وظيفه ي منتظر در جهت اصلاحات
وظيفه ي منتظر در جهت اصلاحات
وظيفه ي منتظر در جهت اصلاحات
با توجه به مفاهيمي که راجع به ارزش واهميت انتظار از آيات و روايت به اختصار بيان داشتيم ، مفهوم مثبت انتظار که ما معتقد هستيم اين است که انسان در عصر غيبت امام زمان (ع) بايد در دو جهت تلاش کند :
اولا : وي منتظر کسي است که خواهد آمد و آخرين رهبر منصوب از جانب خدا و پيامبر (ص) است و رسالت او برداشتن فساد و تباهي و مبارزه با مفسدان و ظالمان و اجراي حاکميت حق و عدل و پياده کردن دستورات و احکام الهي و مذهب نبوي است . او اسلام را « کما هو حقه » به مردم مي فهماند و اجرا مي کند و مردم را در آن جهت تربيت مي نمايد و به راه مي برد . يک چنين شخصيتي بايد ظهور کند و انسان منتظر، منتظر ظهور اين شخصيت ، چشم به راه حکومتي است که اين شخصيت الهي بايد آن را پياده کند . پس اگر کسي به انتظار چنين شخصيت الهي باشد، آن هم با چنان اهداف بلند الهي ، طبعا بايد خودش را در حال انتظار و با اهدافي که آن رهبر منتظر دارد ،تطبيق دهد . خودش را به گونه اي بسازد که اگر امامش ظهور کرد او را به عنوان سرباز خودش بپذيرد ، به عنوان يار وياور خودش قبول کند . اما اگر در جهت عکس اهداف الهي او گام بردارد ، طبيعي است که هنگام ظهور ، آن حضرت را قبول نکرده و آن حضرت هم او را نپذيرد . مگر اين که به گونه اي تربيت شود که اهداف امام زمان با اين تربيت و اخلاق و رفتار و اعتقادات و منش و شخصيت او سازگار باشد . پس انتظار يعني خود را در آن جهتي که اهداف امام زمان (ع) است تربيت نمايد و خودش را آماده کند .
ثانيا : در جهت اصلاح جامعه هم اقدام نمايد و ديگران را در همان جهتي که از اهداف بلند حکومت امام زمان است ، تشويق نمايد و در جهت رفع فساد و تباهي جامعه و اصلاح آن و محيط خانواده اش تلاش کند .
رسالت فرد منتظر ، سازندگي خود و جامعه است . آن برداشت غلطي که پيروان مفهوم منفي انتظار دارند مبني بر اين که شرط آمدن امام زمان پر شدن جامعه از ظلم و فساد است ، به گونه اي که هيچ آثاري از عدل و داد و طرفداري از حق وجود نداشته باشد ، صحيح نبوده و به اين معني نيست که در موقع ظهور آن حضرت هيچ انسان خوبي در دنيا يافت نشود و هيچ جامعه ي خوبي وجود نداشته باشد و يا هيچ مجموعه و جريان اصلاح طلبي پيدا نشود .
مرحوم شيخ صدوق از قول امام صادق (ع) نقل مي کند : معناي اين که دنيا پر از ظلم و جور مي شود تا امام بيايد و علايم را پر از عدل و داد کند ، اين است که در آن زمان طرفداران حق از نظر پيروي از حق به حد اعلاي خودشان و طرفداران باطل هم به حد اعلاي بطلان و فساد خودشان مي رسند ، نه اين که اصلا جريان حق طلبي در دنيا وجود نداشته باشد . اتفاقا رواياتي داريم که زمينه سازان حکومت عدل امام زمان (ع) پيدا مي شوند ، بلکه جريان هاي حق طلب مبارزاتي را پيش مي گيرند ، مبارزاتشان هم به پيروزي مي رسد ، حکومتي درست مي کنند که زمينه و مقدمه حکومت امام زمان (ع) مي شود .بنابراين مفاهيمي ؛ از قبيل پر از ظلم وجور شدن به معناي اين که اصلا آدم خوب پيدا نشود و يا هيچ جامعه خوبي پيدا نشود نيست ، بلکه منتظر واقعي بايد درصدد باشد خود و خانواده و جامعه اش را در آن جهت اصلاح و تربيت صحيح انساني تشويق و ترغيب نمايد ، چنين فردي را مي توان منتظر واقعي دانست .
