ام بهجه قلب المصطفى صلى الله عليه و آله ج 1، ص 134 به نقل از بيت الاحزان، ص 4.] سخن گفتن حضرت زهرا پيش از ميلاد

چهار كودك تكلم زودرس داشتند

[چهار كودك عبارتند از:

1. حضرت عيسى عليه السلام در گهواره.

2. شاهدى كه به نفع يوسف عليه السلام شهادت داد.

3. بچه ى زنى كه اصحاب اخدود مى خواستند او را در آتش بيفكنند.

4. شيرخواره اى كه به پاكى جريح عابد شهادت داد.]

و لى سخن گفتن پيش از ميلاد بى سابقه است و اين از فضائل برين حضرت زهرا است.

زهراى طاهره عليهاالسلام در شكم مادر همدم مادر مى شود و با او انس مى گيرد و سخن مى گويد.

امام صادق عليه السلام از اين حقيقت پرده برمى گيرند و مى فرمايند: پس از ازدواج پيامبر صلى الله عليه و آله با خديجه عليهاالسلام زنان مكه از خديجه بريدند و به ديدار خديجه نمى آمدند و با وى هيچ ارتباطى نداشتند و از آمدن زنان پيش خديجه جلوگيرى مى كردند.

حضرت خديجه وحشت زده بود و از اينكه احتمالا آسيبى به پيامبر برسد ناراحت و غمزده بود ولى آن زمان كه به فاطمه عليهاالسلام حامله شد اين دهشت و غم از او فاطمه گرفت چرا كه فاطمه عليهاالسلام از داخل شكم با مادر سخن مى گفت و او را به صبر و شكيبايى دعوت مى كرد.

خديجه اين قضيه را از پيامبر مخفى مى داشت تا اينكه روزى پيامبر وارد شد و شنيد كه خديجه با فاطمه عليهاالسلام سخن مى گويد. پيامبر فرمود: خديجه با چه كسى سخن مى گويى؟ خديجه اظهار داشت: جنينى كه در شكم دارم با من سخن مى گويد و انس مى گيرد.

پيامبر صلى الله عليه و اله فرمود: خديجه اين جبرئيل است كه مرا بشارت مى دهد اين جنين دختر است و او نهاد نسلى پاك و مبارك است و خداوند تبارك و تعالى نسل مرا از وى قرار مى دهد و از نسل او امامانى پديد مى آورد و آنان را پس از پايان وحى الهى جانشينان خويش در زمين قرار مى دهد و اين گفتگو و انس گيرى خديجه و زهراى مرضيه در دوران حمل همچنان ادامه داشت... [بحارالأنوار، ج 43، ص 3، باب 1، ح 1 به نقل از امالى صدوق قدس سره.]

تنها همين حديث كافى است كه طينت و سرشت برتر زهرا عليهاالسلام را نشان دهد.

انس گيرى يك طفل در شكم با مادر و سخنگويى و دلجويى و صبردهى به مادر نشان مى دهد كه اين طفل حقيقتى ماورايى دارد و سرشت او سرشتى ديگر است. در نقلى ديگر خديجه عليهاالسلام فرمود: هنگامى كه به فاطمه عليهاالسلام حامله شدم حاملگى ام بسيار سبك و آسان بود و نيز فاطمه عليهاالسلام در شكم با من سخن مى گفت و نيز در دوران باردارى در زمانى كه كفار از پيامبر خواستند تا ماه را برايشان دو نيم كند [فاطمه زهرا عليهاالسلام بهجة قلب المصطفى صلى الله عليه و آله به نقل از ينابيع المودة، ص 198.] خديجه گفت: چه زيانكار است كسى كه محمد را تكذيب كند محمد بهترين پيامبر و فرستاده ى خداست. در اينجا بود كه فاطمه عليهاالسلام از درون شكم به حضرت خديجه خطاب كرد و گفت: اى مادر غمگين مباش و ترس به خود راه مده چرا كه خداوند با پدرم است... [فاطمه الزهرا عليهاالسلام بهجة قلب المصطفى صلى الله عليه و آله به نقل از الروض الفائق، ص 314.]

ميلاد خورشيد

خديجه كه در طول دوران باردارى تنها بود و از زنان قريش كسى به ديدار او نمى آمد، به هنگام زايمان نزد آنان فرستاد تا او را در امر زايمان يارى دهند آنان پيام دادند كه چون تو از ما بريدى و سخن ما را نشنيدى و با يتيم ابوطالب ازدواج كردى ما نزد تو نخواهيم آمد و ياريت نمى كنيم.

