سومین روز از جشنواره سی و یکم فیلم فجر در برج میلاد اختصاص به پخش برخی فیلم‌ها نظیر«برلین منفی۷»، «سرزمین گوهران» و «روز روشن» داشت که با اظهارات متفاوت و متنوع مخاطبان همراه بود.
به گزارش راسخون دکتر محمد صادق کوشکی به عنوان یکی از مخاطبان و کارشناسان حوزه فرهنگ و رسانه در گفت‌و‌گوی اختصاصی با خبرنگار «جوان» مستقر در محل برج میلاد نظرات تازه‌ای درباره ابعاد بین‌المللی و ضعف و قوت‌های جشنواره فیلم فجر عنوان کرد که در ادامه می‌آید.
از جشنواره فجر تا شوی سینمایی کشورهای عربی
دکتر محمدصادق کوشکی فعال و کارشناس حوزه فرهنگی و رسانه درباره ابعاد واقعی بین‌المللی بودن جشنواره فیلم فجر با اشاره به اینکه جشنواره فیلم فجر می‌توانست یا می‌تواند بین‌المللی و بسیار مؤثر باشد، ادامه می‌دهد: هنوز هم می‌تواند و اتفاقاً انزوا و بایکوت رسانه‌ای و کارهایی از این دست اساساً مانع نیست. این جشنواره فعلی اگر بایکوت و انزوای رسانه‌ای نداشت و به صورت میلیاردی هم هزینه می‌کرد، فوقش می‌توانست مانند بعضی از این جشنواره‌های کشورهای خلیج فارس باشد که با خرج کردن پول می‌توانند چندتا ستاره بین‌المللی بیاورند. در واقع این کارشناس فرهنگی معتقد است که اگر چنین اتفاقی بیفتد، دیگر جشنواره نبوده بلکه یک شوی سینمایی محسوب می‌شود.
این استاد دانشگاه در ادامه با توجه به اذعان مسئولان سینمایی کشورمان در رابطه با تحریم جشنواره فجر توسط رسانه‌ها و سینماگران خارجی می‌افزاید: این جشنواره در شرایط فعلی، یعنی بایکوت و انزوای صددرصد می‌تواند یکی از جذاب‌ترین جشنواره‌های بین‌المللی باشد و در فضای بین‌المللی به شدت تأثیر گذار باشد و مخاطب داشته باشد به شرطی که ارزش‌های انقلاب اسلامی در این جشنواره مورد توجه قرار بگیرد و جشنواره فیلم انقلاب اسلامی باشد. نکته مغفول این است که این جشنواره بخش اعظم فیلم‌ها، بنیاد‌های اجرایی و گفتمان حاکم بر آن هیچ نسبتی با انقلاب اسلامی ندارد. جشنواره‌ای است که ارزش‌های حاکم بر آن تقلید ارزش‌های کهنه و دستمالی شده تمدن غرب است و به همین خاطر هیچ جذابیتی برای غربی‌ها ندارد برای بقیه مردم دنیا هم جذابیتی ندارد. مردم دنیا اگر بخواهند تمدن غرب را ببینند، خب به سراغ نسخه اصلی و اورجینال آن می‌روند. نمی‌آیند یک نمونه دستمالی شده و دست چندمش را در جشنواره فیلم فجری که در این سال‌ها بوده، مشاهده کنند.
سینمای ما نباید مقلد سینمای غرب باشد
کوشکی در پاسخ به این سؤال که چرا جشنواره فیلم فجر مورد توجه جهانیان قرار نمی‌گیرد و آیا فقط به خاطر اینکه یک سینمای مقلد را به نمایش می‌گذارد، می‌گوید: جشنواره فیلم مورد توجه جهانیان قرار نمی‌گیرد چون غایب اصلی آن ارزش‌های اسلامی و انقلابی است، وگرنه ما یک سؤال داریم، وقتی که مثلاً فرض کنید برخی از مجموعه‌های تلویزیونی که در ایران ساخته شده‌اند حتی اگر در حد متوسط هم بوده‌اند، مورد توجه همگان قرار گرفته‌اند. مثل سریال یوسف پیامبر که یک سریال متوسط رو به پایین هم بود به خاطر محتوای دینی‌اش یک جذابیت جهانی پیدا می‌کند و بسیاری از شبکه‌های بین‌المللی پول می‌دهند و این کار متوسط رو به پایین را می‌خرند و پخش می‌کنند. شاید قریب به ۳۰ شبکه یا بیشتر هم این اثر
این جشنواره در شرایط فعلی، یعنی بایکوت و انزوای صددرصد می‌تواند یکی از جذاب‌ترین جشنواره‌های بین‌المللی باشد و در فضای بین‌المللی به شدت تأثیر گذار باشد و مخاطب داشته باشد به شرطی که ارزش‌های انقلاب اسلامی در این جشنواره مورد توجه قرار بگیرد و جشنواره فیلم انقلاب اسلامی باشد
را در کنداکتور پخش خودشان می‌گذارند یا مثلاً اثری مثل مختارنامه که به رغم تلاش‌ها برای بایکوتش در جهان عرب و جهان اسلام دیده شد. چرا؟ چون محتوایش نسبتی داشت با ارزش‌های انقلاب اسلامی. در آن پیام‌هایی نهفته بود که آن پیام‌ها، پیام‌هایی دینی بودند.
