ش براى جلب رضايت پدر حديث 32
خ - از خود گذشتگى و ايثار، حديث 61 و 62
ش - شعر در سخاوت و بخشش ، حديث 103 و 104
الف : دهم -ايثارگرى
د- دفاع از امام ، حديث 74 و 75
خ - از خود گذشتگى و ايثار، حديث 61 و 62
م - مشكلات زندگى ، حديث 184 تا 191
آ- آيين همسردارى ، حديث 1
الف : يازدهم -ايمان فاطمه (عليها السلام )
ع - عبادت
د - دعاهاى فاطمه عليها السلام ، حديث 76 تا 82.
ع - عرفان فاطمه عليها السلام
خ - خداشناسىب : بهداشتى
1- بهداشت دست
حضرت فاطمه (عليها السلام ) نسبت به پاكيزگى دست فرمود:
حديث 29 :
الا لا يلومن امرء الا نفسه يبيت و فى يده ريح غمر(53)
(بهوش باش ! كسى كه پس از خوردن غذا با دستى آلوده و چرب بخوابد، هيچكس جز خودش را سرزنش ننمايد(54))
2- آداب غذا خوردن
حضرت زهرا (عليها السلام ) درباره آداب غذا خوردن و بهداشت عمومى فرمود:
حديث 30 :
قالت : فى المائده اثنتا عشرة خصله يجب على كل مسلم ان يعرفها اربع فيها فرض و اربع فيها سنة و اربع فيها تاديب
فاما الفرض فالمعرفه والرضا، والتسميه ، والشكر
فاما السنه فالوضوء قبل الطعام ، الجلوس على الجانب الايسر، والاكل بثلاث اصابع
فاما التاديب . فالاكل بما يليك و تصغير اللقمه و المضغ الشديد و قله النظر فى وجوه الناس
در سر سفره غذا، 12 كار نيك وجود دارد كه سزاوار است ، هر مسلمانى آنها را بشناسد.
4 مورد واجب و 4 مورد مستحب و 4 مورد نشانه ادب و بزرگوارى است .
و اما چهار عمل واجب :
1- شناخت و معرفت پروردگار (بدانيم كه نعمت ها از اوست )
2- راضى به نعمت هاى خدا بودن
3- گفتن ((بسم الله الرحمن الرحيم )) در آغاز غذا
4- سپاسگزارى خدا در پايان (و گفتن الحمد لله رب العالمين )
و چهار عمل مستحب عبارتند از:
1- وضو گرفتن قبل از غذا
2- نشستن بجانب چپ
3- در حال نشسته غذا خوردن
4- غذا خوردن با سه انگشت
و چهار عملى كه نشانه ادب و بزرگوارى است مانند:
1- از غذاى پيش روى برداشتن
2- لقمه ها را كوچك برداشتن
3- غذا را بخوبى جويدن
4- كمتر در صورت ديگران ، نگاه كردن (55)
3- بهداشت غذا:
ارزش غذايى خرما
حضرت زهرا عليها السلام نسبت به ارزش غذائى خرما فرمود:
حديث 31 :
قالت فاطمه عليها السلام : نعم تحفة المؤ من التمر(56)
(براى مؤ من ، خرما هديه خوبى است )
پ : اول : پوشش زن ح - حجاب زن
پ : دوم : پيامبر و فاطمه عليها السلام
1- نقش تربيتى پيامبر صلى الله عليه و آله در جامعه
الف . اثبات امامت حديث 4
2- تلاش براى جلب رضايت پيامبر صلى الله عليه و آله
شيخ صدوق نقل مى كند:
رسول گرامى اسلام صلى الله عليه و آله هرگاه به مسافرت مى رفت ، با فاطمه (عليه السلام ) خداحافظى مى كرد و وقتى از سفر برمى گشت ، ابتدا به ديدن فاطمه (عليه السلام ) مى شتافت .
در يكى از مسافرتهاى پيامبر صلى الله عليه و آله حضرت زهرا عليها السلام دو دستبند نقره و يك جفت گوشواره براى خويش و يك پرده براى درب منزل خريد، پيامبر صلى الله عليه و آله از مسافرت بازگشت و بديدار دخترش شتافت .
پس از مشاهده پرده خانه و زيور آلات ساده فاطمه عليها السلام ، توقف كوتاهى كرد و به مسجد رفت .
حضرت زهرا (عليه السلام ) با خود انديشيد كه پدر ناراحت است ، و فورى دستبند و گوشواره و پرده را در آورد و خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله فرستاد و پيام داد:
حديث 32 :
قالت : تقرا عليك ابنتك السلام و تقول اجعل هذا فى سبيل الله (57)
(دخترت براى تو سلام مى فرستد و مى گويد كه اين زيورآلات اندك را نيز در راه خدا انفاق كن )
پيامبر گرامى اسلام پس از مشاهده بخشش و ايثار فاطمه (عليه السلام ) سه بار فرمود:
فداها ابوها
(پدرش فداى او باد(58))
3- همدردى با پدر
در روزهاى واپسين زندگانى ، پيامبر صلى الله عليه و آله به منبر رفت و فرمود:
هر كس از من طلبى دارد، درخواست نمايد.
