ة ، وعزائمه المفسره ، ومحارمه المحذرة ، وبيناته الجالية وبراهينه الكافيه ، وفضائله المندوبة ورخصه الموهوبة وشرائعه المكتوبة .
هان اى بندگان خدا! شما پرچمداران امر و نهى او، حاملان دين و وحى وى ، امانتداران خدا نسبت به يكديگر، و پيام رسانانش به سوى جامعه ها و تمدن ها هستيد.
زمامدار حق در ميان شما، و نگاهدارنده پيمان خدا در دسترس همه شماست و آنچه پيامبر پس از خويش در ميان امت به امانت نهاده ، كتاب گوياى خدا و قرآن راستگو و نور آشكار و پرتو فروغ اوست .
كتابى كه بينش ها و دلايل آن روشن ، رموز و اسرار باطنى آن هويدا و ظرافت هاى آن آشكار و روشنگر است ، ظواهر آن جلوه گر و پيروان آن مورد تحسين و غبطه جهانيانند.
كتابى كه عمل كنندگان به مقررات خويش را به بهشت پرطراوت و زيباى خدا فرامى خواند و شنوندگان و دريافت دارندگان راستين پيامش را به ساحل نجات و رستگارى راه مى نمايد.
به وسيله آن به دلايل روشن خدا مى توان دست يافت و تفسير و بيان مقررات و واجبات و بايدها و نبايدهاى او را آموخت و به ضد ارزشها و محرماتى كه از ارتكاب آنها هشدار داده است ، دست يافت .
دلايل روشن و جلوه گر او و برهانهاى كافى وى را بررسى نمود و ارزشهاى اخلاقى و انسانى و آنچه مشروع و مجاز است در آن مكتوب نگريست .
4- پرتوى از اسرار و فلسفه احكام
دخت فرزانه پيامبر در چهارمين بخش از سخنان رسا و عميق خويش ، ضمن عباراتى جالب و معجزه آسا به ترسيم پرتوى از اسرار و رموز فلسفه احكام پرداخت و در اين نكات سرنوشت ساز، روشنگرى فرمود:
1- در مفهوم ايمان به خدا و ره آوردهاى آن .
2- در حقيقت نماز واقعى و يا رمز دوستى با خدا.
3- در مورد زكات يا اداى حقوق مردم .
4- درباره روزه و ره آورد آن .
5- در مورد طواف خالصانه و عارفانه ، بر گرد كهن ترين معبد توحيد و بركات آن .
6- در اهميت عدالت اجتماعى و سياسى و قضايى و اقتصادى و نقش ‍ زندگى ساز آن .
7- در امامت اهل بيت و ميوه دلنشين آن .
8- در جهاد و تلاش خالصانه و فلسفه آن .
9- در اصل شكيبايى و پايدارى در راه حق .
10- در دعوت به ارزش ها يا آزادى بيان و قلم و انتقاد و اظهار نظر و چون و چرا و حق انتخاب و مقايسه .
11- در نيكى به پدر و مادر.
12- در پيوند با نزديكان يا صله رحم .
13- در مقررات كيفرى براى حفظ جان ها و خون هاى بى پناهان .
14- در وفا و وفادارى .
15- در دادگرى و انصاف در داد و ستد و روابط اقتصادى .
16- در هشدار از ميخوارگى و بدمستى .
17- در هشدار از بدگويى و بدانديشى و نسبت هاى ناروا.
18- در هشدار از تجاوز به حقوق و آزادى و امنيت مردم .
19- در هشدار از شرك و ريا و سالوس در چهره هاى گوناگون .
20- در سفارش به تقوا و پروا و خويشتن دارى .
21- در رابطه گسست ناپذير دانش و بينش ، آزادى و آزادمنشى و آزادى خواهى يا توحيدگرايى و نجات .
آن حضرت در اين مورد چنين فرمود:
فجعل الله الايمان تطهيرا لكم من الشرك ، والصلوة تنزيها لكم عن الكبر، والزكاة تزكية للنفس ، ونماء فى الرزق ، والصيام تثبيتا للاخلاص ، والحج تشييدا للدين ، والعدل تنسيقا للقلوب ، وطاعتنا نظاما للملة ، وامامتنا امانا للفرقة ، والجهاد عزا للاسلام ، والصبر معونة على استيجاب الاجر، والامر بالمعروف مصلحة للعامة ، و بر الوالدين وقاية من السخط، وصلة الارحام منساءة فى العمر ومنماة للعدد، والقصاص حقنا للدماء والوفاء بالنذر تعريضا للمغفرة ، وتوفية المكائيل والموازين تغييرا للبخس ، والنهى عن شرب الخمر تنزيها عن الرجس ، واجتناب القذف حجابا عن اللعنة و ترك السرقة ايجابا للعفة وحرم الله الشرك اخلاصا بالربوبية
فاتقوا الله حق تقاته ولا تموتن الا وانتم مسلمون (647)
و اطيعوا الله فيما امركم به ونهاكم عنه ، فانه انما يخشى الله من عباده العلماء(648)
هان اى مردم ! خداى جهان آفرين امان را سبب تطهير و پاك سازى شما از آلودگى هاى شرك و ارتجاع قرار داد، و نماز را وسيله پاك ساختن شما از آفت غرور و خود بزرگ بينى .
