 داد و آدم بوسيله آن كلمات توبه كرد؟ حضرت فرمود خداوند اين كلمات را به آدم آموخت (بحق محمّد و علي و فاطمه والحسن والحسين الا تبت عليَّ) به حق محمّد و علي و فاطمه و حسن و حسين توبه ما را قبول فرما» پس خداوند توبه او را پذيرفت در اينجا عظمت زهراي مرضيه مشخص مي‏شود. كه حضرت آدم براي پذيرفته شدن توبه خود نام فاطمه و فرزندانش را بر زبان جاري ساخت آيه ديگر آيه 19 و 20 از سوره الرحمن است كه امام صادق در تفسير اين آيات مي‏فرمايد «مَرَج البحرين يلتقيان بينهما برزخٌ لايَبقيان» دو دريايي در دو جهان هستند كه هرگز سركشي نمي‏كنند آن‏دو علي و فاطمه(س) مي‏باشند و بيان آن دو دريا «اي رسول» برزخ و فاصله‏ايست كه تجاوز به حدود يكديگر نمي‏كنند كه شايد آن مقررات كه مرد به وظايف خود و زن به وظايف خود مي‏باشد.

روايات
امّا جايگاه فاطمه(س) در روايات و منزلت آن حضرت از زبان پيامبر(ص) و امامان معصوم گزارش شده است.
1- در حديث است كه پيامبر(ص) به امام علي(ع) به حسن و حسين و فاطمه(س) نگاه كرد و فرمود «اَنا حربٌ لِمَنْ حارَبَكم و سلم لمن سالمكم» يعني من با هر كسي كه با شما در جنگ باشد در جنگم و هر كسي كه با شما از در صلح و آشتي درآيد من نيز با او از در صلح و صفا خواهم بود.
2 ـ در حديث ديگري است كه ذهبي روايت كرده كه رسول خدا فرمود: (اوّل شخص يَدخُل الجنّةَ فاطمه بنتُ محمد) اول كسي كه وارد بهشت مي‏شود فاطمه دختر محمّد(ص) است.
3 ـ بخاري محدث معروف و بزرگ اهل‏سنت است در كتاب خود از رسول خدا
روايت مي‏كند كه فرمود: «فاطمةُ بضعةُ مني فَمَنْ اَبْغَضَها ابغَضَني» فاطمه پاره تن من است هر كسي او را به خشم آورد مرا به خشم آورده است.
4 ـ احمدبن حنبل نيز از محدثان معروف اهل‏سنت در كتاب خود حديث مزبور را با عبارتي ديگر از رسول خدا نقل كرده: انما فاطمة بضعةُ منّي يُؤذيني ما آذاها و يُنصِبُني ما اَنْصَبَها حضرت فرمود «فاطمه پاره تن من است آنچه او را بيازارد مرا آزرده است و آنچه او را ناخشنود مي‏كند مرا ناخشنود كرده است. »
5 ـ و نيز جويني خراساني در كتاب خود حديثي نقل كرد. كه رسول خدا(ص)فرمود: «اذا كان يوم‏القيامه نادي مناد من تحت الحُجُب يا اهل الجمع غَضّوا ابصارَكم و نكّسوا رؤوسُكم فهذه فاطمة بنتُ محمّد(ص) تريدُ اَن تمر علي الصراط فتمرّوا معها سبعون الف جاريه من الحور العين كالبرق اللاّمع؛ روز قيامت منادي از پس پرده ندا مي‏كند كه‏اي اهل محشر چشمانتان را ببنديد و سرها را بزير افكنيد كه فاطمه(س)دختر رسول خدا(ص) از صراط بگذرد با هفتاد هزار فرشته آنهم مثل آفتابي روشن. در كتب حديثي از امام باقر(ع)به نحو تواتر گزارش شده كه حضرت مي‏فرمايد: براي مادرم فاطمه(س) جلو درب جهنم ايستگاهي است كه آن حضرت هنگام ورود افراد به آن‏جا مي‏ايستد روي پيشاني هر فردي كلمه مؤمن يا كافر نوشته آن حضرت از بين آنان دوستاران خود را جدا نموده و سپس اين جملات را مي‏فرمايد «الهي و سيدي سَمَّيتَني فاطمه و فُطِمَت بي من تولاّني و تولاّ ذريّتي من النار و وَعدك الحق و أنْتَ لا تخلفُ الميعاد، اي خداي من نام مرا فاطمه نهادي و از عذاب جهنم بريدي و وعده كردي كه من و دوستانم را از جهنم برهاني زيرا كه وعده تو حق است و خلاف نيست خداوند در پاسخ مي‏فرمايد: «صَدَقْت يا فاطمه انّي سَمّيتكِ فاطمه و فطمت بك من احبك و تولاّكِ و احبّ ذريّتكِ و تولاّهم من النار وَعدِيَ الحق و انا لا اُخْلِف الميعاد». خدا فرمود آنچه كه گفتي درست است وعده‏ي من حق و تخلف‏ناپذير است به شما اجازه مي‏دهم كه دوستاران خود را شفاعت كني. در پايان به اشعاري از آية‏اللّه‏ محمدحسين اصفهاني كه در مقام فاطمه(س) سروده است اكتفا مي‏كنيم.
دليل نطق من ز يك نغمه‏ي عاشقانه‏اي
گلشن دهر را پر از زمزمه و نوا كند
بضعه سيد بشر ام ائمه غرر كيست
جز او كه همسري باشه لافتي كند
وحي و نبوتش نسب جود و فتوتش
حسب قصه‏اي از مروّتش سوره «هل اتي» كند
در جبروت حكمران در ملكوت قهرمان
در نَشَأت كن فكن حكم بما تشاء كند
عصمت او حجاب او عفت او نقاب او
سرقدم حديث از آن سرو از آن حيا كند
نغمه قدس بوي او جذبه اُنس خوي او
منطق او خبر ز لاينطق عن هوي كند
مفتقرا متاب رو از در او بهيچ سو
زانكه مس وجود را فضّه او طلا كند
منبع: سایت حوزهمناقب حضرت فاطمه(س) در قرآن

