ل اءن يثنى رجليه ، بعد انصرافه من صلاة الغداة غفرالله له ، و يبداء بالتكبير (1179)
ترجمه : هر كه بعد از نماز واجب و قبل از آنكه روى از قبله برگرداند، خداوند متعال را به تسبيح حضرت فاطمه عليهاالسلام مورد تقديس قرار دهد و تسبيح را با الله اكبر آغاز نمايد، خداوند او را مورد عفو و بخشش قرار مى دهد. سيد رضى الدين على بن طاووس (664 ه ) در كتاب فلاح السائل روايت ديگرى را از كتاب محمد بن على بن محبوب ، به نقل از عبدالله بن سنان ، از امام جعفر صادق عليه السلام نقل نموده كه آن حضرت فرمود:
من سبح تسبيح فاطمة فى دبر المكتوبة من قبل اءن يبسط رجلية ، اءوجب الله له الجنة (1180)
ترجمه : هر كه پس از اتمام نماز واجب و قبل از (روى برگرداندن از جانب قبله )، آنكه زانوهاى خود را از حالت (تشهد) نماز تغيير دهد، خداوند را به تسبيح حضرت فاطمه عليهاالسلام تقديس نمايد، خداوند بهشت را بر او واجب مى كند - يعنى او را در بهشت جاى مى دهد.
و قاضى نعمان مغربى (363 ه ) در كتاب دعائم الاسلام ، از امام صادق عليه السلام روايت نموده :
من سبح تسبيح فاطمة عليهاالسلام قبل اءن يثنى رجليه من صلاة الفريضة غفر له (1181)
ترجمه : هر كس پس از اتمام نماز واجب و قبل از آنكه حالت نماز را بر هم زند - در همان حالت نشسته و رو به قبله - تسبيح حضرت فاطمه را به جاى آورد گناهان او بخشيده مى شود.
همان طور كه پيش از اين گفتم ، ذكر - هر چه كه باشد - راءسا نمى تواند موجب بخشش گناهان و ورود در بهشت باشد و به نظر نگارنده چنين امرى با مسلمات شريعت همخوانى ندارد زيرا خداوند متعال در قرآن كريم ، براى غفران و بخشش گناهان بندگان ترتيب خاصى معين نموده و در آيات متعدد تصريح كرده است كه بعد از تحقق آن امور غفران و بخشش الهى نصيب گناهكاران مى گردد.
برخى از اين آيات عبارتند از:
من تاب من بعد ظلمه و اءصلح فان الله يتوب عليه ، ان الله غفور رحيم (1182)
من عمل منكم سوءا بجهالة ، ثم تاب من بعده ، و اءصلح ، فانه غفور رحيم (1183)
الذين عملوا السيئات ، ثم تابوا من بعدها، و آمنوا، ان ربك من بعدها لغور رحيم (1184)
ثم تابوا من بد ذلك و اءصلحوا، ان ربك من بعدها لغور رحيم (1185)
انى لغفار لمن تاب و آمن و عمل صالحا ثم اهتدى (1186)
همان گونه كه مشاهده مى كنيد در اين آيات دو مرحله خاص براى بخشش گناهان پيش بينى شده است :
1 - توبه
2 - اصلاح اعمال و افعال
و در صورت تحقق اين دو امر است كه خداوند متعال گناهان ما را مى بخشد، مقام ربوبى خودش در همين آيات بر اين ترتيب تاءكيد و تصريح نموده سپس مى فرمايد:
(ان ربك من بعدها لغفور رحيم ) (1187)
و يا مى فرمايد:
(انى لغفار لمن تاب و...) (1188)
بنابراين ملاك غفران و چگونگى آن در كلام قرآن مجيد كاملا واضح و مشخص است .
فصل سوم
آموختن تسبيح به كودكان
امام صادق عليه السلام فرمايد: انا ناءمر صبياننا بتسبيح فاطمة الزهرا عليهاالسلام كما ناءمرهم بالصلاة فالزمه ، فانه ما يلزمه عبد فشقى (1189)
ترجمه : ما به كودكانمان همان طور به ذكر تسبيح فاطمه زهرا عليهاالسلام امر مى كنيم كه به نماز امر مى كنيم .
فصل چهارم
زنان و تسبيح
حديث پيامبر
رسول خدا به زنان مهاجر فرمودند:
عليكن بالتسبيح و التهليل و التقديس ، و لا تغفلن فتنسين الرحمة ، و اءعقدن بالانامل ، فانهن مسئولات مستنطقات (1190)
ترجمه : بر شما باد اذكار تسبيح و تهليل و تقديس و از آن غفلت نكنيد تا رحمت شما را فرا گيرد و با انگشتان آنها را شمارش كنيد كه مورد سؤ ال واقع مى شويد و بايد پاسخگوى آن باشيد.
