م ، ج 11، ص 78.
299- بحارالانوار، ج 43، ص 65.
300- بحارالانوار، ج 43، ص 13.
301- بحارالانوار، ج 43، ص 10.
302- بحارالانورا، ج 43، ص 191.
303- بحارالانوار، ج 43، ص 8.
304- بحار، ج 16، ص 81 و ج 43، ص 3؛ بيت الاحزان ، 20؛ اختصاص ، 31؛ دلائل الامامة ، 9؛ عوالم ، ج 11، ص 44 و 202.
305- حلية الاولياء، ج 2، ص 40؛ بحار، ج 43، ص 54؛ وسائل ، ج 14، ص 43.
306- الحياة ، ج 2، ص 85.
307- امالى طوسى ، ج 1، ص 46.
308- سوره علق ، آيه 5-1.
309- سوره بقره ، آيه 31و32.
310- سوره انعام ، آيه 50.
311- سوره رعد، آيه 16.
312- الحياة ، ج 1، ص 112.
313- سفينة ، ج 1، ص 299.
314- بحار الانوار، ج 92، ص 404.
315- تفسير امام حسن عسكرى ، ص 340.
316- تفسير امام عسكرى ، حديث 229؛ بحار، ج 2، ص 8، و ج 8، ص 180.
317- سوره قمر، آيه 8-1.
318- نهج البلاغه ، خ 233.
319- و نيز در اين مورد مى توان : به خطبه جاودانه آن حضرت در مسجد پيامبر،
به سخن تفكرانگيز او با همتاى گرانمايه اش پس از بازگشت از مسجد،
به سخنان ژرف و روشنگرانه اش با زنان مهاجر و انصار در بستر شهادت ،
و به سخن او در برابر پرسش بانوى آگاه و پروا پيشه ، ((ام سلمه ))، در بخش هاى آينده همين كتاب ، به دقت نگريست .
320- بحار الانوار، ج 53، ص 18.
321- بحار الانوار، ج 43، ص 286.
322- فضائل الخمسه ، ج 3 ص 21؛ بحار الانوار، ج 43، ص 286.
323- بحارالانوار، ج 43، ص 174.
324- احقاق الحق ، ج 4، ص 481.
325- بحار، ج 67، ص 249؛ مجموعه ورام ، ج 2، ص 108.
326- ينابيع المودة ، ص 44.
327- دلائل الامامة ، ص 7؛ مستدرك الوسائل ، ج 7، ص 366؛ بهجة قلب المصطفى ، ج 1، ص 305.
328- مسند فاطمة الزهراء، ص 235.
329- بحارالانوار، ج 65، ص 155؛ لئالى الاخبار، ج 5، ص 155.
330- مسند فاطمه ، ص 221.
331- بهجة قلب المصطفى ، ج 1، ص 266.
332- نهج الحياة ، ص 271.
333- بهجة قلب المصطفى ، ص 266.
334- بهجة قلب المصطفى ، ص 266.
335- بحجة قلب الصطفى ، ص 302.
336- بحارالانوار ج 43، ص 92؛ كوكب الدرى ، ج 1، ص 149.
337- بحارالانوار، ج 43، ص 92؛ كوكب الدرى ، ج 1، ص 149.
338- بحار الانوار، ج 8، ص 310.
339- بحار، ج 37، ص 103؛ فضائل الخمسة ، ج 2، ص 147؛ احقاق الحق ، ج 10، ص 323 و ج 18، ص 50.
340- بحار الانوار، ج 72، ص 401؛ تفسير امام حسن عسكرى ، ص 354.
341- احقاق الحق ، ج 10، ص 277.
342- بحار، ج 43، ص 76؛ عوالم ، ج 11، ص 205؛ مجموعه ورام ، ج 2، ص 230.
343- ينابيع المودة ، ج 1، ص 376؛ بحار الانوار ج 39، ص 274؛ ذخائر العقبى ، ص 92.
344- بيت الاحزان ، محدث قمى ، ص 52.
345- بحار الانوار، ج 43، ص 26.
346- مسند فاطمه ، سيوطى ، ص 116.
347- سوره آل عمران ، آيه 102.
348- سوره فاطر، آيه 28.
349- فرازى از خطبه تاريخى و انديشاننده او در مسجد پيامبر كه خواهد آمد.
350- فاطمة الزهراء من المهد الى اللحد، ص 188.
351- در سه سخن جاودانه دخت فرزانه پيامبر، راز و رمز صعودها و سقوطها به طور شگرفى آمده است كه پرداختن به سخنان آن حضرت از اين زاويه نياز به يك نگرش محققانه و فرصت و كتاب جداگانه اى دارد كه آنچه آمد، تنها اشاره اى به اين بعد از درياى مواج سخنان جاودانه آن آموزگار رادى ها و سرفرازى هاست .
352- سوره زخرف ، آيه 89.
353- سوره زمر، آيه 37.
354- سوره اعراف ، آيه 31.
355- سوره فصلت ، آيه 44.
356- سوره آل عمران ، آيه 97.
357- سوره ق ، آيه 38.
358- سوره انبياء، آيه 8.
359- سوره بقره ، آيه 286.
360- سوره انبياء، آيه 22.
361- سوره زخرف ، آيه 13.
362- سوره ص ، آيه 26.
363- سوره آل عمران ، آيه 144.
364- سوره مريم ، آيه 12.
365- سوره قصص ، آيه 30.
366- سوره كهف ، آيه 46.
367- سوره قصص ، آيه 26.
368- سوره بقره ، آيه 261.
369- سوره انسان ، آيه 1 تا 12.
370- بحارالانوار، ج 43، آيه 46؛ بيت الحزان ، ص 46.
371- سوره احزاب ، آيه 33.
