ن ابراهيم (دستور سر بريدن پسرش را) و نبى گاهى سخن جبرئيل را مى‏شنوند و گاهى شخص او را مى‏بيند و سخنش را نمى‏شنود و امام آنستكه سخن را شنود و شخص را نبيند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:766.txt">متن/اصول كافى جلد 1 صفحه: 249 رواية: 3 </a><a class="text" href="w:text:767.txt">ترجمه/اصول كافى جلد 1 صفحه: 249 رواية: 3 </a></body></html>3- مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْأَحْوَلِ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنِ الرّسُولِ وَ النّبِيّ وَ الْمُحَدّثِ قَالَ الرّسُولُ الّذِي يَأْتِيهِ جَبْرَئِيلُ قُبُلًا فَيَرَاهُ وَ يُكَلّمُهُ فَهَذَا الرّسُولُ وَ أَمّا النّبِيّ فَهُوَ الّذِي يَرَى فِي مَنَامِهِ نَحْوَ رُؤْيَا إِبْرَاهِيمَ وَ نَحْوَ مَا كَانَ رَأَى رَسُولُ اللّهِ ص مِنْ أَسْبَابِ النّبُوّةِ قَبْلَ الْوَحْيِ حَتّى أَتَاهُ جَبْرَئِيلُ ع مِنْ عِنْدِ اللّهِ بِالرّسَالَةِ وَ كَانَ مُحَمّدٌ ص حِينَ جُمِعَ لَهُ النّبُوّةُ وَ جَاءَتْهُ الرّسَالَةُ مِنْ عِنْدِ اللّهِ يَجِيئُهُ بِهَا جَبْرَئِيلُ وَ يُكَلّمُهُ بِهَا قُبُلًا وَ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ مَنْ جُمِعَ لَهُ النّبُوّةُ وَ يَرَى فِي مَنَامِهِ وَ يَأْتِيهِ الرّوحُ وَ يُكَلّمُهُ وَ يُحَدّثُهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَكُونَ يَرَى فِي الْيَقَظَةِ وَ أَمّا الْمُحَدّثُ فَهُوَ الّذِي يُحَدّثُ فَيَسْمَعُ وَ لَا يُعَايِنُ وَ لَا يَرَى فِي مَنَامِهِ‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 249 رواية: 3 

 
احول گويد از امام باقر عليه السلام در باره رسول و نبى و محدث پرسيدم، فرمود رسول كسى است كه جبرئيل پيشش آيد و او را ببيند و با او سخن گويد، اين است رسول و اما نبى آنستكه در خواب بيند مانند خواب ديدن ابراهيم (فرمان سر بريدن پسرش را) و مانند آنچه رسول خدا (ص) پيش از آمدن وحى از اسباب و علائم نبوت مى‏ديد تا آنكه جبرئيل رسالت را براى او از جانب خدا آورد و محمد (ص) هنگامى كه نبوت برايش فراهم گشت و رسالت از جانب خدا براى او آمد، جبرئيل برايش پيغام مى‏آورد و شفاها با او سخن مى‏گفت، بعضى از انبياء نبوت برايش جمع شود و در خواب بيند و روح القدس نزدش آيد و با او سخن گويد و بازگو نمايد، بدون آنكه در بيدارى به بيند و اما محدث آنستكه خبر داده شود، صدا را شنود ولى نه مشاهده كند و نه در خواب بيند.
 