حضرت خديجه در اين ارتباط نيز غمناك مى شود ولى در اين زمان چهار بانوى گندم گون و بلند قامت بر او ظاهر مى شوند گويا كه از زنان بنى هاشمند. خديجه از ديدارشان ابتدا دهشت زده مى شود ولى يكى از آنان مى گويد: غمگين مباش كه فرستاده هاى خدا و خواهران تو هستيم من ساره ام و اين آسيه و آن يكى مريم و ديگرى كلثوم خواهر موسى است خداوند ما را فرستاده تا در امر زايمان ياريت دهيم. آنگاه يكى در سمت راست خديجه و ديگرى در سمت چپ و ديگرى در مقابل و چهارمى در پشت سر او قرار گرفتند. خديجه نوگل خويش فاطمه را پاك و پاكيزه زاييد. اين نوزاد به زمين كه رسيد از او نورى تابش كرد كه به همه ى خانه هاى مكه راه يافت و اين نور شرق و غرب عالم را روشن ساخت.

پس از زايمان، ده حورالعين كه با هر كدام طشتى بهشتى و ظرفى كه پر آب از كوثر بهشت بود، آمدند.

زنى كه در مقابل حضرت خديجه بود ظرف آب و طشت را گرفت و زهرا را با آب كوثر شستشو داد و پارچه اى كه سفيدتر از شير و خوشبوتر از مشك بود بيرون آورد و زهرا عليهاالسلام را در يكى پيچيد و با ديگرى سرش را بست.

آنگاه از زهرا عليهاالسلام خواست تا سخن گويد و زهرا عليهاالسلام لب به شهادتين گشود و فرمود: گواهى مى دهم كه خدايى جز خداى يگانه نيست و پدرم رسول خدا و شوهرم سرور اوصياء و فرزندانم سرور همه فرزندان هستند.

زنان گفتند: اى خديجه اين دخترت را پاك و پاكيزه آراسته و مبارك بگير دخترى كه هم خود مبارك است و هم نسلى مبارك دارد.

خديجه نيز شادمان دخترش را به سينه چسباند و پستان به دهانش نهاد و شير فراوان كام زهرا را سيراب كرد.

آمدن چهار تن از برترين زنان براى ولادت حضرت زهرا عليهاالسلام نيز از فضائل ويژه ى آن حضرت است.

خواستگاه حضرت زهرا

بدون شك يكى از عوامل مؤثر در ساختن شخصيت انسان پدر و مادر و به طور كلى محيط خانوادگى است.

پدر حضرت زهرا عليهاالسلام بى نظيرترين شخصيت تاريخ است كه نيازمند ستايش نيست. ويل دورانت مى گويد: تاكنون ده هزار كتاب درباره ى شخصيت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نگاشته شده است. [گفتنى است اين كتابها كتابهايى است كه تا زمان ويل دورانت تدوين شده است و پس از آن نيز هزاران كتاب به نگارش در آمده است.]

شخصيت حضرت خديجه و نقش عظيمى كه در پيشبرد اسلام داشتند زمينه اى بود براى آنكه مادر حضرت زهرا عليهاالسلام گردند. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله درباره حضرت خديجه فرمودند: «أين مثل خديجه صدقتنى حين كذبنى الناس و وازرتنى على دين الله و أعانتنى عليه بماها». [بحارالأنوار، ج 43، ص 131، ح 32.]

هنگامى كه مردم مرا تكذيب كردند او به من ايمان آورد و در راه دين خدا ياريم كرد و با مال خود به من كمك داد.

به باور همه ى تاريخ كاوان حضرت خديجه نخستين زن مسلمان بودند كه پيش از همه ى زنان و مردان به غير از امير مؤمنان ايمان آوردند و بدون ترديد بر تارك درخشان «السابقون السابقون اولئك المقربون» [و اقعه، 10.] نام حضرت خديجه به عنوان پيشتاز در باور به اسلام، پيشتاز در حمايت مالى، پيشتاز در تحمل رنجها و سختى ها و همسنگرى صميمانه و بى شائبه با پيامبر خدا در سخت ترين شرايط نخستين اسلام، مى درخشيد. و به پاس اين همه عظمت بود كه رسول خدا تا هنگامى كه حضرت خديجه زنده بودند همسر ديگرى برنگزيدند همانگونه كه حضرت على عليه السلام در زمان حضرت زهرا عليهاالسلام تنها با او زندگى كردند و به پاس اين همه مجد بود كه پيامبر خدا بر دوستان خديجه حرمت مى نهادند. جهاد مالى و سخاوتمندانه ى حضرت خديجه در راه تكوين اسلام بى شك او را ا