رابطه کودک با اولیا

برای هر فردی لازم است احساس کند که اشخاصی هستند که او را دوست می‌دارند و احترام می‌گذارند و او را همانگونه که هست می پسندند. این احساس در تشدید حس اعتماد به خود و اتکاء بنفس بسیار موثر است. اگر چه این احساس برای هر فرد انسانی لزوم دارد ، ولی به خصوص برای کودک که خود را متکی به بزرگسالان می‌بیند اهمیت خاصی دارد.
احساس ایمنی و ارضا عاطفی کودک قبل از اینکه به مدرسه برود منحصرا از طرف پدر و مادر تامین می‌شود. کودک باید مطمئن اشد که اولیاءش او را دوست دارند و همیشه دوست خواهند داشت.
علاوه بر احساس مهربانی که کودک باید نسبت به اولیا خود بنماید و از انها محبت ببیند باید اطمینان داشته باشد که اولیا او یکدیگر را دوست دارند. البته این بدان معنا نیست که کودک مخالفت پدر و مادر را هرگز نبیند بلکه باید احساس ایمنی او بر اثر شکی که در مورد روابط پدر و مادر دارد متزلزل نگردد.