امام حسین علیه السّلام فرمودند:
وُجِدَ لَوْحٌ تَحْتَ حائِطِ مَدينَةٍ مِنْ الْمَدائِنِ مَكْتُوبٌ فِيهِ: عَجِبْتُ لِمَنْ اَيْقَنَ بِالْمَوْتِ كَيْفَ يَفْرَحُ؟ وَعَجِبْتُ لِمَنْ اَيْقَنَ بِالْقَدَرِ كَيْفَ يَحْزَنُ؟ وَعَجِبْتُ لِمَنِ اخْتَبَرَ الدُّنْيا كَيْفَ يَطْمَئِنُّ اِلَيْها؛
زير ديوار شهرى از شهرها لوحى پيدا شد كه در آن چنين نوشته شده بود: تعجّب مى كنم براى كسى كه به مرگ يقين دارد چطور شادى مى كند، و در شگفتم از كسى كه سرنوشت را قبول دارد چگونه اندوهگين مى شود، و عجب دارم از كسى كه دنيا را آزمايش كرده، باز چگونه به آن اطمينان پيدا مى كند!
[عيون اخبار الرضا، ج 2، ص 48.]
امام حسین علیه السّلام فرمودند:
اِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه َ رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ التُّجّارِ، وَاِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه َ رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبيدِ، وَاِنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللّه َ شُكْراً فَتِلْكَ عِبادَةُ الاَْحْرارِ، وَ هِىَ اَفْضَلُ العِبادَةِ؛
گروهى خدا را با علاقه (به پاداش) پرستش مى كنند، اين عبادت تاجران است، گروهى خدا را از روى ترس عبادت مى كنند، اين پرستش بردگان است، و گروهى خدا را بخاطر سپاسگزارى و تشكّر از او پرستش مى كنند، اين عبادت آزادمردان است و آن بهترين عبادت است.
[بحارالانوار، 78، 117. موسوعه كلمات الامام الحسين 748، ح 906.]
امام حسین علیه السّلام در شب عاشورا که لشکر عمرسعد خواست حمله را آغاز کند، به برادرشان حضرت اباالفضل علیه السلام فرمودند:
اِرْجِعْ اِلَیْهِمْ فَاِنْ اسْتَطَعْتَ اَنْ تُؤَخِّرَهُمْ اِلى غَدْوَةٍ وَتَدْفَعَهُمْ عَنّا الْعَشِیَّةَ لَعَلَّنا نُصَلّى لِرَبِّنَا الْلَّیْلَةَ وَنَدْعُوَهُ وَنَسْتَغْفِرَهُ، فَهُوَ یَعْلَمُ اَنِّى قَدْ کُنْتُ اُحِبُّ الصَّلاةَ لَهُ وَتِلاوَةَ کِتابِهِ وَکَثْرَةَ الدُّعاءِ وَالاِسْتِغْفارِ؛
به طرف آنها برو، اگر توانستى آنرا تا فردا تأخیر بینداز و حمله آنها را امشب از ما دفع کن تا این که امشب براى پروردگارمان نماز بخوانیم و دعا کنیم و استغفار کنیم، زیرا خدا مى داند که نماز براى او و تلاوت قرآن و دعاى زیاد و استغفار را دوست دارم.
[موسوعة کلمات الامام الحسین علیه السلام، حدیث 392، ح 379.]