نويسنده : حسين سيف‌الهي

امروزه در شرايطي كه فمينيسم جهاني بر افكار جهانيان چنبره زده و با شعار هاي دلفريب خود سعي دارد تعاريف، الگوها و نظام جديدي از روابط بشري به وجود آورد و در بسياري از كشورهاي غربي نيز بدان دست يافته و نيز تاحد زيادي بر كشورهاي اسلامي تأثير گذارده، شناخت و تأسي به الگوهايي كه اديان آسماني بويژه اسلام ارايه كرده است، بيش از پيش ضرورت مي يابد.
زنان بسياري در طول تاريخ بشريت به مقامهاي بالاي معرفتي و جايگاه رفيع قرب الهي رسيده اند؛ هرچند بسياري از آنان مقربان بي نام و نشانند، لكن كم نيستند زناني كه خوش درخشيدند و نام و يادشان تا ابد زنده ماند و نزد پروردگارشان مقامي بس بلند يافتند. حضرت زينب(س) كه به فرموده امام زين العابدين(ع)، عالمة غيرمعلمة است(1)، حضرت معصومه(س)، حضرت حوا، هاجر، ساره، همسر عمران يا مادر مريم و... از جمله اين زنان هستند، لكن در ميان اين زنان نمونه و نامي، چهار زن مقدس به قله هاي علم و معرفت صعود كرده و الگوي عالميان شدند. پيامبر اكرم(ص) مي فرمايد: خداوند متعال از ميان زنان عالم چهار زن را برگزيد: مريم، آسيه، خديجه و فاطمه(س). (2)
اما بر احدي از اهل اسلام پوشيده نيست كه صديقه طاهره، فاطمه زهرا(س) برترين بانوي مقرب درگاه خداوند و منشأ بركات بي پايان در عالم است. دختر بهترين پيامبران، همسر برترين امامان، مادر سيد و سالار شهيدان و يازده نور پاك آسماني كه ولايتشان تا قيامت پابرجاست و وارثان همه فضيلتها و كمالات هستند، تنها گوشه اي از افتخارات اين بانوي با عظمت اسلام است.
در طول تاريخ بشريت، درباره هيچ بانويي تا اين حد فضيلت، عظمت و بزرگي بيان نشده است، صدها روايت معتبر و متواتر در مناقب آن حضرت از پيامبر اكرم(ص) و ديگر معصومان(ع) رسيده است. صدها كتاب در فضايل و مناقب او به رشته تحرير در آمده است؛ ارايه 126 جلد كتاب در نرم افزار ريحانه (كتابخانه تخصصي حضرت زهرا(س)) تنها بخشي از اين آثار است. اما بدون ترديد هيچ كتابي به اندازه قرآن كريم فضايل والا و بلند براي آن حضرت بيان نكرده است.
فضايل و مناقبي كه قرآن كريم درباره فاطمه زهرا(س) بيان كرده، به دو قسم قابل تقسيم است: نخست فضايلي كه به عنوان اهل بيت عصمت(ع) با ديگر معصومان مشترك است و دوم فضايلي كه مخصوص آن حضرت است.
از آنجا كه حضرت فاطمه(س) يكي از اهل بيت و يكي از معصومان(ع) است، هر فضيلتي كه در قرآن كريم براي اهل بيت(ع) بيان شده باشد، شامل حضرت زهرا(س) نيز مي شود. اين قبيل فضايل بسيار است؛ عصمت، طهارت، شفاعت، امامت، اخلاص، سبقت در خيرات، نورانيت، شجره طيبه بودن، ائم