 اجر و ثواب دارد و اگر آن را كنيز انجام دهد، چيزى از اجر و پاداش مذكور نصيب زن نمى گردد.
20- سوره والضحى ، 5.
21- مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ص 90.
22- سوره والضحى ، 5.
23- مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ص 391.
24- سوره زخرف ، 89.
25- سوره زمر، 38.
26- سوره اعراف ، 29.
27- سوره فصلت ، 44.
28- سوره آل عمران ، 97.
29- سوره ق ، 38.
30- سوره انبياء، 8.
31- سوره بقره ، 286.
32- سوره انبياء، 22.
33- سوره زخرف ، 13.
34- سوره ص ، 26.
35- سوره آل عمران ، 144.
36- سوره مريم ، 12.
37- سوره طه ، 11.
38- سوره كهف ، 46.
39- سوره قصص ، 26.
40- سوره بقره ، 261.
41- مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ص 391 و 392.
42- سوره زخرف ، 89.
43- سوره زمر، 38.
44- سوره اعراف ، 29.
45- سوره فصلت ، 44.
46- سوره آل عمران ، 97.
47- سوره ق ، 38.
48- سوره انبياء، 8.
49- سوره بقره ، 286.
50- سوره انبياء، 22.
51- سوره زخرف ، 13.
52- سوره ص ، 26.
53- سوره آل عمران ، 144.
54- سوره مريم ، 12.
55- سوره طه ، 11.
56- سوره كهف ، 46.
57- سوره قصص ، 26.
58- سوره بقره ، 261.
59- الفروع من الكافى ، ج 6 ص 367:1.
60- فرات بن احنف ضعيف است و لذا سند اين روايت غيرقابل اعتماد است .
61- الفروع من الكافى ، ج 6 ص 363 و 364 و 364:10.
62- تهذيب ، ج 1 ص 465:168.
63- من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ص 180:537
دعوات راوندى ، ص 272:781
وسائل الشيعه ، ج 2 ص 879:2
بحارالانوار، ج 102 ص 300:27.
64- برهان ، ج 2 ص 55.
65- ظاهرا رؤ يا فرشته اى از فرشتگان خداست كه وظيفه او القاى خواب به بندگان است . والله العالم .
66- ظاهرا و با توجه به آيه اضغاث احلام ، اضغاث از شياطين مى باشد كه خوابهاى بد و خوفناك را به بندگان وانمود مى نمايد.
67- النوادر، ص 13.
68- مناقب ابن مغازلى ، ص 380 شماره 428.
69- يعنى بايد از نگاه نامحرم به دور باشد.
70- الدروع الواقية ، ص 271 / خطى .
71- سوره حجر، 43 و 44.
72- سوره قصص ، 60.
73- بحارالانوار، ج 8 ص 303:62
عوالم العلوم ، ج 11 ص 130.
74- سوره حجر، 43 44.
75- سوره قصص ، 60.
76- اشاره به اينكه آن حضرت از مصاديق آيه (السابقون السابقون ، اولئك المقربون ) مى باشد.
77- كشف الغمة ، ج 2 ص 77 و 78.
78- مسند احمد، ج 5 ص 275.
79- بشارة المصطفى ، ص 203
مشكاة المصابيح ، ج 2 ص 499
ذخائرالعقبى ، ص 51
نظم دررالسمطين ، ص 177
وسيلة النجاة ، ص 226.
80- سوره مجادله ، 10.
81- سوره مجادله ، 10.
82- سوره مجادله ، 10.
83- سوره مجادله ، 10.
84- تفسير سوره قمى ، ج 2 ص 353 355.
اين روايت در تفسير قمى سندى ندارد و در كتابهاى ديگر نيز سندى براى آن پيدا نكردم و تا زمانى كه سند صحيح و معتبرى براى اين گونه روايات پيدا نكنيم نمى توانيم به آنها اعتماد داشته باشيم .
85- اقبال الاعمال ، ص 584: باسنادنا الى شيخنا المفيد فى كتاب ... و شيخ ابوجعفر طوسى (460 ه ) در امالى گويد: روى اءن اميرالمؤ منين عليه السلام دخل بفاطمة بعد وفاة اءختها رقية زوجة عثمان بستة عشر يوما، و ذلك بد رجوعه من بدر، و ذلك لايام خلت من شوال . و روى اءنه دخل بها يوم الثلاثاء لست خلون من ذى الحجة . والله تعالى اءعلم . ترجمه : روايت شده كه اميرمؤ منان على عليه السلام در حالى كه 16 روز از فوت رقيه خواهر بزرگ حضرت فاطمه عليهاالسلام كه همسر عثمان بود، گذشته بود، فاطمه را به خانه اش برد، و اين در زمان بازگشت آن حضرت از جنگ بدر بود، و در حالى كه چند روز از ماه شوال مى گذشت . و نيز روايت شده كه ازدواج آنها در روز سه شنبه ششم ذى الحجة بوده است . و البته خداوند بر اينكه كدام قول صحيح مى باشد داناتر است .
