 عليه و آله وسلم انكار مى‏كنند. عرض كردم (و به ايشان ملك بزرگى داديم) چيست؟ فرمود: ملك بزرگ اين است كه امامان را در آن خانواده قرار داد، هر كه اطاعت آنها كند اطاعت خدا كرده و هر كه نافرمانى آنها كند نافرمانى خدا كرده است، اين است ملك بزرگ.
 
اى هشام هر كه سه چيز را بر سه چيز مسلط سازد بويرانى عقلش كمك كرده است: آنكه پرتو فكرش را به آروزى درازش تاريك كند و آنكه شگفتيهاى حكمتش را بگفتار بيهوده‏اش نابود كند و آنكه پرتو اندرز گرفتن خود را بخواهشهاى نفسش خاموش نمايد (هر كه چنين كند) گويا هوس خود را برويرانى عقلش كمك داده و كسى كه عقلش را ويران كند دين و دنياى خويش را تباه ساخته است. <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:911.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 296 روايه: 1 </a><a class="text" href="w:text:912.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 296 روايه: 2 </a><a class="text" href="w:text:913.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 296 روايه: 3 </a></body></html>1- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمّدٍ الْأَشْعَرِيّ عَنْ مُعَلّى بْنِ مُحَمّدٍ عَنْ أَبِي دَاوُدَ الْمُسْتَرِقّ قَالَ حَدّثَنَا دَاوُدُ الْجَصّاصُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ ع يَقُولُ وَ عَلاماتٍ وَ بِالنّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ قَالَ النّجْمُ رَسُولُ اللّهِ ص وَ الْعَلَامَاتُ هُمُ الْأَئِمّةُ ع 
اصول كافى جلد 1 صفحه: 296 روايه: 1 
 
1- داود جصاص گويد: از امام صادق عليه الس لام راجع به آيه (16 نحل) (و علاماتى گذاشت و بوسيله ستاره هدايت شوند) پرسيدم فرمود: ستاره رسول خدا(ص) است و علامات ائمه عليهماالسلام مى‏باشند.
 
2- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمّدٍ عَنْ مُعَلّى بْنِ مُحَمّدٍ عَنِ الْوَشّاءِ عَنْ أَسْبَاطِ بْنِ سَالِمٍ قَالَ سَأَلَ الْهَيْثَمُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ ع وَ أَنَا عِنْدَهُ عَنْ قَوْلِ اللّهِ عَزّ وَ جَلّ وَ عَلاماتٍ وَ بِالنّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ فَقَالَ رَسُولُ اللّهِ ص النّجْمُ وَ الْعَلَامَاتُ هُمُ الْأَئِمّةُ ع‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 296 روايه: 2 
 
هيثم از امام صادق عليه السلام راجع به قول خداى عزوجل (و علاماتى گذاشت و بوسيله ستاره هدايت شوند) پرسيد، امام فرمود: رسول خدا صلى آله عليه و آله ستاره است و علامات ائمه عليهماالسلام‏اند.
 
3- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمّدٍ عَنْ مُعَلّى بْنِ مُحَمّدٍ عَنِ الْوَشّاءِ قَالَ سَأَلْتُ الرّضَا ع عَنْ قَوْلِ اللّهِ تَعَالَى وَ عَلاماتٍ وَ بِالنّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ قَالَ نَحْنُ الْعَلَامَاتُ وَ النّجْمُ رَسُولُ اللّهِ ص‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 296 روايه: 3 
 
وشاء گويد: از حضرت رضا(عليه السلام) راجع به قول خداى تعالى (و علاماتى گذاشت و بوسيله ستاره هدايت شوند) پرسيدم فرمود: ما هستيم علامات و ستاره رسول خدا صلى الله عليه و آله است.
شرح :
خدايتعالى در آياتى چند كه پيش از اين آيه شريفه است، نعمتها و آيات قدرت خود را براى بشر بيان مى‏كند و در يك آيه قبل مى‏فرمايد: (و در زمين لنگرهائى (از كوه) افكند، تا زمين شما را نلرزاند و جويها و راهها پديد آورد، شايد هدايت يابند) سپس فرمايد: و علاماتى گذاشت و بوسيله ستاره هدايت شوند) پيداست كه تفسير و معنى ظاهر آيه اينستكه براى راههاى زمين علاماتى مانند كوهها و پست بلنديها قرار داد، تا مسافرين مقصد و هدف خود را گم نكنند و در شب هم ستاره‏ها را چراغ و راهنماى اين علامات قرار داد و اين معنى بسيار مناسب است با تأويلى كه امام عليه السلام براى راه دين و رهبرى پيغمبر و امامان صلى الله عليه و آله نسبت به آن راه مى‏فرمايد.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:915.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 297 روايه: 1 </a><a class="text" href="w:text:916.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 297 روايه: 2 </a><a class="text" href="w:text:917.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: 297 روايه: 3 </a></body></html>1- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمّدٍ عَنْ مُعَلّى بْنِ مُحَمّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمّدِ بْنِ عَبْدِ اللّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أُمَيّةَ بْنِ عَلِيّ‏ٍ عَنْ دَاوُدَ الرّقّيّ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ ع عَنْ قَوْلِ اللّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ ما تُغْنِي الْ‏آياتُ وَ النّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ قَالَ الْ‏آيَاتُ هُمُ الْأَئِمّةُ وَ النّذُرُ هُمُ الْأَنْبِيَاءُ ع‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 297 روايه: 1 
 
