ياد خدا سبب رستگاري
ياد خدا سبب رستگاري
ياد خدا سبب رستگاري
منبع: سایت اندیشه قم
خدا را فراوان ياد كنيد تا رستگار شويد.«انفال ، 45»
شكّ نيست كه منظور از ياد خدا تنها ذكر لفظي نيست، بلكه خدا را در درون جان حاضر ديدن و به ياد علم و قدرت بيپايان و رحمت وسيعش بودن است. اين توجّه به خدا روحيه سرباز مجاهد را تقويت ميكند و در پرتو آن احساس مينمايد كه در ميدان مبارزه تنها نيست. تكيهگاه نيرومندي دارد كه هيچ قدرتي در برابر آن مقاومت نميكند و اگر هم كشته شود به بزرگترين سعادت، يعني سعادت شهادت رسيده است و در جوار رحمت حقّ رستگار خواهد بود، خلاصه ياد خدا به او نيرو و آرامش و قوّت و قدرت و پايمردي ميبخشد.
ـ به علاوه ياد عشق زن و فرزند و مال و مقام را از دل بيرون ميراند و توجّه به خدا آنها را كه باعث سستي در امر مبارزه و جهاد ميشود از خاطر ميبرد.[1]
در الميزان آمده:
ذكر خدا در جمله (و اذكرو الله كثيرا) به معناي ياد خدا در دل و در زبان است چه اين هر دو قسم ذكر است و معلوم است كه آن چيزي كه مقاصد آدمي را از يكديگر مشخص و جدا ميكند آن حالات دروني و قلبي انسان است.
ـ ذكر را مقيّد به (كثير) كرد براي اين بود كه در ميدانهاي جنگ هر لحظه صحنههايي كه انسان را به دوستي زندگي فاني و شيريني زخارف دنيوي وادار ساخته و شيطان هم با القاء وسوسه خود آن را تأييد كند تكرار ميشود و لذا فرمود: خدا را زياد ياد كنيد تا بدين وسيله روح تقوي در دلها هر لحظه تجديد و زندهتر شود.[2]
معرفي سايت مرتبط با اين مقاله
شكّ نيست كه منظور از ياد خدا تنها ذكر لفظي نيست، بلكه خدا را در درون جان حاضر ديدن و به ياد علم و قدرت بيپايان و رحمت وسيعش بودن است. اين توجّه به خدا روحيه سرباز مجاهد را تقويت ميكند و در پرتو آن احساس مينمايد كه در ميدان مبارزه تنها نيست. تكيهگاه نيرومندي دارد كه هيچ قدرتي در برابر آن مقاومت نميكند و اگر هم كشته شود به بزرگترين سعادت، يعني سعادت شهادت رسيده است و در جوار رحمت حقّ رستگار خواهد بود، خلاصه ياد خدا به او نيرو و آرامش و قوّت و قدرت و پايمردي ميبخشد.
ـ به علاوه ياد عشق زن و فرزند و مال و مقام را از دل بيرون ميراند و توجّه به خدا آنها را كه باعث سستي در امر مبارزه و جهاد ميشود از خاطر ميبرد.[1]
در الميزان آمده:
ذكر خدا در جمله (و اذكرو الله كثيرا) به معناي ياد خدا در دل و در زبان است چه اين هر دو قسم ذكر است و معلوم است كه آن چيزي كه مقاصد آدمي را از يكديگر مشخص و جدا ميكند آن حالات دروني و قلبي انسان است.
ـ ذكر را مقيّد به (كثير) كرد براي اين بود كه در ميدانهاي جنگ هر لحظه صحنههايي كه انسان را به دوستي زندگي فاني و شيريني زخارف دنيوي وادار ساخته و شيطان هم با القاء وسوسه خود آن را تأييد كند تكرار ميشود و لذا فرمود: خدا را زياد ياد كنيد تا بدين وسيله روح تقوي در دلها هر لحظه تجديد و زندهتر شود.[2]
پی نوشت
[1] . تفسير نمونه، ج 7، ص 194.
[2] . تفسير الميزان، ج 9، ص 146.
معرفي سايت مرتبط با اين مقاله
تصاوير زيبا و مرتبط با اين مقاله
مقالات مرتبط
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}