مفهوم واقعی انتظار فرج

؛ یعنی این که بشریت اگر می بیند که طواغیت عالم ترک نازی می کنند و چپاولگری می کنند و افسار گسیخته به حق انسان تعدی می کنند ،نباید خیال کند که سرنوشت دنیا همین است ؛نباید تصور کند که بالاخره چاره ای نیست و بایستی به همین وضعیت تن داد ؛ نه ، بداند که این وضعیت یک وضعیت گذراست -« الباطل جوله »- و آن چیزی که متعلق به این عالم و طبیعت این عالم است ، عبارت است از استقرار حکومت عدل ؛ و او خواهد آمد .
انتظار فرج و گشایش ، در نهایت دورانی که ما در آن قرار داریم و بشریت دچار ستم ها و آزارهاست ، یک مصداق از انتظار فرج است، لیکن انتظار فرج مصداق های دیگر هم دارد . وقتی به ما می گویند منتظر فرج باشید ، فقط این نیست که منتظر فرج نهایی باشید ، بلکه معنایش این است که هر بن بستی قابل گشوده شدن است . فرج ، یعنی این؛ فرج ، یعنی گشایش . مسلمان با درس انتظار ،فرج می آموزد و تعلیم می گیردکه هیچ بن بستی در زندگی بشر وجود ندارد که نشودآن را باز کرد و لازم باشد که انسان ناامید دست روی دست بگذارد و بنشیند وبگوید دیگر کاری نمی شود کرد ؛ نه ، وقتی در نهایت زندگی انسان ، در مقابله ی با این همه حرکت ظالمانه و ستمگرانه ، خورشید فرج ظهورخواهد کرد ، پس در بن بست های جاری زندگی هم همین فرج متوقّع و مورد انتظار است .
این درس امید به همه انسان هاست ؛ این درس انتظار واقعی به همه ی انسان هاست ؛ لذا انتظار فرج را افضل اعمال دانسته اند ؛معلوم می شود انتظار ، یک عمل است ، بی عملی نیست . نباید اشتباه کرد . خیال کرد که انتظار یعنی این که دست روی دست بگذاریم ومنتظر بمانیم تا یک کاری بشود . انتظار یک عمل است ،یک آماده سازی است ، یک تقویت انگیزه در دل ودرون است . یک نشاط و تحرک و پویایی است در همه ی زمینه ها . این ، در واقع تفسیر این آیات کریمه ی قرآنی است که : « و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه ونجعلهم الوارثین » یا « ان الارض لله یورثها من یشاء من عباده و العاقبه للمتقین » یعنی هیچ وقت ملت ها و امت ها نباید از گشایش مأیوس شوند.