امالى شيخ طوسى ج 1 ص 42، به صورت مرسل / بيروت
بحارالانوار، ج 43 ص 97 ح 7، از امالى طوسى
وسائل الشيعه ، ج 14 ص 178 ح 2، از او
و محقق دانشمند ابوالفتح اربلى (694 ه ) در كشف الغمة گويد: عن جعفر بن محمد قال : تزوج على عليه السلام فاطمة فى شهر رمضان ، و بنى بها فى ذى الحجة من السنة الثانية من الهجرة ترجمه : از امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده است كه فرمود: عقد على و فاطمه عليهماالسلام در ماه رمضان ، و ازدواج آنها در ذى حجة سال دوم هجرى بوده است
كشف الغمة ، ج 1 ص 364 / بيروت
بحارالانوار، ج 43 ص 136 ضمن شماره 33
و ابوبشر محمد بن احمد رازى دولابى (310 ه ) در الذرية الطاهرة گفته : اءخبرنى محمد بن ابراهيم بن هاشم ، عن ابيه ، عن محمد بن عمر قال : حدثنى ابن سبرة ، عن اسحاق بن عبدالله بن اءبى فروة ، عن جعفر بن محمد عليه السلام قال : تزوج فاطمة فى صفر فى السنة الثانية ، و بنى بها فى ذى الحجة على راءس اثنتين و عشرين شهرا يعنى من التاريخ ترجمه : از امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود: عقد على و فاطمه عليهماالسلام در ماه صفر سال دوم هجرى و ازدواج آنها در راءس بيست و دو ماه بعد از هجرت و در ماه ذى الحجة بوده است .
الذرية الطاهرة ، ص 93 و 94 شماره 84 / قم : 1407 ه
بحارالانوار، ج 43 ص 136 ضمن شماره 33 كه در بالا نقل شد و در آن به جاى ((صفر)) ماه رمضان آمده است
ذخائرالعقبى ، ص 26 / مصر، به نقل از امام صادق عليه السلام
اكمال الرجال : خطيب العمرى التبريزى ، ص 735 / دمشق ، نام كامل آن الاكمال فى اسماء الرجال است پيش از دمشق در دهلى (1300 ه ) و كلكته (319 ه ) نيز منتشر شده است .
بحارالانوار، ج 19 ص 192 ذيل شماره 45، به نقل از كتاب المنتقى فى المولود مصطفى صلى الله عليه و آله تاءليف سعيدالدين محمد بن مسعود كازرونى (758 ه ) كه در اصل به زبان فارسى بوده و توسط ملا عبدالعزيز ابن قرة چلبى زاده (1068 ه ) به عربى برگردانيده شده است و علامه مجلسى از متن عربى روايت كرده است . نام ديگر اين كتاب المنتقى فى السير است (كشف الظنون 2/1851 التراث العربى فى خزانة مخطوطات مكتبة المرعشى : سيد احمد حسينى 5/264): فى ستة الثانية من الهجرة تروج على بن ابى طالب عليه السلام فاطمة عليهاالسلام بنت رسول الله فى صفر لليال بقين منه ، و بنى بها فى ذى الحجة ؛و قد روى اءنه تروجها فى رجب بعد مقدم رسول الله المدينة بخمسة اءشهر و بنى بها (بعد) مرجعه من بدر؛ و الاول اءصح ؛ و روى عن بعض اءهل التاريخ اءن تزويجها كان فى شهر ربيع الاول من سنة اثنتين من الهجرة و بنى بها فيها ترجمه : در سال دوم هجرت على عليه السلام فاطمه عليهاالسلام را به عقد خود درآورد در حالى كه اواخر ماه صفر بود، و در ماه ذى حجة او را به ازدواج خود درآورد. و نيز روايت شده كه عقد آنها در ماه رجب يعنى پنج ماه پس از ورود رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه و ازدواج آنها پس از بازگشت على عليه السلام از جنگ بدر بوده است ؛ و صحيحتر همان نظريه اول است ؛ و بعضى از اهل تاريخ نيز روايت كرده اند كه عقد و ازدواج آنها هر دو در ماه ربيع الاول سال دوم هجرى بوده است
المنتقى باب دوم ، حوادث سال دوم هجرى
و نيز شيخ طوسى (460 ه ) در مصباح المتهجدين آورده است : فى اول يوم ذى الحجة زوج رسول الله صلى الله عليه و آله فاطمة من اءميرالمؤ منين عليهماالسلام و روى اءنه كان يوم السادس ترجمه : ازدواج على و فاطمه عليهاالسلام در روز اول ذى حجه بوده ؛ و روايت شده است كه در روز ششم از اين ماه بوده است
مصباح المتهجدين ، ص 465
الجنة الواقية (مصباح كفعمى )، ص 514
بحارالانوار، ج 43 ص 92، ح 2
و اءبوعبدالله محمد بن سعد زهرى واقدى معروف به ابن سعد كاتب واقدى (360 ه ) در طبقات الكبير گويد: اءخبرنا محمد بن عمر، حدثن