ارى كردى مرا هم بخاطر خوبى پدرانم : محمد و على و حسن و حسين و على بن الحسين و محمد بن على نگهدارى فرما، بار خدايا من بوسيله تو در گلويش او را دور سازم ، و از شرش بتو پناه برم ) سپس بشتربان (كه مهار شتر حضرت در دستش بود) فرمود: برو پس همينكه ، ربيع (حاجب منصور) در خانه منصور او را ديدار كرد بوى عرضكرد: اى اباعبداللّه وه چه اندازه دلش نسبت بشما سخت شده ، و من همانا شنيدم كه مى گفت : بخدا سوگند هيچ نخل خرمائى براى آنها باقى نگذارم جز اينكه همه را ببرم ، و هيچ مالى براى آنها باقى نگذارم و همه را غارت نكنم ، و هيچ كودكى براى ايشان باقى نگذارم و همه را با سيرى ببرم ؟ گويد: پس آنحضرت زير لب چيزى گفت : و لبانش را جنبانيد، پس همين كه بر منصور وارد شد سلام كرد و نشست ، منصور جواب سلام حضرت را داد سپس گفت : بخدا سوگند آهنگ داشتم كه يكدرخت خرما برايت باقى نگذارم و همه را قطع كنم ، و هر چه دارى بگيرم ؟ حضرت صادق (ع ) فرمود: يا اميرالمؤ منين همانا خداوند ايوب را گرفتار كرد و او صبر كرد، و بداود نعمت داد او شكر كرد، و يوسف را بر برادران چيره كرد (ولى او انتقام نگرفت ) و از آنها درگذشت ، و تو از اين نژادى و اين نژاد كارى نكنند جز بدانچه مانند كردار آنان باشد، گفت : راست گفتى و من از شما در گذشتم و (شما را) بخشيدم ، فرمود: يا اميرالمؤ منين هر آينه هيچ كس دست خود را بخون ما خاندان نيالوده است جز اينكه خداوند سلطنتش را برگرفته ، منصور از اين سخن برآشفت و خشم كرد، حضرت فرمود: يا اميرالمؤ منين آرام باش (تا دنباله سخن را بگويم ) همانا اين سلطنت در خاندان ابى سفيان بود تا اينكه يزيد حسين عليه السلام را كشت خداوندسلطنتش را گرفت و بمروان بن محمد رسيد، و چون مروان ابراهيم را كه برادر منصور و بابراهيم امام معروف بود) كشت خداوند سلطنتش را گرفت و بشما داد، گفت : راست گفتى بزرگترين (حاجتت را) بگو (تا برآورم ) فرمود: اذن بده (كه برگردم ) گفت : آن بدست شما است هرگاهى بخواهى (در بازگشت آزاديد) پس آنحضرت بيرون آمد ربيع حاجب عرضكرد: ده هزار درهم براى شما داده فرمود: من بدان حاجتى ندارم ، عرضكرد: اگر نپذيرى او را خشمگين خواهى كرد (و از نپذيرفتن شما بخشم آيد) آنرا بگير و در راه صدقه بده .
شرح :
سبوطى در تاريخ الخلفاء گويد: جهت اينكه منصور را ابوالداونيق لقب دادند اين بود كه بسيار حريص و بخيل بود و از كارگران و صنعتگران خود به دانق و حبه نيز حساب ميكشيد، و دانق معرب دانگ است كه در فارسى گويند و آن يكششم درهم است .
و مقصود از ((غلامين )) دو پسر بچه كه امام عليه السلام ) بدانها اشاره فرمود همان دو غلامى است كه خداوند متعال در داستان حضرت موسى و خضر عليهما السلام در آيه 82 از سوره كهف بيان فرموده كه فرمايد: ((و اما الجدار فكان لغلامين يتيمين فى المدينة و كان تحته كنز لهما و كان ابوهما صالحا،...)) و ملخص داستان اين بود كه حضرت موسى و خضر دو پيامبر الهى ماءموريت پيدا كردند ديوارى كه روبخرابى و انهدام بود از خرابى آن جلوگيرى كنند و آنرا از نو بسازند بخاطر گنجى كه در زير آن پنهان بود و آن گنج متعلق بدو پسر بچه و آن پدر و مادر صالح هفتصد سال و يا هفت پشت بوده است .
