دلیل جدایی ویا از بارسلونا از زبان خودش

 مهاجم اسپانیایی پیشین تیم فوتبال بارسلونا دلیل جدا شدنش از آبی‌و‌اناری‌پوشان کاتالونیا را اعلام کرد. 

به گزارش راسخون به نقل ازتسنیم، پس از انتشار شایعاتی ضدونقیض درباره دلیل جدایی داوید ویا از بارسلونا، مهاجم نیو‌یورک سیتی آمریکا ترجیح داد که شخصاً دلیل جدایی‌اش از آبی‌و‌اناری‌پوشان کاتالونیا را توضیح و به شایعات پایان دهد.

ویا که تابستان سال 2013 پس از سه فصل بازی در نیوکمپ و کسب دو قهرمانی در لالیگا و یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا به همراه کاتالان‌ها، بارسلونا را به اتلتیکومادرید ترک کرد، در گفت‌و‌گو با نشریه اسپورت کاتالونیا اظهار داشت: من فقط به این دلیل تصمیم به ترک بارسلونا گرفتم که جایگاهم را در ترکیب اصلی این تیم از دست داده بودم. همیشه سعی کرده‌ام درباره جایگاهی که در آن قرار دارم و مقصدی که می‌توانم بروم، واقع‌بین باشم. دیگر در ترکیب اصلی بارسا جایی نداشتم و به دلایل فنی دیگر آنقدر که دلم می‌خواست نمی‌توانستم به میدان بروم.

وی ادامه داد: کار آسان این بود که در بارسلونا بمانم و به جام بردن در کنار این تیم ادامه دهم و به پرستیژ و شهرتم اضافه کنم اما من می‌خواستم در زمین بازی باشم و به همین دلیل دنبال راهی بودم که به هدفم برسم. با این حال رسانه‌ها این موضوع را طور دیگری جلوه داده‌اند و مسئله را پیچیده کرده‌اند. من فقط نمی‌خواستم نیمکت‌نشین باشم.

مهاجم اسپانیایی پیشین بارسلونا از دوران حضورش در نیوکمپ خاطره تلخی همچون شکستگی پا هم دارد، اما او اعتراف کرد که این بدترین خاطره دوران بازیگری‌اش نبوده است.

ویا گفت: از نظر مصدومیت بازیکن خوش‌شانسی بوده‌ام اما آن مصدومیتی که در بارسلونا داشتم واقعاً جدی بود. آن مصدومیت واقعاً برایم عذاب‌آور بود اما درس‌ خوبی به من داد. تا به چنین مصدومیتی دچار نشوید، فکر می‌کنید که تحملش آسان است. بعد از آن مصدومیت احساس نمی‌کردم که فوتبالیست هستم چون همیشه یا در رختکن یا در سکوها بازی را تماشا می‌کردم.

ویا در ادامه گفت که پیروزی 5 بر صفر بارسلونا برابر رئال‌مادرید در سال 2010 هم جزو خاطرات شیرین او در بارسلونا بوده است. وی عنوان کرد: آن بازی اولین ال‌کلاسیکوی من بود و ما آن زمان از رئال‌مادرید کمی پایین‌تر بودیم. من هم یک ماه بودم که نمی‌توانستم گل بزنم. آن بازی را اما 5 بر صفر بردیم و من هم دو گل زدم تا یکی از شادترین روزهای زندگی‌ام رقم بخورد.

/117/