ر، ج 17، ص 47.
82- مجمع البيان ، ج 1، ص 382.
83- بحارالانوار، ج 23، ص 113.
84- سفينة البحار، ج 2، ص 684.
85- مكارم الاخلاق ، ص 113.
86- بحار الانوار، ج 6، ص 152.
87- نهج البلاغه ، قصار 82.
88- نهج البلاغه ، خ 192.
89- اطيب البيان ، ج 13، ص 235.
90- غيبت طوسى ، ص 173.
91- تذكره ، ص 306.
92- فاطمة الزهراء من المهد الى اللحد، 114.
93- ذخائر العقبى ، ص 31.
94- مستدرك الصحيحين ، ج 3، ص 154.
95- كنز العمال ، ج 7، ص 111.
96- فيض الغدير، ج 5، ص 176.
97- مسند احمد، ج 6، ص 282.
98- سوره نحل ، آيه 58 و 59.
99- در داستان فرود اين آيه ، روايت جالبى به اين مضمون آمده است كه : اسماء، همسر جعفر طيار، كه سرانجام در شمار شاگردان برجسته ريحانه پيامبر و زنان آزاده و روشنفكر درآمد، پس از بازگشت از حبشه ، به خانه پيامبر رفت و ضمن پرس و جو از فرود آيات ، از همسران پيامبر پرسيد: آيا آيه اى هم در جهت احياى شخصيت در هم شكسته و حقوق پايمال شده زن فرود آمده است ؟
درست در اين گير و دار بود كه اين آيه فرود آمد و موقعيت برابر و همانند زن و مردم را در بارگاه خدا اعلان كرد و شخصيت زن را احيا نمود.
ان المسلمين و المسلمات و المؤمنين و المؤمنات و القانتين و القنتات و الصادقين و الصادقات و الصابرين و الصابرات و الخاشعين و الخاشعات و المتصدقين و المتصداقات و الصائمين و الصائمات و الحافظين ...لهم مغفرة و اجرا عظيما سوره احزاب ، آيه 35.
((مردان و زنان مسلمان ، و مردان و زنان با ايمان ، و مردان و زنان عبادت پيشه ، و مردان و زنان راستگو، و مردان و زنان شكيبا، و مردان و زنان فروتن ، و مردان و زنان صدقه دهنده ، و مردان و زنان روزه دار، و مردان و زنان پاكدامن ، و مردان و زنانى كه خدا را فراوان ياد مى كنند، خدا براى همه آنان آمرزش و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است .))
100- سوره آل عمران ، آيه 59.
101- سوره آل عمران ، آيه 60 - 61.
102- كامل اين اثير، ج 2، ص 293.
103- الميزان ، ج 3، ص 228.
104- همان گونه كه آمد، مفسران و محدثان شيعه و اهل سنت با توجه به انبوه روايات در اين مورد به روشنى تصريح كرده اند كه اين آيات درباره خاندان رسالت است كه در وجود گرانمايه پيامبر و على (عليه السلام)، فاطمه و دو نور ديده اش تجلى كرده و همه تصريح كرده اند كه پيامبر تنها همين چهره هاى درخشان را به ميعادگاه برد.
روايات شيعه در اين مورد را مى توان در تفسير نورالثقلين ، تفسير برهان ، تفسير الميزان ، تفسير عياشى و بحارالانوار و...نگريست .
در منابع اهل سنت نيز انبوهى از روايات رسيده در اين مورد را مى توان در كتاب هاى معتبر ذيل نگريست :
1- صحيح مسلم ، ج 7، ص 120 از كتب ششگانه مورد اعتماد اهل سنت ، چاپ مصر،
2- مسند احمد، ج 1، ص 185، چاپ مصر،
3- تفسير طبرى ، ج 3، ص 192، چاپ مصر،
4- مستدرك حاكم ، ج 3، ص 150، چاپ حيدر آباد،
5- دلائل النبوه ، ص 297، حافظ ابونعيم ، چاپ حيدر آباد،
6- اسباب النزول ، ص 74، واحدى ، چاپ مصر،
7- تفسير كشاف ، ج 1، ص 193، واحدى ، چاپ مصر،
8- جامع الاصول ، ابن اثير، ج 9، ص 470، چاپ مصر،
9- تذكره ابن جوزى ، ص 17، چاپ نجف ،
10- تفسير بيضاوى ، ج 2، ص 22،
11- تفسير روح المعانى ، ج 3، ص 167،
12- تفسير طنطاوى ، ج 2، ص 120،
13- الاصابة ، ج 2، ص 503، چاپ مصر،
14- الفصول المهمة ، ابن صباغ ، ص 108، چاپ نجف ،
15- تفسير كبير، ج 8، ص 85، و....
اين ها شمارى از منابع معتبر، به قلم شخصيت هاى سرشناسى از اهل سنت است كه به صراحت ، آيه مباهله را در مورد خاندان پيامبر شمرده و خاطرنشان ساخته اند كه منظور از ابنائنا در اين آيه ، تنها حسن و حسين هستند؛ همان گونه كه واژه نسائنا تنها دخت گران مايه پيامبر است و منظور از واژه انفسنا امير مؤمنان مى باشد.در اين مورد به كتاب ارجدار احقاق الحق ، ج 3، ص ‍ 46، بنگريد.