منبع: کتاب ذکر نور در حضور مشتاقان ظهور
اولا : وي منتظر کسي است که خواهد آمد و آخرين رهبر منصوب از جانب خدا و پيامبر (ص) است و رسالت او برداشتن فساد و تباهي و مبارزه با مفسدان و ظالمان و اجراي حاکميت حق و عدل و پياده کردن دستورات و احکام الهي و مذهب نبوي است . او اسلام را « کما هو حقه » به مردم مي فهماند و اجرا مي کند و مردم را در آن جهت تربيت مي نمايد و به راه مي برد . يک چنين شخصيتي بايد ظهور کند و انسان منتظر، منتظر ظهور اين شخصيت ، چشم به راه حکومتي است که اين شخصيت الهي بايد آن را پياده کند . پس اگر کسي به انتظار چنين شخصيت الهي باشد، آن هم با چنان اهداف بلند الهي ، طبعا بايد خودش را در حال انتظار و با اهدافي که آن رهبر منتظر دارد ،تطبيق دهد . خودش را به گونه اي بسازد که اگر امامش ظهور کرد او را به عنوان سرباز خودش بپذيرد ، به عنوان يار وياور خودش قبول کند . اما اگر در جهت عکس اهداف الهي او گام بردارد ، طبيعي است که هنگام ظهور ، آن حضرت را قبول نکرده و آن حضرت هم او را نپذيرد . مگر اين که به گونه اي تربيت شود که اهداف امام زمان با اين تربيت و اخلاق و رفتار و اعتقادات و منش و شخصيت او سازگار باشد . پس انتظار يعني خود را در آن جهتي که اهداف امام زمان (ع) است تربيت نمايد و خودش را آماده کند .
ثانيا : در جهت اصلاح جامعه هم اقدام نمايد و ديگران را در همان جهتي که از اهداف بلند حکومت امام زمان است ، تشويق نمايد و در جهت رفع فساد و تباهي جامعه و اصلاح آن و محيط خانواده اش تلاش کند .
رسالت فرد منتظر ، سازندگي خود و جامعه است . آن برداشت غلطي که پيروان مفهوم منفي انتظار دارند مبني بر اين که شرط آمدن امام زمان پر شدن جامعه از ظلم و فساد است ، به گونه اي که هيچ آثاري از عدل و داد و طرفداري از حق وجود نداشته باشد ، صحيح نبوده و به اين معني نيست که در موقع ظهور آن حضرت هيچ انسان خوبي در دنيا يافت نشود و هيچ جامعه ي خوبي وجود نداشته باشد و يا هيچ مجموعه و جريان اصلاح طلبي پيدا نشود .
مرحوم شيخ صدوق از قول امام صادق (ع) نقل مي کند : معناي اين که دنيا پر از ظلم و جور مي شود تا امام بيايد و علايم را پر از عدل و داد کند ، اين است که در آن زمان طرفداران حق از نظر پيروي از حق به حد اعلاي خودشان و طرفداران باطل هم به حد اعلاي بطلان و فساد خودشان مي رسند ، نه اين که اصلا جريان حق طلبي در دنيا وجود نداشته باشد . اتفاقا رواياتي داريم که زمينه سازان حکومت عدل امام زمان (ع) پيدا مي شوند ، بلکه جريان هاي حق طلب مبارزاتي را پيش مي گيرند ، مبارزاتشان هم به پيروزي مي رسد ، حکومتي درست مي کنند که زمينه و مقدمه حکومت امام زمان (ع) مي شود .بنابراين مفاهيمي ؛ از قبيل پر از ظلم وجور شدن به معناي اين که اصلا آدم خوب پيدا نشود و يا هيچ جامعه خوبي پيدا نشود نيست ، بلکه منتظر واقعي بايد درصدد باشد خود و خانواده و جامعه اش را در آن جهت اصلاح و تربيت صحيح انساني تشويق و ترغيب نمايد ، چنين فردي را مي توان منتظر واقعي دانست .
منبع: کتاب ذکر نور در حضور مشتاقان ظهور
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}