رها را به او وا نمى گذاريد؟
او در پاسخ ، درس پيروى آگاهانه و خالصانه از پيامبر را به نمايش نهاد و فرمود:
اوصانى رسول الله ان تكون الخدمة لها يوما و لى يوما فكان امس يوم خدمتها واليوم خدمتى .(342)
((پيامبر گرامى به من سفارش كرد كه كارهاى خانه را با خدمتگزار خانه تقسيم كنم و بر اساس اين تقسيم كار، يك روز او كارهاى خانه را انجام دهد و روز ديگر من ؛ از اين رو ديروز نوبت او بود و امروز نوبت من است .))
19- نيك بختى واقعى
ريحانه پيامبر، اميرمؤمنان را تنها همتاى زندگى و پدر گرانقدر فرزندانش ‍ نمى نگريست ، بلكه او را امام راستين و پيشواى حقيقى پس از پيامبر مى نگريست و با همه وجود به او و راه و رسم عادلانه و بشردوستانه و آزادمنشانه او عشق مى ورزيد و دوستى او و پيروى واقعى از وى را مايه نيك بختى دنيا و آخرت مى شمرد.
در اين مورد فرمود:
ان السعيد كل السعيد حق السعيد من احب عليا فى حياته و بعد موته .(343)
((بى ترديد سعادتمند واقعى كسى است كه در زندگى اين سرا و سراى ديگر، دوستدار راستين اميرمؤمنان و پيرو راه و رسم عادلانه و انسانى او باشد.))
20- در رعايت حقوق همسايگان
او نه تنها آموزگار زنان دانش دوست و طالب علم و آگاهى و رشد و انديشه بود كه آموزگار مردان حق طلب و حق جو نيز بود.
يكى از دانشوران به محضرش شرفياب شد و تقاضا كرد تا پرتوى از آنچه از بارگاه خدا و پيامبرش به او هديه شده است براى مردم ارزانى دارد؛ بانوى بانوان اين روايت جالب و درس آموز را به يادگار نهاد:
بسم الله الرحمن الرحيم ، قال محمد (صلى الله عليه و آله ) من كان يؤ من بالله و اليوم الاخر فلا يؤ ذى جاره و من كان يؤ من بالله واليوم الاخر فليكرم ضيفه
ومن كان يؤ من بالله و اليوم الاخر فليقل خيرا او يسكت ، ان الله يحب الخير الحليم المتعفف و يبغض الفحش من البذاء، و البذاء من النار.(344)
((آن كسى كه ايمان به خدا و روز رستاخيز بياورد، همسايه اش را نمى آزارد.و آن كسى كه به خدا و روز رستاخيز ايمان بياورد ميهمان خويش ‍ را گرامى مى دارد.و آن كسى كه به خدا و روز رستاخيز ايمان بياورد، بايد يا سخن شايسته و سنجيده گويد و يا ساكت باشد و لب فرو بندد.
مردم ! خدا انسان خيرانديش و بردبار و خويشتن دار را دوست مى دارد و عنصر بدزبان و بدانديش و بى شرم را، كه اصرار درخواسته هاى نارواى خويش مى كند، دشمن مى دارد؛ چرا كه حيا از ايمان است و ايمان جايگاهش بهشت خداست ، اما بدى و نارواگويى از بى شرمى سرچشمه مى گيرد و انسان بى شرم در آتش خواهد بود.))
21- درس بشردوستى
ريحانه ارجمند پيامبر، در زندگى سراسر افتخار و الهام بخش خويش ‍ آموزگار مردم خواهى و مردم نوازى و سمبل واقعى بشردوستى است .<
دومين امام نور حضرت مجتبى (عليه السلام) در اين مورد آورده است كه : مام گرانمايه ام فاطمه را شب جمعه اى نگريستم كه در محراب عبادت خويش به پرستش يكتا آفريدگارش ايستاده و تا سپيده سحر و دميدن طلوع فجر در ركوع و سجود بود و با شور و اخلاصى وصف ناپذير در راز و نياز با آن بى نياز.خود به روشنى مى شنيدم كه آن فرشته بشردوست ، زنان و مردان با ايمان و پرواپيشه را دعا مى كرد و نامشان را گاه مى برد و از خدا برايشان خوبى و نيكى مى خواست و طلب خير و بركت مى نمود، اما شگفتا كه هر چه گوش كردم ، ديدم براى خويش دعا نكرد و چيزى نخواست .پس از فراغت او از نيايش و پرستش خدا، گفتم : مادر جان ! چرا فقط ديگران را دعا مى كنى ؟
راءيت عمى فاطمة (عليها السلام ) قامت فى محرابها ليلة جمعتها فلم تزل راكعة ساجدة حتى اتضح عمود الصبح ، وسمعتها تدعوا للمؤمنين والمؤمنان و تسميهم و تكثر الدعاء لهم و لا تدعوا لنفسه بشى ء(345)
فرمود: گرامى فرزندم !