105- سوره احزاب ، آيه 33.
106- شواهد التنزيل ، ج 2، ص 32.
107- الدر المنثور، ذيل آيه مورد بحث .
108- شواهد التنزيل ، ج 2، ص 11.
109- شواهد التنزيل ، ج 2، ص 29.
110- الاسلام و الشيعة ، محمود شهابى ، ج 1، ص 223.
111- شواهد التنزيل ، ج 2، ص 32.
112- مجمع البيان ، ذيل آيه شريفه .
113- مجمع البيان ، ذيل آيه شريفه .
114- فاطمة الزهراء من المهد الى اللحد، ص 72.
115- فاطمة الزهراء من المهد الى اللحد، ص 30.
116- سوره انسان ، آيه 26 - 1.
117- سوره انسان ، آيه 26 - 1.
118- الغدير، ج 3، ص 107؛ احقاق الحق ، ج 3، ص 157.
119- سوره شورى ، آيه 23.
120- احقاق الحق ، ج 3، ص 2؛ تفسير نمونه ، ج 20، ص 412.
121- تفسير طبرى ، ج 25، ص 16؛ مجمع البيان ، ج 9، ص 28.
122- احقاق الحق ، ج 3، ص 2؛ كفاية الطالب ، ص 30.
123- فاطمة الزهراء، علامه امينى ، ص 24.
124- وسائل ، ج 11، ص 140؛ بحار، ج 27، ص 91.
125- كنز العمال ، ج 12، ص 105.
126- الصواعق المحرقة ، ص 101.
127- الدر المنثور، ج 6، ص 7.
128- تفسير فخر رازى ، ج 27، ص 165.
129- سوره آل عمران ، آيه 31.
130- نهج البلاغه ، نامه 45.
131- نهج البلاغه ، خ 209.
132- كشف الغمة ، ج 2، ص 26؛ ذخائر العقبى ، ص 45، ينابيع المودة ، ص 199.
133- ممكن است برخى ساده انديشان و سطحى نگران اين ساده زيستى و محروميت را بر خاندان پيامبر و همرنگى و همدلى آنان را با توده هاى محروم ، با توجه به زرق و برق و دبدبه و كبكبه قدرتمندان و سردمداران كنونى جامعه ها و تمدن ها، مورد چون و چرا قرار دهند اما نبايد فراموش كرد كه :
الف : بيشتر گروندگان به اسلام محرومان بودند نه زرداران و زورداران .
ب : به دليل هجرت از مكه بر اثر فشار استبداد و جاهليت ، بسيارى مهاجر بودند و ثروت و امكانات آنان مصادره شده بود.
ج : اصل دگردوستى و مواسات اسلامى ، محروميت را با توجه به شرايط ساده اقتصادى آن روز، عمومى ساخته بود.
د: فشار همه جانبه كفر و ارتجاع بر اين تنگناى اقتصادى اثر بيشترى گذاشته بود.
ه :همه سرگرم دفاع از موجوديت جامعه و دين و آزادى و امنيت خويش بودند.
و: آيا صحيح و پسنديده است كه پيشوايان و رهبران جامعه ، خود، غرق در امكانات باشند و در گوشه و كنار جامعه ، فقر و بيكارى و فقدان امكانات و فاصله هاى زشت طبقاتى بيداد كند؟
134- تفسير فزات كوفى ، ذيل آيه شريفه ، به نقل از فاطمة الزهراء من المهد الى اللحد، ص 206.
135- سوره آل عمران ، آيه 37.
136- سوره كهف ، آيه 3 - 1.
137- مجمع البيان ، ج 10، ص 550.
138- در اين مورد، از جمله به : تفسير فخر رازى ، ج 32، ص 124؛ سيره ابن هشام ، ج 2، ص 34؛ و تفسير جوامع الجامع ، ذيل سوره مباركه مراجعه فرماييد.
139- سوره نور، آيه 36.
140- مجمع البيان ، ذيل آيه شريفه .
141- نور الثقلين ، ج 3، ص 607.
142- سوره ضحى ، آيه 5.
143- تفسير نمونه ، ج 27، ص 100.
144- سوره آل عمران ، آيه 195 - 190.
145- نمونه بينات ، در شاءن نزول آيات ، ص 173؛ كشف الغمة فى معرفة الائمة ، ص 539؛ تفسيرنمونه ، ج 3، ص 221؛ بحارالانوار، ج 43، ص 31؛ عوالم العلوم ، ص 38.
146- سوره قصص ، آيه 85.
147- سوره حجر، آيه 9.
148- سوره توبه ، آيه 33.
149- سوره ابراهيم ، آيه 27.
150- سوره انفال ، آيه 33.
151- سوره زخرف ، آيه 41.
152- سوره تحريم ، آيه 8.
153- سوره ضحى ، آيه 5.
154- سوره نور، آيه 55.
155- سوره آل عمران ، آيه 195 - 190.
156- سوره اسراء، آيه 26.
157- درالمنثور، ج 4، ص 177؛ كشف الغمه ، ج 2، ص 102.
158- درالمنثور، ج 4، ص 177؛ كشف الغمه ، ج 2، ص 102.
159- تفسير عياشى ، ج 2، ص 287.
160- تفسير عياشى ، ج 2، ص 287.
161- سوره نور، آيه 35.
162- م