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:769.txt">متن/اصول كافى جلد 1 صفحه: 249 رواية: 4 </a><a class="text" href="w:text:770.txt">ترجمه/اصول كافى جلد 1 صفحه: 249 رواية: 4 </a></body></html>4- أَحْمَدُ بْنُ مُحَمّدٍ وَ مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ مُحَمّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ عَلِيّ بْنِ حَسّانَ عَنِ ابْنِ فَضّالٍ عَنْ عَلِيّ بْنِ يَعْقُوبَ الْهَاشِمِيّ عَنْ مَرْوَانَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ وَ أَبِي عَبْدِ اللّهِ ع فِي قَوْلِهِ عَزّ وَ جَلّ وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيّ‏ٍ وَ لَا مُحَدّثٍ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ لَيْسَتْ هَذِهِ قِرَاءَتَنَا فَمَا الرّسُولُ وَ النّبِيّ وَ الْمُحَدّثُ قَالَ الرّسُولُ الّذِي يَظْهَرُ لَهُ الْمَلَكُ فَيُكَلّمُهُ وَ النّبِيّ هُوَ الّذِي يَرَى فِي مَنَامِهِ وَ رُبّمَا اجْتَمَعَتِ النّبُوّةُ وَ الرّسَالَةُ لِوَاحِدٍ وَ الْمُحَدّثُ الّذِي يَسْمَعُ الصّوْتَ وَ لَا يَرَى الصّورَةَ قَالَ قُلْتُ أَصْلَحَكَ اللّهُ كَيْفَ يَعْلَمُ أَنّ الّذِي رَأَى فِي النّوْمِ حَقّ‏ٌ وَ أَنّهُ مِنَ الْمَلَكِ قَالَ يُوَفّقُ لِذَلِكَ حَتّى يَعْرِفَهُ لَقَدْ خَتَمَ اللّهُ بِكِتَابِكُمُ الْكُتُبَ وَ خَتَمَ بِنَبِيّكُمُ الْأَنْبِيَاءَ
اصول كافى جلد 1 صفحه: 249 رواية: 4 
 اى هشام خدا اينها را دليل بر شناسائى خود قرار داده كه مسلما مدبرى دارند، پس فرموده است (160 سوره 25) و شب و روز خورشيد و ماه را به خدمت شما گماشت و ستارگان تحت فرمان اويند در اينها براى گروهى كه عقل خود را بكار اندازند نشانه‏ها است و باز فرمود (70 سوره 40) اوست كه شما را از خاكى آفريد آنگاه از نطفه‏اى آنگاه از پاره گوشتى سپس شما را بصورت طفلى بيرون آورد تا هنگاميكه به كمال نيرو برسيد و بعدا پير شويد و بعضى از شما پيش از پيرى بميرد و به مدتى معين برسد شايد تعقل كنيد. و باز فرموده: همانا در گردش شب و روز و رزقيكه خدا از آسمان فرستاد كه زمين را بعد از موات شدنش زنده كرد و در گردش بادها (و ابر مسخر در فضا) براى آنها كه تعقل مى‏كنند نشانه‏هائيست و باز فرمود (16 سوره 57) زمين را بعد از موات شدنش زنده مى‏كند، اين آيات را براى شما بيان مى‏كنيم شايد تعقل كنيد. و نيز فرمود(4 سوره 13) و باغها از تاك و كشتزار و نخلستان جفت هم و جدا از هم كه همه از يك آب مشروب مى‏شوند ليكن ميوه بعضى را بر بعضى ديگر برترى داده‏ايم در اينها آياتيست براى كسانيكه تعقل كنند و فرمود (24 سوره 30) از جمله آيه‏هاى وى اين است كه برق را براى بيم و اميد به شما بنماياند و آسمان آبى نازل كند تا زمين را پس از موات شدنش زنده كند در اينها براى مردمى كه تعقل مى‏كنند نشانه‏هائى است و باز فرمود (153 سوره 6) بگو بيائيد آنچه را پروردگارتان به شما حرام كرده بخوانم: اينكه چيزى را با او شريك مى‏كنيد و با پدر و مادر نيكى كنيد و فرزندان خود را از بيم تنگدستى نكشيد كه شما و آنها را ما روزى مى‏دهيم و به كارهاى زشت چه عيان و نهانش نزديك نشويد و تنى را كه خدا محترم داشته نكشيد مگر به حق. اينها است كه خدا شما را به آن سفارش كرده شايد تعقل كنيد. و نيز فرمود (28 سوره 30) مگر بعضى از بردگان شما نسبت به امواليكه به شما داده‏ايم شريكتان مى‏باشند تا دارائى برابر باشيد و از آنها چنانچه از يكديگر مى‏ترسيد بترسيد آيات خود را اينگونه براى مردمى كه تعقل مى‏كنند شرح مى‏دهيم. بريد گويد: از امام باقر و صادق عليهماالسلام درباره قول خداى عزوجل (هيچ نبى و رسول و محدثى پيش از تو نفرستاديم) (كه در حديث او بيان شد) پرسيدم و گفتم فدايت گردم قرائت ما اين چنين نيست (يعنى كلمه محدث ندارد) بفرمائيد: رسول و نبى و محدث چيست؟ فرمود: رسول كسيست كه فرشته بر او نمايان شود و با او سخن گويد و نبى آنستكه در خواب بيند و گاهى نبوت و رسالت در يك شخص جمع شود و محدث كسى است كه صدا را شنود و صورت را نبيند. عرض كردم اصلحك الله از چه راه بداند آنچه در خواب ديده حق است و از جانب فرشته باشد؟ فرمود توفيق يابد كه آن را بفهمد، خدا با فرستادن قرآن شما بكتب آسمانى پايان داد و با فرستادن پيغمبر شما به پيغمبران (پس دانستن علامات نبوت و رسالت براى شما لزومى ندارد).

توضيح :مجلسى(ره) گويد فرق بين نبى و امام و استنباطش از اين اخبار مشكل است و نيز جمع بين تمام اخبار كه بيشتر آنها را در كتاب بحار آورده‏ايم در نهايت اشكالست.


<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:772.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 250 رواية: 1 </a><a class="tex