زكات را باعث تزكيه جان و افزون شدن روزيتان قرار داد و روزه را عاملى براى استوارى اخلاص .
طواف برگرد خانه خدا را وسيله تقويت دين ، و عدالت را مايه هماهنگى و انسجام دل ها.
فرمانبردارى از ما خاندان رسالت را باعث نظام دين و دولت مقرر فرمود، و امامت و پيشوايى ما را به منظور در امان ماندن از پراكندگى ها.
جهاد را باعث شكست ناپذيرى و عزت اسلام ، و شكيبايى را وسيله اى براى جلب پاداش پرشكوه سراى آخرت .
امر به معروف و فراخوان بسوى ارزش ها را مايه صلاح و شايستگى توده ها شناخت ، ونيكى به پدر و مادر را سنگر پيشگيرى از خشم خدا.
پيوند با نزديكان را وسيله افزونى شمار و اقتدار جامعه ، و قصاص عادلانه و انسانى را عامل حفظ جانها و زندگى ها.
وفاى به نذرها را براى در معرض آمرزش قرار گرفتن ، و عادلانه و درست دادن كيل ها و وزن ها را وسيله مبارزه با كمبودها و تنگناها.
هشدار از ميخوارگى را سبب پاكيزگى از پليدى ها و دورى گزيدن از تهمت زدن و نسبت ناروا دادن را مانعى در بربر غلتيدن به وادى لعنت شدگان .
وانهادن سرقت را براى حفظ عفت و پاسداشت از حريم پاكى و پاكدامنى ، و تحريم شرك و ريا را براى اخلاص در بندگى پروردگار.
اينك كه چنين است پرواى خدا را آن گونه كه شايسته است پيشه سازيد و بكوشيد كه در زندگى جز مسلمانى راستين و آزادمنش و بشردوست جهان را بدرود نگويى .
خداى يكتا را در آنچه فراخوانده و هشدار داده است فرمانبردارى كنيد و راه دانشوران يكتاپرست و پرواپيشه را در پيش گيريد؛ چرا كه از ميان بندگان خدا، تنها دانشمندان و آگاهان واقعى از او مى ترسند و در برابر او احساس ‍ مسئوليت مى نمايند.
5- بيان موقعيت و موضع خويش
سپس آن آموزگار والايى ها با درايت و شهامت وصف ناپذيرى به معرفى خويش و ويژگى هاى پيامبر و همدلى و همفكرى امير والايى ها پرداخت و در بيان موضع خويش در برابر نظام سقيفه اين نكات ظريف را ترسيم كرد:
1- در معرفى خويشتن .2- در بيان پرتوى از ويژگى هاى پيامبر.
3- دلسوزى بى نظير پيامبر نسبت به جامعه .
4- رنجها و تلاش هاى سنگين آن حضرت در راه ايجاد تحول مطلوب .
5- در همدلى و همفكرى و برادرى پيامبر با اميرمؤمنان .
6- خدمات و شاهكارهاى على (عليه السلام).
7- در چگونگى آغاز وحى و رسالت .
8- در مراتب و مراحل سه گانه دعوت .
9- در بت شكنى و ستم ستيزى پيامبر.
10- در طنين افكن شدن آواى دل انگيز توحيد و عدالت و افول نعره شرك و بيداد.
11- در مورد در هم نورديده شدن كفر و نفاق .
12- و درباره پديدار شدن نشانه هاى دلپذير جامعه مطلوب .
آن پيشواى رادى و سرفرازى ؛ اين مورد چنين گفت :
ثم قالت : ايها الناس اعلموا انى فاطمة ، وابى محمد (صلى الله عليه و آله ) اقول عودا و بدؤ ا ولا اقول ما اقول غلطا، ولا افعل ما افعل شططا.لقد جائكم رسول من انفسكم عزيز عليه ما عنتم حريص عليكم بالمؤمنين رؤ ف رحيم .(649)
فان تعزوه و تعرفوه تجدوه ابى دون نسائكم ، واخا ابن عمى دون رجالكم ولنعم المعزى اليه (صلى الله عليه و آله ).فبلغ الرسالة صادعا بالنذارة ، مائلا عن مدرجة المشركين ضاربا 