با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
با بيمارى چگونه برخورد كنيم؟
قال رسول اللَّه صلى الله عليه وآله: يقول اللَّه عزّوجلّ للملك الموكّل بالمؤمن إذامرض: اكتب له ما كنت تكتب له في صحّته، فإنّى أنا الذي صيّرته فيحبالي"(1).
"پيامبر خداصلى الله عليه وآله فرمود: خداوند عزّوجلّ به فرشتهاى كه موكل بهشخص مؤمن است، در زمانى كه او مريض شود مىگويد در پروندهاعمال او همان چيزى را بنويس كه در هنگام صحّت و سلامتى اومىنوشتى، زيرا اين من هستم كه او را در دام خود كشيدهام به بندبيمارى درآوردهام."
2 - امام صادقعليه السلام فرمود:
پيامبر اسلامصلى الله عليه وآله فرمود: تب، پيشاهنگ مرگ و زندان خدا درزمين است و فوران و غليان آن از آتش جهنم است. نصيب و قسمت هر مؤمن از آتش، تب است."
3 - زراره از امام صادقعليه السلام يا امام باقرعليه السلام روايت مىكند:
پاداش يك شب بى خوابى از جهت بيمارى يا درد، بهتر وبيشتراز يك سال عبادت كردن است."
4 - امام صادقعليه السلام از پدرانشعليهم السلام از وصيت پيامبر اسلامصلى الله عليه وآله بهحضرت علىعليه السلام نقل مىكند:
"پيامبراسلامصلى الله عليه وآله فرمود: اى على! ناله كردن مؤمن، تسبيح وفريادكردنش تهليل و خوابيدن او در بستر بيمارى، عبادت و پهلو به پهلوشدن او جهاد در راه خدا است. پس اگر عافيت و بهبودى پيدا كرد،در ميان مردم به زندگى خود ادامه مىدهد و هيچ گناهى بر اونيست."
5 - جابر از امام باقرعليه السلام روايت مىكند:
وقتى خدا بندهاى را دوست بدارد، به سوى او نگاه مىكند ، ووقتى به سوى او نگاه كند، يكى از سه چيز را به عنوان هديه به اومى بخشد: يا سردرد يا تب يا چشم درد."
6 - رسول اللَّهصلى الله عليه وآله فرمود:
يك شب تب كردن، كفاره يك سال است."
7 - حضرت علىعليه السلام درباره مريضى طفل گفت:
"بيمارى كودك، كفاره پدر و مادر او است."
8 - امام صادقعليه السلام فرمود:
خداوند عزّ و جلّ فرمود: هر بندهاى كه او را به بيمارى مبتلا كنم و او اين بيمارى را از عيادت كنندگان خود تا سه روز پنهان كند ،گوشت بدن او را به گوشت بهتر و خون او را به خون بهتر و پوست بدن او را به پوست بهتر، تبديل خواهم كرد. پس اگر او را در قيدحيات باقى بگذارم ، زنده مىماند در حاليكه هيچ گناهى ندارد. اگرهم بميرد به جوار رحمتم منتقل خواهد شد."
9 - حضرت علىعليه السلام فرمود:
"كسى كه گرفتار دردى شده است و تا سه روز آن را از مردم كتمانكند و تنها به خداوند شكوه نمايد ، بر خداوند لازم است كه او را از آن بيمارى بهبود بخشد."
10 - امام ابوالحسن موسى بن جعفرعليه السلام فرمود:
"هيچ دوايى نيست مگر اينكه دردى را تحريك و تهييج مىكند و هيچ چيزى نافعتر به بدن از اين نيست كه انسان پرهيز كند مگر ازچيزى كه واقعاً بدن به آن احتياج دارد."
11 - حسن بن فضل طبرسى در كتاب "مكارم الاخلاق" مىگويد:امام عليه السلام فرمود:
تا زمانى كه بدن تو تحمل درد را دارد از مصرف دوا و دارو پرهيزكن و اگر درد غير قابل تحمل بود آنگاه بايد دوا مصرف كرد."
12 - امام صادقعليه السلام فرمود:
"پيامبرى از پيامبران الهى بيمار شد پس گفت: من مداوا نمىكنم تا اينكه آن كس كه مرا بيمار ساخته ، شفايم دهد. خداوند به او وحىفرمود: ترا شفا نمىدهم مگر اينكه خود را مداوا كنى زيرا شفا دادن ازمن است."
13 - امام صادقعليه السلام فرمود:
شكايت كردن اين نيست كه شخص بگويد: ديروز مريض ياكسل و ناخوش شدم بلكه شكايت اين است كه بگويد من به مرضىمبتلا شدم كه هيچ كس به آن مبتلا نشده است."
14 - امام صادقعليه السلام فرمود:
اى حسن! اگر گرفتارى و مصيبتى براى تو پيش آمد، به هيچ كساز مخالفين شكوه نكن، ولى به برخى از برادرانت ياد آورى كن حتماً با يكى از چهار چيز تو را كمك خواهد كرد: يا با مالش يا با جاه ومقامش يا با دعاى مستجابش و يا با نظر و مشورتش."
15 - امام صادقعليه السلام فرمود:
"راه رفتن براى مريض موجب عودت مرض مىشود. پدرمعليه السلاموقتى عليل و بيمار مىشد، در جامهاى قرار داده مىشد، و براىوضو گرفتن، كسى ديگر حضرت را بر دوش حمل مىكرد، زيرا آنحضرت مىفرمود: راه رفتن بيمار باعث بازگشت بيمارى اومىشود."
16 - امام ابوالحسن موسى كاظمعليه السلام فرمود:
اگر كسى از شما بيمار شد بايد به مردم اجازه دهد كه به عيادت او بيايند، زيرا هيچ كسى نيست مگر اينكه يك دعاى مستجابىدارد."
پي نوشت :
1) وسائل الشيعه، ج2، ص621، حديث2.
2) همان، ص622، حديث5.
3) همان، حديث6.
4) همان، ص623، حديث11.
5) همان، حديث12.
6) همان ص625، حديث22.
7) همان، ص626، باب2، حديث1.
8) همان، ص627، باب3، حديث1.
9) همان، ص628، حديث9.
10) همان، ص629، باب4، حديث1.
11) همان، ص630، حديث5.
12) همان، حديث7.
13) همان، ص631، باب5 حديث3.
14) همان، باب6، حديث2.
15) همان، ص632، باب7، حديث1.
16) همان، ص633، باب9، حديث1.
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}