ویزیت رایگان تا پایان پیروزی جنگ
حتما این روزها عکس او را زیاد در فضای مجازی دیدهاید.
اما من خودش را زیاد میبینم. هر شب. دور میدان تجریش.
روپوش سفید پزشکی به تن دارد، پرچم ایران و دو تا پلاکارد سر دست گرفته و بین جمعیت میچرخد.
بر روی یکی از پلاکاردها که توی دست راستش است، عشقش به وطن را با خط خوش جار زده، با همان مصرع معروف:
«خدا کند که بمیرم وطن فروش نباشم.»
و بر روی پلاکارد دست چپش، با خط خوش و رنگارنگ دیگری نوشته:
«ویزیت رایگان تا پایان پیروزی جنگ - کلینیک فیزیوتراپی ماهور»
آدرس مطب و شماره تلفنش را هم ضمیمه کرده.
چند شب فقط از دور نگاهش میکردم.
اما یکی از شبها بالاخره دل به دریا زدم و رفتم جلو تا هر طور شده سر صحبت را با او باز کنم.
شادی دوستی دکترای فیزیوتراپی دارد. خودش میگوید که ماهور صدایم میکنند. او سالها ترکیه بوده اما بعد از جنگ دوازده روزه، بار و بندیلش را جمع میکند و میآید ایران. میگوید:
«دوست داشتم اینجا باشم. اینطوری خیالم راحتتر بود.»
اما تا جا بیفتد و مطبش را راهاندازی کند، جنگ رمضان از راه میرسد.
چشمهای ماهور برقی میزند و ادامه میدهد:
«از شب اولی که گفتند به خیابان بیایید آمدم. وقتی دیدم پیرمردها و پیرزن ها با واکر و عصا به اینجا آمدهاند، ایدهاش توی ذهنم جرقه زد. این پلاکارد را درست کردم و گرفتم دستم. با خودم گفتم در این روزها که شاید خیلی از کلینیکهای فیزیوتراپی بسته باشند، بتوانم به سهم خودم کاری انجام دهم.»
خیلی کنجکاو بودم بدانم که آیا کسی هم به او مراجعه میکند یا نه، که فهمیدم بله. این روزها، سر خانم دکتر حسابی شلوغ است.
خودش میگوید: «تجمع میدان تجریش که تمام میشود و به خانه میروم تازه کارم شروع میشود. تا ساعت سه نصفه شب، پیام و تلفن پاسخ میدهم و برای فردا از ساعت ۱۱ صبح تا ۶ عصر به بیماران وقت میدهم. بعد هم آماده میشوم تا ساعت ۲۰ به تجمع میدان تجریش بیایم.»
اما این تمام کاری نیست که ماهور برای وطن و هموطنانش انجام میدهد.
صبح از حوالی ساعت ۸ و ۹ از خانه بیرون میزند. به محلههایی که انفجار رخ داده میرود و کسانی که در اثر موج انفجار دچار مشکل شدهاند یا بیمارانی که بخاطر جنگ، وقت فیزیوتراپیشان کنسل شده را توی خانههایشان فیزیوتراپی میکند.
وقتی از او تشکر میکنم، فقط یک جمله میگوید: «وظیفمه»
شادی دوستی ملقب به ماهور، یکی از میلیونها ایرانی با غیرت و با شرفیست که این روزها در کنار وطن و هموطنانش مانده و هر طور میتواند به آنها کمک میکند.
و قطعا ایران به داشتن چنین شیرزنانی به خود میبالد.
شیرزنانی که در هنگامهٔ جنگ و در کشاکش حادثه، در میانهٔ میدان ایستادهاند و پرچمداری میکنند. -
اما من خودش را زیاد میبینم. هر شب. دور میدان تجریش.
روپوش سفید پزشکی به تن دارد، پرچم ایران و دو تا پلاکارد سر دست گرفته و بین جمعیت میچرخد.
بر روی یکی از پلاکاردها که توی دست راستش است، عشقش به وطن را با خط خوش جار زده، با همان مصرع معروف:
«خدا کند که بمیرم وطن فروش نباشم.»
و بر روی پلاکارد دست چپش، با خط خوش و رنگارنگ دیگری نوشته:
«ویزیت رایگان تا پایان پیروزی جنگ - کلینیک فیزیوتراپی ماهور»
آدرس مطب و شماره تلفنش را هم ضمیمه کرده.
چند شب فقط از دور نگاهش میکردم.
اما یکی از شبها بالاخره دل به دریا زدم و رفتم جلو تا هر طور شده سر صحبت را با او باز کنم.
شادی دوستی دکترای فیزیوتراپی دارد. خودش میگوید که ماهور صدایم میکنند. او سالها ترکیه بوده اما بعد از جنگ دوازده روزه، بار و بندیلش را جمع میکند و میآید ایران. میگوید:
«دوست داشتم اینجا باشم. اینطوری خیالم راحتتر بود.»
اما تا جا بیفتد و مطبش را راهاندازی کند، جنگ رمضان از راه میرسد.
چشمهای ماهور برقی میزند و ادامه میدهد:
«از شب اولی که گفتند به خیابان بیایید آمدم. وقتی دیدم پیرمردها و پیرزن ها با واکر و عصا به اینجا آمدهاند، ایدهاش توی ذهنم جرقه زد. این پلاکارد را درست کردم و گرفتم دستم. با خودم گفتم در این روزها که شاید خیلی از کلینیکهای فیزیوتراپی بسته باشند، بتوانم به سهم خودم کاری انجام دهم.»
خیلی کنجکاو بودم بدانم که آیا کسی هم به او مراجعه میکند یا نه، که فهمیدم بله. این روزها، سر خانم دکتر حسابی شلوغ است.
خودش میگوید: «تجمع میدان تجریش که تمام میشود و به خانه میروم تازه کارم شروع میشود. تا ساعت سه نصفه شب، پیام و تلفن پاسخ میدهم و برای فردا از ساعت ۱۱ صبح تا ۶ عصر به بیماران وقت میدهم. بعد هم آماده میشوم تا ساعت ۲۰ به تجمع میدان تجریش بیایم.»
اما این تمام کاری نیست که ماهور برای وطن و هموطنانش انجام میدهد.
صبح از حوالی ساعت ۸ و ۹ از خانه بیرون میزند. به محلههایی که انفجار رخ داده میرود و کسانی که در اثر موج انفجار دچار مشکل شدهاند یا بیمارانی که بخاطر جنگ، وقت فیزیوتراپیشان کنسل شده را توی خانههایشان فیزیوتراپی میکند.
وقتی از او تشکر میکنم، فقط یک جمله میگوید: «وظیفمه»
شادی دوستی ملقب به ماهور، یکی از میلیونها ایرانی با غیرت و با شرفیست که این روزها در کنار وطن و هموطنانش مانده و هر طور میتواند به آنها کمک میکند.
و قطعا ایران به داشتن چنین شیرزنانی به خود میبالد.
شیرزنانی که در هنگامهٔ جنگ و در کشاکش حادثه، در میانهٔ میدان ایستادهاند و پرچمداری میکنند. -
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.