمّدٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ النّوْفَلِيّ عَنِ السّكُونِيّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ ع عَنْ آبَائِهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللّهِ ص لَا خَيْرَ فِي الْعَيْشِ إِلّا لِرَجُلَيْنِ عَالِمٍ مُطَاعٍ أَوْ مُسْتَمِعٍ وَاعٍ 
اصول كافى جلد 1 صفحه: 40 رواية: 7 
 
7- رسول خدا (ص) فرمود: در زندگى جز براى دو نفر خيرى نيست: عالمى كه فرمانش برند. و شنونده نگهدار (آنكه چون مطلبى از دين شنيد حفظ كند و عمل نمايد). 
 
2- عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عِيسَى بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَخِيهِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ ع قَالَ إِذَا فُقِدَ الْخَامِسُ مِنْ وُلْدِ السَّابِعِ فَاللَّهَ اللَّهَ فِى أَدْيَانِكُمْ لَا يُزِيلُكُمْ عَنْهَا أَحَدٌ يَا بُنَيَّ إِنَّهُ لَا بُدَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ مِنْ غَيْبَةٍ حَتَّى يَرْجِعَ عَنْ هَذَا الْأَمْرِ مَنْ كَانَ يَقُولُ بِهِ إِنَّمَا هِيَ مِحْنَةٌ مِنَ اللَّ