372- سوره قصص ، آيه 20.
373- بيت الاحزان ، ص 77.
374- بحارالانوار، ج 43، ص 46.
375- گفتنى است كه پس از شهادت آن حضرت نيز كرامات بسيارى از او آورده اند كه خود فرصت و نوشته ديگرى را مى طلبد.
376- نزهة المجالس ، ج 2، ص 227.
377- دلائل الامامة ، ص 8.
378- بهجة قلب المصطفى ، ص 439.
379- الروض الفائق ، ص 214؛ فاطمه من المهد الى اللحد، ص 40.
380- بحارالانوار، ج 16، ص 81 و ج 43، ص 3؛ بيت الاحزان محدث قمى ، ص 20؛ اختصاص ، ص 31؛ دلائل الامامة ، ص 9؛ عوالم ، ج 11، ص 44 و 202.
381- بحار، ج 35، ص 251، تفسير عياشى ، ج 1، ص 171؛ تفسير فرات كوفى ، ص 199.
382- سوره آل عمران ، آيه 37.
383- تفسير كشاف ، ذيل آيه 37 از سوره آل عمران ؛ بحار الانوار، ج 43، ص 27؛ تفسير ثعلبى ، ج 2، ص 20؛ تفسير عياشى ، ج 1، ص ‍ 71.
384- لسان الميزان ، ج 5، ص 65.
385- مناقب ، ج 3، ص 337.
386- مناقب ، ج 3، ص 337؛ بحار، ج 43، ص 45.
387- سوره انعام ، آيه 160.
388- بحار الانوار، ج 43، ص 200.
389- بحارالانوار، ج 43، ص 186؛ بيت الاحزان ، ص 248.
390- بحارالانوار، ج 43، ص 188.
391- عوالم ، ج 11، ص 508؛ وسائل ، ج 2، ص 31.
392- بحارالانوار، ج 43، ص 179.
393- سوره مريم ، آيه 1؛ سوره آل عمران ، آيات 37 و 42 و 43 و 75.
394- ذخائر العقبى ، ص 44؛ در المنثور، ذيل آيه 43 از سوره آل عمران ؛ مستدرك الصحيحين ، ج 2، ص 497.
395- مفردات راغب ، ص 247؛ مقاييس اللغة ، ج 3، ص 120.
396- سوره طه ، آيه 21.
397- سوره يس ، آيه 10
398- سوره سجده ، آيه 30.
399- بحارالانوار، ج 43، ص 30 و 86.
400- سوره نور، آيه 63.
401- بحار الانوار، ج 43، ص 33.
402- جلاء العيون ، ج 1، ص 135.
403- ارشاد، ص 235.
404- ارشاد، ص 235.
405- نهج البلاغه ، قصار 456.
406- واژه هاى ((تفكر))، ((تدبر)) و ((تعقل )) در ده ها آيه از قرآن شريف به كار رفته كه در آن ها انسان به تفكر و تدبر و خردورزى و خردمندى و شناخت خود و دنياى خود و آفريدگار خود و زندگى درخور شاءن خود فرا خوانده شده و ضمن تشويق و تحريص به زندگى انديشمندانه ، از بى فكرى و نينديشيدن ، سخت نكوهش شده است ؛ براى نمونه به آيات : 190، از سوره آل عمران ، 12، از سوره نحل ، 4، از سوره رعد، 29، از سوره ص ، 20، از سوره زمر، 179، از سوره اعراف ، 44، از سوره فرقان و...بنگريد.
407- احقاق الحق ، ج 4، ص 481.
408- بحار، ج 8، ص 53.
409- بحار، ج 43، ص 66.
410- سوره هود، آيه 28.
411- فرازهايى از خطابه فاطمه (عليها السلام ) به هنگامه عيادت زنان مدينه از او در بستر شهادت ؛ كشف الغمه ، ص 147؛ اعلام النساء، ج 4، ص 123؛ بحارالانوار، ج 43.
412- سوره شورى ، آيه 53؛ سوره انشقاق ، آيه 6.
413- بحارالانوار، ج 43، ص 172.
414- بحار الانوار، ج 43، ص 24.
415- بحارالانوار، ج 43، ص 24.
416- بحار الانوار، ج 43، ص 26.
417- كشف الغمة ، ج 2، ص 94، بحارا الانوار، ج 43، ص 76.
418- بحار الانوار، ج 43، ص 81.
419- بحار الانوار، ج 43، ص 76.
420- عوالم ، ج 11، ص 99.
421- ذخائر العقبى ، ص 44.
422- نيايش ، الكسيس كارل .
423- همان مدرك .
424- اصول كافى ، ج 2، ص 338.
425- آيين زندگى ، ص 156.
426- آيين زندگى ، ص 152.
427- بحار الانوار، ج 93، ص 312.
428- سفينة البحار، ج 1، ص 449.
429- سفينة البحار، ج 1، ص 448.
430- نهج البلاغه ، حكمت 337، بحارالانوار، ج 78، ص 90.
431- سوره غافر، آيه 60.
432- سفينة البحار، ج 1، ص 449؛ بحار الانوار، ج 93، ص 376، ح 17.
433- آخرين نكته ارزشمند در اين مورد، شناخت موانع برآمدن خواسته هاست .
از آيات و روايات رسيده ، اين نكته سازنده و عميق دريافت مى گردد كه در راه دعا و برآمدن خواسته ها، موانعى است كه بايد بشناسيم تا موفق گرديم .مهمترين اين موانع عبارتند از:
1- جايگزين ساختن دعا و نيايش به جاى تلاش و كوشش و عوامل اسباب طبيعى و عادى ، براى نمونه : ششمين امام نور در اين مورد مى فرمايد:
اربعة لا تستجاب لهم دعوة : رجل جالس فى بيته ي