و آنگاه بلال در كوچه مدينه فرياد زد كه :
هذا محمد يعطى القصاص من نفسه قبل يوم القيامه
مردم اينك اين محمد بن عبدالله است كه مى خواهد قبل از روز قيامت قصاص شود هر كس حقى را او طلب بخواهد
مردى بلند شد و گفت : اى رسول خدا! شما در جنگ بدر كه صف سربازان را تنظيم مى كرديد، با شلاق خودتان بر شكم لخت من زديد.
پيامبر فرمود بيا قصاص كن ، مرد گفت : همان شلاق را بياوريد.
پيامبر صلى الله عليه و آله به بلال اشاره فرمود كه از خانه فاطمه عليها السلام همان شلاق روزهاى جنگ را بياورد.
حضرت فاطمه زهرا عليها السلام پرسيد:
حديث 33 :
يا بلال ما يصنع والدى بالقضيب و ليس هذا يوم القضيب ؟
(لما اخبر بلال ما وقع قالت )
واغماه لغمك يا ابتاه
من للفقراء والمساكين وابن السبيل يا حبيب القلوب يا بلال فقل للحسن و الحسين يقومان الى هذا الرجال فيقتص منهما و لا يدعانه يقتص من رسول الله صلى الله عليه و آله (59)
(اى بلال ! پدرم با شلاق (روزهاى جنگ ) چه مى خواهد بكند؟ الان كه روز جنگ نيست ؟)
وقتى بلال آنچه را كه در مسجد گذشت خبر داد. فاطمه زهرا عليها السلام ناله زد و گفت :
(واى از ين اندوه براى اندوه تو اى پدر، غير از تو چه كسى سرپرست فقرا و تهيدستان و در راه ماندگان است ؟
اى دوست خدا و دوست همه دلها! اى بلال به فرزندانم حسن و حسين بگو نزد آن مرد رفته تا از آنان قصاص كند و نگذارند پيامبر را بيازارد(60 ))
4- عواطف پدرانه پيامبر صلى الله عليه و آله
حضرت زهرا عليها السلام درباره عواطف گرم پدرانه رسول خدا صلى الله عليه و آله مطلبى را نقل فرمود كه قابل توجه و ارزيابى است :
حديث 34 :
قالت : لما نزلت ((لا تجعلوا دعاه الرسول بينكم كدعاء بعضكم بعضا(61)
هبت رسول الله (صلى الله عليه وآله ) ان اقول له ((ياابة )) فكنت اقول ((يا رسول الله )) فاعرض عنى مرة او اثنين او ثلاثا ثم اقبل على فقال :(62)
يا فاطمه انها لم تنزل فيك و لا فى اهلك و لا فى نسلك انت منى و انا منك انما نزلت فى اهل الجفاء و الغلظه من قريش اصحاب البذخ و الكبر؛ قولى ((يا ابه )) فانها احيى للقلب و ارضى للرب (63)
وقتى اين آيه نازل شد:
((رسول خدا را آنگونه كه همديگر را صدا مى زنيد، نخوانيد))
ترسيدم كه رسول خدا را با لفظ ((اى پدر)) بخوانم .
من (هم مانند ديگران پدر را) با نام ((يا رسول الله )) صدا زدم .
بدين خاطر پيامبر، يك بار يا سه بار از من روى گردانيد (و پاسخ نگفت ). سپس رو به من كرد و فرمود:
اى فاطمه (عليه السلام )! اين آيه درباره تو و خانواده تو و نسل تو نازل نشده است . تو از من هستى و من از تو هستم .
همانا اين آيه براى (ادب كردن ) جفا كاران درشت خوى قريش ، انسانهاى خودخواه و متكبر، نازل شده است .
مرا با جمله ((اى پدر!)) خطاب كن كه مايه حيات قلب من است و خداوند را خشنود مى كند(64)
5- ناله و فرياد در هنگامه رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله
در لحظه هاى غمبار رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله ، حضرت فاطمه عليها السلام ، امام على (عليه السلام ) امام حسن و امام حسين (عليه السلام ) در اطراف بستر رسول خدا صلى الله عليه و آله حلقه زده و با چشمانى اشكبار، نظاره گر غروب خورشيد رسالت بودند.
آن بزرگ پيامبر، خواست سخنى بفرمايد، اما نتوانست و در حالى كه مى گريست بى حال در بستر افتاد.
فاطمه عليها السلام با مشاهده اين منظره به فرياد آمد و فرمود:
ح