حسن جانم ! ((بايد نخست در انديشه همسايگان و بندگان خدابود، سپس ‍ در انديشه خانه و خاندان خويش .الجار ثم الدار
22- مقام والاى مادر
دخت ارجمند پيامبر در گراميداشت مقام مادر و موقعيت والاى نخستين آموزگار زندگى انسان ، به يكى از شاگردانش فرمود:
الزم رجلها، فان الجنة تحت اقدامها.(346)
((به احترام مادرت ، بر پاى او بيت و مقام او را گرامى دار و خشنودى خاطر او را به دست آور؛ چرا كه بهشت زير قدم هاى مادران است .))
23- پرتوى از فلسفه احكام
دخت انديشمند و دين شناس پيمبر در ترسيم پرتوى از حكمت و فلسفه احكام و مقررات خدا فرمود:
جعل الله الايمان تطهيرا لكم من الشرك ،
والصلاة تنزيها لكم من الكبر،
والزكاة تزكية للنفس و نماء فى الرزق ،
والصيام تثبيتا للاخلاص ،
و الحج تشييدا للدين ،
والعدل تنسيقا للقلوب ،
و اطاعتنا نظاما للملة ،
وامامتنا امانا للفرقة ،
و الجها عزا للاسلام ،
والصبر معونة على استيجاب الاءجر،
والامر بالمعروف مصلحة للعامة ،
وبر الوالدين وقاية من السخط،
وصلة الارحام منماة للعدد،
والقصاص حقنا للدماء
والوفاء بالنذر تعريضا للمغفرة ،
و توفية المكاييل والموازين تغييرا للبخس ،
والنهى عن شرب الخمر تنزيها عن الرجس ،
واجتناب القذف حجابا عن اللعنة
وترك السرقة ايجابا للعفة
و حرم الله الشرك اخلاصا له بالربوبية .
فاتقوا الله حق تقاته و لا تموتن الا و انتم مسلمون (347)
واطيعوا الله فيما امركم به ونهاكم عنه ، فانه انما يخشى الله من عباده العلماء(348).(349)
((هان اى مردم ! خداى جهان آفرين ايمان را سبب پاك سازى شما از مظاهر شرك و ارتجاع قرار داد؛ و نماز را وسيله پاك ساختن شما از آفت غرور و خودبزرگ بينى .
زكات را باعث تزكيه جان و افزون شدن روزيتان قرار داد؛ و روزه را عاملى براى استوارى اخلاص شما.
طواف بر گرد خانه خدا را وسيله اقتدار دين و عدالت را مايه هماهنگى و انسجام دل ها.
هماهنگى و فرمانبردارى از ما خاندان رسالت را باعث نظام دين و دولت مقرر فرمود، و امامت و پيشوايى ما را به منظور در امان ماندن از پراكندگى ها و واپسگرايى ها و اسارت در چنگال استبداد.
جهاد را باعث شكست ناپذيرى و عزت اسلام و شكيبايى را وسيله اى براى جلب پاداش پرشكوه سراى آخرت .
امر به معروف و فراخوان به سوى ارزش ها را مايه صلاح و شايستگى توده ها شناخت ، و نيكى به پدر و مادر را سنگر پيشگيرى از خشم خدا.
پيوند با نزديكان را وسيله افزونى شمار و اقتدار جامعه ، و قصاص عادلانه و انسانى را عامل حفظ جان ها.
وفاى به نذرها را براى در معرض آمرزش قرار گرفتن ، و عادلانه و دست دادن كيل ها و وزن ها را وسيله مبارزه با كمبودها.
هشدار از ميخوارگى را سبب پاكيزگى از پليدى ها، و دورى گزيدن از تهمت زدن و نسبت ناروا دادن را مانعى در برابر غلطيدن به وادى لعنت شدگان .
وانهادن سرقت را براى حفظ عفت ، و تحريم شرك را براى اخلاص در بندگى پروردگار.
اينك كه چنين است پرواى خدا را آن گونه كه شايسته است ، پيشه سازيد و بكوشيد كه جز مسلمانى راستين و آزادمنش و رعايت كننده حقوق و امنيت ديگران ، جهان را بدرود نگوييد.
خداى يكتا را در آنچه فراخوانده و هشدار داده است ، فرمانبردارى كنيد و راه دانشوران يكتاپرست و پرواپيشه را در پيش گيريد.چرا كه از ميان بندگان خدا، تنها دانشمندان و 