و ربيع حاجب (دربان منصور، و پيشخدمت مخصوص ) ظاهرا علاقه مند بدان حضرت عليه السلام بوده بلكه از برخى از روايات استفاده شود از شيعيان بوده و پاره اى روايات نيز از او نقل شده گرچه از جهت وثاقت در حديث مورد اعتماد دانشمندان رجال نويس نبوده ولى از روى هم رفته چند حديث كه يكى همين حديث شريف است استفاده مى شود كه از علاقمندان حضرت صادق (ع ) بوده است و شايد هم علاقه مندى او نسبت به حضرت صادق (ع ) فقط در پيش روى آنحضرت بوده ولى در مورد انجام فرمان منصور كاملا مطيع او بوده است .23- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَعْيَنَ عَنْ قَيْسِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ص يَقُولُ مَا أُبَالِي إِذَا قُلْتُ هَذِهِ الْكَلِمَاتِ لَوِ اجْتَمَعَ عَلَيَّ الْجِنُّ وَ الْإِنْسُ بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ وَ مِنَ اللَّهِ وَ إِلَى اللَّهِ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ عَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَسْلَمْتُ نَفْسِي وَ إِلَيْكَ وَجَّهْتُ وَجْهِي وَ إِلَيْكَ أَلْجَأْتُ ظَهْرِي وَ إِلَيْكَ فَوَّضْتُ أَمْرِي اللَّهُمَّ احْفَظْنِي بِحِفْظِ الْإِيمَانِ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَ مِنْ خَلْفِي وَ عَنْ يَمِينِي وَ عَنْ شِمَالِي وَ مِنْ فَوْقِي وَ مِنْ تَحْتِي وَ مِنْ قِبَلِي وَ ادْفَعْ عَنِّي بِحَوْلِكَ وَ قُوَّتِكَ فَإِنَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 350 رواية : 23 
 
23- (اين حديث مانند حديث (10) از همين باب است مراجعه شود).
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5119.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 351 رواية : 1 </a><a class="text" href="w:text:5120.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 351 رواية : 2 </a><a class="text" href="w:text:5121.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 351 رواية : 3 </a><a class="folder" href="w:html:5122.xml">رواية : 4</a><a class="text" href="w:text:5126.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 352 رواية : 5 </a><a class="text" href="w:text:5127.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 353 رواية : 6 </a><a class="text" href="w:text:5128.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 353 رواية : 7 </a><a class="text" href="w:text:5129.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 353 رواية : 8 </a><a class="text" href="w:text:5130.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 354 رواية : 9 </a><a class="text" href="w:text:5131.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 354 رواية : 10 </a><a class="text" href="w:text:5132.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 354 رواية : 11 </a><a class="text" href="w:text:5133.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 354 رواية : 12 </a><a class="text" href="w:text:5134.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 355 رواية : 13 </a><a class="text" href="w:text:5135.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 355 رواية : 14 </a><a class="text" href="w:text:5136.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 355 رواية : 15 </a><a class="text" href="w:text:5137.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 355 رواية : 16 </a><a class="text" href="w:text:5138.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 355 رواية : 17 </a><a class="text" href="w:text:5139.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 356 رواية : 18 </a><a class="text" href="w:text:5140.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 356 رواية : 19 </a></body></html>1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نَجْرَانَ وَ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ يَقُولُ عِنْدَ الْعِلَّةِ اللَّهُمَّ إِنَّكَ عَيَّرْتَ أَقْوَاماً فَقُلْتَ قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَ لا تَحْوِيلًا فَيَا مَنْ لَا يَمْلِكُ كَشْفَ ضُرِّي وَ لَا تَحْوِيلَهُ عَنِّي أَحَدٌ غَيْرُهُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اكْشِفْ ضُرِّي وَ حَوِّلْهُ إِلَى مَنْ يَدْعُو مَعَكَ إِلَهاً آخَرَ لَا إِلَهَ غَيْرُكَ
اصو