این استاد دانشگاه در مواجهه با این سؤال که اگر قرار باشد مسئولان برپایی جشنواره فجر آنگونه که شما معتقدید و می‌گویید عمل کنند، فکر نمی‌کنید این فقط به کشورهای مسلمان و منطقه محدود می‌شود، می‌گوید:صحبت بر سر این است که اگر پیام‌های انقلاب اسلامی که پیام‌های جذابی برای همه مستضعفین جهان است و اگر این پیام در این جشنواره فریاد می‌شد، آنگاه مخاطبی به وسعت همه مستضعفین جهان پیدا می‌کرد.
خب مستضعفین جهان که توجه نمی‌کنند، جبهه جهانی مستکبرین هم که عرصه اسکار را که نمونه اصلی سینمای غرب است می‌بینند، بنابراین جامعه جهانی هم غیر از این دو جبهه نیست. مستضعفین انگیزه‌ای برای دیدن جشنواره فیلم فجر جمهوری اسلامی ندارند، چون در آن نشانی از حمایت، آرمان‌ها و ارزش‌های مستضعفین نمی‌بینند. جشنواره فیلم فجر باید فریادگر ارزش‌های انقلاب اسلامی و مستضعفین جهان باشد.
جذابیت جهانی، حلقه مفقوده سینمای ما
هر چند با توجه به برخی ادعاهای مسئولان جشنواره سی و یکم، پول‌سازترین سینماگر کشور چین و رئیس تلویزیون کشور لهستان از جمله میهمانان دعوت شده و حاضر در این دوره از جشنواره هستند، اما به دلیل برخی مشکلات عدیده پیدا و پنهان تاکنون فیلمسازهای شناخته شده‌ای جذب جشنواره نشده‌اند که در آن شرکت کنند. محمدصادق کوشکی با تأیید این مطلب معتقد است: نکته اصلی همین موضوع است که باید یک جذابیتی باشد که سینماگران مستقل را به جشنواره فجر بکشاند. اگر یک رگه از عدالت‌خواهی در این جشنواره بارز بود، عدالتخواهان جهان جذب آن می‌شدند، اگر رگه‌ای از ارزش‌های انقلاب اسلامی در این جشنواره مطرح می‌شد، فیلمسازان می‌آمدند.
اگر خطی از صهیونیسم‌ستیزی به عنوان اصل ثابتی از جشنواره فجر بود، آنگاه می‌دیدیم که از چهارگوشه دنیا به سمت این جشنواره می‌آمدند. چرا وقتی یک جشنواره کاریکاتوری ضدصهیونیستی در قالب یک سایت و در فضای مجازی در همین کشور خودمان برقرار و برگزار می‌شود، به رغم همه فشارها، حساسیت‌هاو تهدیدات از تمام نقاط دنیا صدها کاریکاتور ارزشمند به آن ارسال می‌شود! آیا جشنواره فجر ناتوان‌تر از یک مسابقه کاریکاتور آن هم در فضای مجازی است؟ بله، ناتوان‌تر است! چون در آن جشنواره یکی از ارزش‌های انقلاب اسلامی یعنی صهیونیسم‌ستیزی مطرح می‌شود و جاذبه جهانی پیدا می‌کند. پیام انقلاب اسلامی اینجا عرضه نمی‌شود. این یک واقعیت است که پیام انقلاب اسلامی به اندازه کافی برای جهان استضعاف جذابیت دارد اما اینجا عرضه نمی‌شود. تفکری که اینجا عرضه می‌شود، یک تفکر دست‌چندم جشنواره‌هایی مثل اسکار و کن است.
اگر قرار باشد که جشنواره فیلم فجر از این حالت خنثی، منفعل و منزوی‌اش دربیاید، بایستی برگردد به ارزش‌های انقلاب اسلامی و آگاهانه و انتخاب‌گرانه مروج ارزش‌های انقلاب اسلامی باشد تا شاهد استقبال مستضعفین جهان باشد تا شاهد حضور و هجوم فیلمسازان انقلابی و مسلمان باشد.
اما حرف پایانی
هر چند برخی از نکات تصریح شده توسط این فعال و کارشناس حوزه فرهنگ و رسانه تا حدودی قابل‌تعمیم و ارتباط به جشنواره فیلم فجر است اما این نکته را هم نباید نادیده گرفت که برخی فیلمسازان گذشته و حال کشورمان (نظیر حاتمی‌کیا، رسول ملاقلی پور، محمد بزرگ نیا و بسیاری دیگر) از جمله کسانی هستند که در جریان برپایی و برگزاری جشنواره فیلم فجر و در مسیر جریان فیلمسازی انقلاب اسلامی رشد و بالندگی پیدا کرده‌اند.
هر کدام از این سینماگران خودشان یک تراز مثبت برای خروجی سینمای کشورمان محسوب می‌شوند. هر چند که توان بالقوه و پتانسیل واقعی کشورمان در حوزه پرورش فیلمسازان مطرح و صاحب اندیشه و فکر بیشتر از اوضاع و خروجی امروز کشورمان است. به نظر می‌رسد که توجه و فراهم کردن زمینه‌های رشد و بالندگی برای جوانان پرشور و خلاقی که در جشنواره‌های کم نام و نشان‌تر و تازه متولد شده‌ای مثل جشنواره فیلم عمار اعلام حضور می‌کنند، پله ابتدایی و استارتی باشد برای تصاحب مراتب بالای تکنیکی و بالطبع باعث تفاخر فرهنگ و سینمای کشورمان خواهد بود.
/7432/
