 روى پا بنشيند؟ فرمود: اگر آن پيراهن عورتش را مى پوشاند عيب ندارد.
توضيح: 
عربها در زمانهاى قديم معمولا يك پيراهن بلند بتن مى كردند و زير آن چيزى مانند شلوار نداشته اند چنانچه اكنون نيز در ميان اعراب بدوى و چادر نشين چنين معمول است ، از اينرو سماعة مى پرسد كه با چنين وضعى نشستن روى پا بآن كيفيت كه رانها بشكم چسبيده و زانوها با دوست حلقه وار نگهدارى شده و خواه ناخواه عورتين روى زمين قرار گيرد چگونه است ؟ امام عليه السلام در پاسخ فرمود: كه اگر عورتش را بپوشاند عيبى ندارد.
5- عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ لَا يَجُوزُ لِلرَّجُلِ أَنْ يَحْتَبِيَ مُقَابِلَ الْكَعْبَةِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 485 رواية : 5 
 
5 حضرت صادق (ع ) فرمود: روا نيست كه انسان در برابر خانه كعبه سرپا بنشيند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5557.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 485 رواية : 1 </a><a class="text" href="w:text:5558.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 2 </a><a class="text" href="w:text:5559.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 3 </a><a class="text" href="w:text:5560.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 4 </a><a class="text" href="w:text:5561.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 5 </a><a class="text" href="w:text:5562.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 6 </a><a class="text" href="w:text:5563.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 7 </a><a class="text" href="w:text:5564.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 487 رواية : 8 </a><a class="text" href="w:text:5565.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 487 رواية : 9 </a><a class="text" href="w:text:5566.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 487 رواية : 10 </a><a class="text" href="w:text:5567.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 487 رواية : 11 </a><a class="text" href="w:text:5568.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 487 رواية : 12 </a><a class="text" href="w:text:5569.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 487 رواية : 13 </a><a class="text" href="w:text:5570.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 488 رواية : 14 </a><a class="text" href="w:text:5571.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 488 رواية : 15 </a><a class="text" href="w:text:5572.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 488 رواية : 16 </a><a class="text" href="w:text:5573.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 488 رواية : 17 </a><a class="text" href="w:text:5574.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 488 رواية : 18 </a><a class="text" href="w:text:5575.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 488 رواية : 19 </a><a class="text" href="w:text:5576.txt">اصول كافى جلد 4 صفحه : 488 رواية : 20 </a></body></html>1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلَّادٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ ع فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ الرَّجُلُ يَكُونُ مَعَ الْقَوْمِ فَيَجْرِي بَيْنَهُمْ كَلَامٌ يَمْزَحُونَ وَ يَضْحَكُونَ فَقَالَ لَا بَأْسَ مَا لَمْ يَكُنْ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ عَنَى الْفُحْشَ ثُمَّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص كَانَ يَأْتِيهِ الْأَعْرَابِيُّ فَيُهْدِي لَهُ الْهَدِيَّةَ ثُمَّ يَقُولُ مَكَانَهُ أَعْطِنَا ثَمَنَ هَدِيَّتِنَا فَيَضْحَكُ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ كَانَ إِذَا اغْتَمَّ يَقُولُ مَا فَعَلَ الْأَعْرَابِيُّ لَيْتَهُ أَتَانَا
اصول كافى جلد 4 صفحه : 485 رواية : 1 
 
1 معمر بن خلاد گويد: از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم : و عرضكردم : قربانت گردم مردى در ميان جمعى است و سخنى بميان آيد و آنها شوخى كنند و بخندند؟ فرمود: باكى نيست تا آنجا كه نباشد و گمانم كه مقصودش فحش بود (يعنى در صورتيكه بفحش و هرزه گوئى نكشد، و فحش در آن نباشد) سپس فرمود: همانا رسول خدا (ص ) اينگونه بود كه عرب بيابانى نزدش مى آمد و هديه اى برايش مى آورد و همانجا مى گفت : بهاى هديه ما را بده ، پس رسول خدا (ص ) مى خنديد، و هر زمان كه اندوهگين مى شد مى فرمود: آن عرب بيابانى چه شد؟ كاش نزد ما مى آمد.
 
2- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ شَرِيفِ بْنِ سَابِقٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ أَبِي قُرَّةَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَ فِيهِ دُعَابَةٌ قُلْتُ وَ مَا الدُّعَابَةُ قَالَ الْمِزَاحُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 2 
 
2 فضل بن ابى قره گويد: حضرت صادق (ع ) فرمود: هيچ مؤ منى نيست جز اينكه در او دعابة هست ، من عرضكردم : دعابة چيست ؟ فرمود: مزاح .
 
 

3- عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَلَّامٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ صَالِحِ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ يُونُسَ الشَّيْبَانِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع كَيْفَ مُدَاعَبَةُ بَعْضِكُمْ بَعْضاً قُلْتُ قَلِيلٌ قَالَ فَلَا تَفْعَلُوا فَإِنَّ الْمُدَاعَبَةَ مِنْ حُسْنِ الْخُلُقِ وَ إِنَّكَ لَتُدْخِلُ بِهَا السُّرُورَ عَلَى أَخِيكَ وَ لَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص يُدَاعِبُ الرَّجُلَ يُرِيدُ أَنْ يَسُرَّهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 3 
 
3 يونس شيبانى گويد: حضرت صادق (ع ) فرمود: شوخى كردن شما با همديگر چگونه است ؟ عرضكردم : اندك است ، فرمود: اينگونه نباشيد زيرا شوخى از خوش خلقى است ، و تو بدان وسيله برادرت را خوشحال و مسرور كنى ، و هر آينه رسول خدا (ص ) با كسى شوخى مى كرد و مى خواست كه او را شاد و مسرور كند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:557.txt">متن/اصول كافى جلد 1 صفحه: 169 رواية: 1 </a><a class="text" href="w:text:558.txt">ترجمه/اصول كافى جلد 1 صفحه: 169 رواية: 1 </a></body></html>4- صَالِحُ بْنُ عُقْبَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع يَقُولُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ يُحِبُّ الْمُدَاعِبَ فِي الْجَمَاعَةِ بِلَا رَفَثٍ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 4 
 
4 عبداللّه بن محمد جعفى گويد: شنيدم حضرت باقر (ع ) مى فرمود: خداى عزوجل آنكس كه ميان جمعى شوخى و خوشمزگى كند دوستش دارد در صورتيكه فحشى نباشد.
 
5- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ ضَحِكُ الْمُؤْمِنِ تَبَسُّمٌ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 5 
 
5 حضرت صادق (ع ) فرمود: خنده مؤ من تبسم است .

 
6- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ حَرِيزٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَثْرَةُ الضَّحِكِ تُمِيتُ الْقَلْبَ وَ قَالَ كَثْرَةُ الضَّحِكِ تَمِيثُ الدِّينَ كَمَا يَمِيثُ الْمَاءُ الْمِلْحَ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 486 رواية : 6 
 
6 و نيز فرمود عليه السلام : خنده بسيار دل را بميراند. و فرمود: بسيار خنديدن دين را آب كند چنانچه آب نمك را.
 
7- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِنَّ مِنَ الْجَهْلِ الضَّحِكَ مِنْ غَيْرِ عَجَبٍ قَالَ وَ كَانَ يَقُولُ لَا تُبْدِيَنَّ عَنْ وَاضِحَةٍ وَ قَدْ عَمِلْتَ الْأَعْمَالَ الْفَاضِحَةَ وَ لَا يَأْمَنِ الْبَيَاتَ مَنْ عَمِلَ السَّيِّئَا