سخن امام باقر عليه السلام
امام محمدباقر عليه السلام فرمايد:
اذا سبحت المراءة عقدت على الانامل لانهن مسئولات (1191)
ترجمه : هرگاه زنى به تسبيح خداوند مشغول شد آنها را به وسيله انگشتان خود شمارش كند، زيرا درباره كم و زياد و تعداد آنها مسئول مى باشد.
فصل پنجم
وسيله شمارش اذكار و تسبيحات
قدر متيقن از مجموعه روايات اين باب آن است كه حضرت فاطمه عليهاالسلام در ابتدا به وسيله گره هايى كه بر نخى پشمينه زده بود تعداد اذكار را شمارش مى نمود، و بعد از شهادت حمزه سيدالشهداء، از تربت آن حضرت دانه هايى ساخته و با نخى به يكديگر متصل نموده ، شمارش اذكار را بدان وسيله انجام مى داده است . پس از شهادت جانسوز امام حسين عليه السلام دوستداران آن حضرت ، براى اظهار محبت خود به آن بزرگ مرد تاريخ بشريت ، وسيله شمارش اذكار را از تربت آن حضرت ساختند.
احاديث امام صادق عليه السلام
امام جعفر صادق عليه السلام در اين مورد فرمايد:
من سبح بسبحة من طيق قبر الحسين عليه السلام تسبيحة ، كتب الله اءربعمائة حسنة ، و محى عن اءربع مائة سيئة ، و قبضت له اءربعمائة حاجة ، و رفع له اءربعمائة درجة ؛ ثم قال : و تكون السبحة بخيوط زرق ، اءربعا و ثلاثين خرزة ، و هى سبحة مولاتنا فاطمة الزهراء عليهاالسلام ، لما قتل حمزة عليه السلام عملت من طين قبرة سبحة تسبح بها بعد كل صلاة (1192)
ترجمه : هر كه تسبيح را به وسيله آنچه كه از تربت امام حسين عليه السلام ساخته شمارش كند، خداوند چهارصد حسنه براى او ثبت مى كند و چهارصد گناه از او مى بخشد و چهارصد حاجت او را برآورده مى سازد و درجات او را چهارصد مرتبه بالا مى برد. سپس امام عليه السلام مى فرمايد:
تسبيح در ابتدا تابيده شده از رشته اى پشم بود كه حضرت فاطمه عليهاالسلام گره هايى در آن زده بود ولى هنگامى كه عموى پيامبر حمزة بن عبدالمطلب به شهادت رسيد آن حضرت از تربت آن شهيد تسبيحى ساخت .
سخن امام كاظم عليه السلام
امام موسى كاظم عليه السلام فرمايد:
لا يستغنى شيعتنا عن اءربع : خمرة يصلى عليها، و خاتم يتختم به ، و سواك يستاك به ، و سبحة من طين قبر الحسين عليه السلام فيها ثلاث و ثلاثون حبة متى قبلها، فذكرالله ، كتب له بكل حبة اءربعون حسنة ، و اذا قلبها ساهيا يعبث بها، كتب له عشرون حسنة (1193)
ترجمه : شيعه ما از چهار چيز بى نياز مى باشد:
سجاده اى كه در آن نماز بگزارد، انگشترى كه در دست كند، مسواكى كه با آن به نظافت دندانها بپردازد، و تسبيحى كه از تربت امام حسين عليه السلام ساخته باشد و در آن سى و سه دانه باشد، پس اگر با آن ذكر بگوييد براى هر دانه اش چهل حسنه نوشته مى شود و اگر ذكر نگويد و آن را فقط بگرداند، براى او بيست حسنه نوشته مى شود.
سخن صاحب الامر حجة بن الحسن عجل الله تعالى فرجه الشريف
ملامحسن فيض كاشانى مى گويد:
ففى التهذيب بسند صحيح عن صاحب الامر:
(اءن السبحة من التربة الحسينية ) اءفضل شى ء يسبح به ، و اءن المسبح بها ينسى التسبيح و يدير السبحة فيكتب له ذلك التسبيح (1194)
ترجمه : در كتاب تهذيب تاءليف شيخ طوسى (460 ه )، به سند صحيح از حضرت بقية الله الاعظم روايت شده :
تسبيحى كه دانه هاى آن از تربت امام حسين عليه السلام باشد، بهترين وسيله اى است كه مى توان اذكار را با آن شمارش كرد زيرا كسى كه آن را در دست داشته باشد، حتى اگر ذكر تسبيح را فراموش كند و آن را در دستانش بچرخاند، ثواب تسبيح براى او نوشته مى شود.
فصل ششم
تسبيحات حضرت فاطمه عليهاالسلام
برخى از تسبيحات م