 قصد كرده و مائيم بر گزيدگان و خداى تبارك و تعالى در دين حرجى قرار نداده، حرج از تنگ گرفتن سخت‏تر است، و اينكه فرمايد: (ملت پدرتان ابراهيم) تنها ما را قصد كرده و (شما را مسلمان ناميده) خدا ما را مسلمان ناميده (از پيش) يعنى در كتابهاى گذشته (و در اين) يعنى قرآن (تا پيغمبر بر شما گواه باشد و شما بر مردم گواه باشيد) پس رسول خدا(ص) گواه بر ماست نسبت بدانچه از جانب خداى تبارك و تعالى تبليغ نموده‏ايم و ما بر مردم گواهيم در روز قيامت، هر كه ما را تصديق كند تصديقش كنيم و هر كه تكذيب كند تكذيبش نمائيم.
5- عَلِيّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَمّادِ بْنِ عِيسَى عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ الْيَمَانِيّ عَنْ سُلَيْمِ بْنِ قَيْسٍ الْهِلَالِيّ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ ص قَالَ إِنّ اللّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى طَهّرَنَا وَ عَصَمَنَا وَ جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى خَلْقِهِ وَ حُجّتَهُ فِي أَرْضِهِ وَ جَعَلَنَا مَعَ الْقُرْآنِ وَ جَعَلَ الْقُرْآنَ مَعَنَا لَا نُفَارِقُهُ وَ لَا يُفَارِقُنَا
اصول كافى جلد 1 صفحه: 271 رواية: 5 
 
اميرالمؤمنين (ص) فرمود: خداى تبارك و تعالى ما را پاكيزه نمود و نگهدارى فرمود و ما را بر خلقش گواه ساخت و در زمينش حجت نهاد و ما را همراه قرآن و قرآن را همراه ما قرار داد، نه ما از آن جدا شويم و نه او از ما جدا شود ( كردار و گفتار ما با حقيقت معانى و مضامين قرآن منطبق است و جدائى ممكن نيست زيرا ما سر موئى هم از قرآن تجاوز مى‏كنيم).
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:850.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 272 رواية: 1 </a><a class="text" href="w:text:851.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 272 رواية: 2 </a><a class="text" href="w:text:852.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 272 رواية: 3 </a><a class="text" href="w:text:853.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 273 رواية: 4 </a></body></html>اى هشام خداى تعالى در كتابش مى‏فرمايد (37 سوره 50) همانا در اين كتاب ياد آورى است براى كسى كه دلى دارد (يعنى عقل دارد) و فرموده (12 سوره 31) (همانا بلقمان حكمت داديم) فرمود مقصود از حكمت عقل و فهم است. 1- عِدّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ النّضْرِ بْنِ سُوَيْدٍ وَ فَضَالَةَ بْنِ أَيّوبَ عَنْ مُوسَى بْنِ بَكْرٍ عَنِ الْفُضَيْلِ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ ع عَنْ قَوْلِ اللّهِ عَزّ وَ جَلّ وَ لِكُلّ قَوْمٍ هادٍ فَقَالَ كُلّ إِمَامٍ هَادٍ لِلْقَرْنِ الّذِي هُوَ فِيهِمْ‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 272 رواية: 1 
 
فضيل گويد از امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى عزوجل (7 سوره 13) (و هر گروهى را رهبريست) پرسيدم، فرمود: هر امامى رهبر است در دور اينكه در ميان مردم است (رهبر مردم دوران خويش است). 
 
2- عَلِيّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُحَمّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ أُذَيْنَةَ عَنْ بُرَيْدٍ الْعِجْلِيّ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي قَوْلِ اللّهِ عَزّ وَ جَلّ إِنّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلّ قَوْمٍ هادٍ فَقَالَ رَسُولُ اللّهِ ص الْمُنْذِرُ وَ لِكُلّ زَمَانٍ مِنّا هَادٍ يَهْدِيهِمْ إِلَى مَا جَاءَ بِهِ نَبِيّ اللّهِ ص ثُمّ الْهُدَاةُ مِنْ بَعْدِهِ عَلِيّ‏ٌ ثُمّ الْأَوْصِيَاءُ وَاحِدٌ بَعْدَ وَاحِدٍ
اصول كافى جلد 1 صفحه: 272 رواية: 2 
 
بريد عجلى گويد از امام باقر عليه السلام در باره قول خداى عزوجل (همانا تو بيم دهنده‏اى و براى هر گروهى رهبريست) پرسيدم، فرمود: رسول خدا(ص) بيم دهنده است و در هر زمانى يكى از ما اهلبيت رهبريست كه مردم را به آنچه پيغمبر از طرف خدا آورده رهبرى كند، رهبران بعد از پيغمبر اول على است و پس از او اوصيااش يكى پس از ديگرى.
 
3- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمّدٍ الْأَشْعَرِيّ عَنْ مُعَلّى بْنِ مُحَمّدٍ عَنْ مُحَمّدِ بْنِ جُمْهُورٍ عَنْ مُحَمّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ سَعْدَانَ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللّهِ ع إِنّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلّ‏ قَوْمٍ هادٍ فَقَالَ رَسُولُ اللّهِ ص الْمُنْذِرُ وَ عَلِيّ‏ٌ الْهَادِي يَا أَبَا مُحَمّدٍ هَلْ مِنْ هَادٍ الْيَوْمَ قُلْتُ بَلَى جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا زَالَ مِنْكُمْ هَادٍ بَعْدَ هَادٍ حَتّى دُفِعَتْ إِلَيْكَ فَقَالَ رَحِمَكَ اللّهُ يَا أَبَا مُحَمّدٍ لَوْ كَانَتْ إِذَا نَزَلَتْ آيَةٌ عَلَى رَجُلٍ ثُمّ مَاتَ ذَلِكَ الرّجُلُ مَاتَتِ الْ‏آيَةُ مَاتَ الْكِتَابُ وَ لَكِنّهُ حَيّ‏ٌ يَجْرِي فِيمَنْ بَقِيَ كَمَا جَرَى فِيمَنْ مَضَى‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 272 رواية: 3 
 
ابوبصير گويد بامام صادق عليه السلام آيه (همانا توئى بيم دهنده و براى هر گروهى رهبريست) را عرض كردم، فرمود: بيم دهنده رسولخدا(ص) است و رهبر على است. اى ابو محمد آيا امروز رهبرى هست؟ عرضكردم: آرى فدايت گردم، هميشه از شما خانواده رهبرى پس از رهبر ديگرى بوده تا بشما رسيده است، فرمود خدايت رحمت كناد: اى ابامحمد: اگر چنين مى‏بود كه چون آيه‏اى در باره مردى نازل مى‏شد و آن مرد مى‏ميرد آيه هم از بين مى‏رفت (و مصداق ديگرى نداشت) كه قرآن مرده بود ولى قرآن هميشه زنده است بر باز ماندگان منطبق مى‏شود چنانچه بر گذشتگان منطبق مى‏شد. 
 
4- مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ عَبْدِ الرّحِيمِ الْقَصِيرِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي قَوْلِ اللّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِنّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلّ قَوْمٍ هادٍ فَقَالَ رَسُولُ اللّهِ ص الْمُنْذِرُ وَ عَلِيّ‏ٌ الْهَادِي أَمَا وَ اللّهِ مَا ذَهَبَتْ مِنّا وَ مَا زَالَتْ فِينَا إِلَى السّاعَةِ
اصول كافى جلد 1 صفحه: 273 رواية: 4 
 
قصير گويد از امام باقر(ع) در باره گفته خداى تبارك و تعالى (همانا) توئى بيم دهنده و براى هر قومى رهبريست) پرسيدم فرمود: رسول خدا(ص) بيم دهنده است و على رهبر است، هان بخدا سوگند كه مقام هدايت و رهبرى از ميان ما خانواده نرفته و تا اكنون هم در ميان ما هست.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:855.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 273 رواية: 1 </a><a class="text" href="w:text:856.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 273 رواية: 2 </a><a class="text" href="w:text:857.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 274 رواية 3 </a><a class="text" href="w:text:858.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 274 رواية: 4 </a><a class="text" href="w:text:859.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 275 رواية: 5 </a><a class="text" href="w:text:860.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 275 رواية: 6 </a></body></html>1- مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى الْعَطّارُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي زَاهِرٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُوسَى عَنْ عَلِيّ بْنِ حَسّانَ عَنْ عَبْدِ الرّحْمَنِ بْنِ كَثِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ ع يَقُولُ نَحْنُ وُلَاةُ أَمْرِ اللّهِ وَ خَزَنَةُ عِلْمِ اللّهِ وَ عَيْبَةُ وَحْيِ اللّهِ‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 273 رواية: 1 
 
امام صادق عليه السلام مى‏فرمود: ما ولى امر (امامت و خلافت) خدا 