آلرژى غذايى را بشناسيم

آلرژى غذايى به واكنش بيش از اندازه دستگاه ايمنى به برخى غذاها يا موادى كه معمولاً بى خطرند اطلاق مى شود. اين واكنش هاى نامطلوب ممكن است ارثى يا ناشى از يك نقص اكتسابى بيوشيميايى باشد. علايم ممكن است در چند دقيقه يا تا ۲ ساعت پس از خوردن آن غذاى به خصوص بروز كنند. در بعضى موارد، امكان دارد علايم يك تا دو روز بعد نيز ظاهر نشوند.

علايم شايع

اسهال، درد شكمى، بثورات پوستى، نفخ و باد شكم، كهير، تورم صورت بخصوص لب ها، خارش، تورم دست ها و پاها، آسم، تهوع و استفراغ، سرفه، سردرد ميگرنى، غش يا حالت نزديك به غش از مهم ترين علل بروز آلرژى غذايى است.

علل

هر گونه غذا يا ماده اى كه بلعيده مى شود مى تواند باعث بروز واكنش آلرژيك شود. غذاهايى كه بيشتر باعث اين حالت مى شوند عبارتند از: شيرگاو، زرده تخم مرغ، گندم، سويا، بادام كوهى يا همان پسته شامى، ماهى، آجيل هاى درختى (مثل گردوى معمولى)، صدف دريايى، خربزه، كنجد، تخم آفتابگردان و شكلات.

عوامل افزايش دهنده خطر

معمولاً خطر براى كسانى كه مشكلات آلرژى ديگرى نيز دارند يا در خانواده بيمار مشابه اى دارند بيشتر است.

پيشگيرى

براى پيشگيرى از اين بيمارى بايد غذاهاى ايجادكننده آلرژى  را در خود شناسايى نموده و از مصرف آنها پرهيز كرد.

عواقب مورد انتظار

آلرژى غذايى در شيرخواران معمولاً بعد از دو تا چهار سالگى برطرف مى شود.بزرگسالانى كه به بعضى از غذاها (بخصوص شير، ماهى، صدف دريايى، يا آجيل) آلرژى دارند با احتمال بيشترى اين آلرژى را براى سال ها حفظ مى نمايند.آنافيلاكسى يك نوع آلرژى حاد و خطرناك كه حين آن تنفس دچار مشكل شده، ضربان قلب نيز نامنظم شده و فشار خون كاهش مى يابد به همراه واكنش شبيه كهير، آسم برونشيال، التهاب روده ها و ضايعات شبيه اگزما از عوارض مهم اين بيمارى است.

شيوه هاى درمان

حذف غذاهاى مورد شك از رژيم غذايى براى دو هفته (يا تا زمانى كه علايم آلرژى ناپديد شوند) و اضافه نمودن غذاهاى مورد شك به صورت تك تك به رژيم غذايى كه مشخص مى كند كدام غذاها در ايجاد آلرژى شما نقش دارند بسيار مهم است.آزمايش تزريق پوستى گاهى ممكن است غذاى باعث آلرژى را شناسايى كند اما كم نيستند مواردى كه اين آزمايش ها اشتباهاً غذاهايى كه شما واقعاً به آنها آلرژى نداريد را به عنوان باعث آلرژى غذايى معرفى كنند.بيمارانى كه آلرژى غذايى شديد به يك نوع غذا دارند بايد بسيار مراقب باشند كه از خوردن آن غذا پرهيز كنند. هميشه يك كيت كه داراى سرنگ حاوى آدرنالين است را به همراه داشته باشيد تا اگر احياناً غذاى آلرژى زا تصادفاً مصرف شد و واكنش حاد و فورى رخ داد، از اين سرنگ استفاده كنيد.يك دستبند يا گردن آويز مخصوص همراه داشته باشيد كه روى آن نوع آلرژى دقيقاً مشخص شده باشد.

داروها

هيچ دارويى براى درمان آلرژى غذايى وجود ندارد، اما از بعضى داروها مى توان براى تخفيف يا رفع علايم استفاده نمود كه فقط با تجويز پزشك مربوطه بايد مصرف شود.