1- داود رقى گويد، از امام صادق عليه‏السلام درباره قول خداى تبارك و تعالى (101 سوره 10) (اين آيه‏ها و بيم دادن‏ها گروهى را كه مؤمن شدنى نيستند سود ندهد) پرسيدم، فرمود: آيه‏ها امامان و بيم دادنها پيغمبران عليهم‏السلام ميباشند. (واضحست كه امامان عليهم‏السلام آيات الله العظمى ميباشد و وظيفه پيغمبران بيم دادن مردمست از عواقب سوئيكه بر گناهانشان مترتب ميشود و وجود امامان و بيم دادن پيغمبران، براى اهل ايمان و افراد شايسته سودمند است و براى مردم سرسختى كه ايمان نياورند سودى ندارد.
 
2- أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ عَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ بْنِ عَبْدِ اللّهِ الْحَسَنِيّ عَنْ مُوسَى بْنِ مُحَمّدٍ الْعِجْلِيّ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوبَ رَفَعَهُ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي قَوْلِ اللّهِ عَزّ وَ جَلّ كَذّبُوا بِ‏آياتِنا كُلّها يَعْنِي الْأَوْصِيَاءَ كُلّهُمْ‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 297 روايه: 2 
 
امام باقر عليه‏السلام درباره قول خداى عزوجل (42 سوره 54) (تمام آيات ما را تكذيب كردند) فرمود: مقصود از آيات، اوصياء است.
 
3- مُحَمّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمّدٍ عَنْ مُحَمّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ أَوْ غَيْرِهِ عَنْ مُحَمّدِ بْنِ الْفُضَيْلِ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ قُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنّ الشّيعَةَ يَسْأَلُونَكَ عَنْ تَفْسِيرِ هَذِهِ الْ‏آيَةِ عَمّ يَتَساءَلُونَ عَنِ النّبَإِ الْعَظِيمِ قَالَ ذَلِكَ إِلَيّ إِنْ شِئْتُ أَخْبَرْتُهُمْ وَ إِنْ شِئْتُ لَمْ أُخْبِرْهُمْ ثُمّ قَالَ لَكِنّي أُخْبِرُكَ بِتَفْسِيرِهَا قُلْتُ عَمّ يَتَساءَلُونَ قَالَ فَقَالَ هِيَ فِي أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللّهِ عَلَيْهِ كَانَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ صَلَوَاتُ اللّهِ عَلَيْهِ يَقُولُ مَا لِلّهِ عَزّ وَ جَلّ آيَةٌ هِيَ أَكْبَرُ مِنّي وَ لَا لِلّهِ مِنْ نَبَإٍ أَعْظَمُ مِنّي‏
اصول كافى جلد 1 صفحه: 297 روايه: 3 
 
3- ابوحمزة گويد: بامام باقر عليه‏السلام عرض كردم: قربانت گردم، شيعه از شما تفسير اين آيه را مى‏پرسند (از چه از يكديگر مى‏پرسند؟ از خبر بزرگى ميپرسند!) فرمود: اختيار با من است، اگر خواهم با آنها بگويم و اگر خواهم نگويم، سپس فرمود: ولى من براى تو مى‏گويم عرض كردم: (از چه از يكديگر مى‏پرسند؟) فرمود: اين آيه درباره اميرالمؤمنين صلوات الله عليه است، آنحضرت عليه‏السلام مى‏فرمود: خدا را آيه‏اى بزرگتر از من نيست، خدا را خبرى بزرگتر از من نيست.
 
 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:919.txt">اصول كافى جلد 1 صفحه: