معرفی حسن لبه و خواص درمانی آن

حسن لبه نوعی صمغ است که از گونه‌های مختلف درختان مولد آن به دست می‌آید. درختان مولد حسن لبه گونه‌های بسیار زیادی دارند. در اینجا به نام علمی و مشخصات مربوط به یک گونه از درختان که صمغ آن نسبت به دیگر گونه‌ها مرغوبتر بوده و خواص دارویی نیز دارد اشاره شده است.

نام علمی:

Styrax benzoin Dryander. و درختان مولد حسن لبه را به طور کلی به فرانسوی و انگلیسی Styrax می‌گویند. نام فرانسه حسن لبه Benjoin، نام انگلیسی حسن لبه Benzoin و نام‌های دیگر آن به عربی و در کتب طب سنتی، حصی لبان الجاوی، حصی لبان و لوبان نامیده شده است. صمغی است سفید رنگ، جامد، اشکی شکل، شکننده و دارای مقطعی صاف و درخشنده می‌باشد. در ضمن معطر، خوشبو و طعم آن ابتدا مختصر شیرین و پس از مدتی کمی تلخ و گزنده می‌شود. برای گرفتن حسن لبه باید پوست درخت را خرد و له کرد.

تیره گیاه:

Styraxceae

نوع گیاه:

درخت

مشخصات ظاهری درخت:

درختانی هستند به ارتفاع متوسط با پوست تنه‌ای به رنگ خاکستریِ مایل به سفید، برگ‌های آنها متناوب، ناصاف و با دمبرگی کوتاه و گل‌های آنها به صورت سنبله می‌باشند.

مشخصات ظاهری حسن لبه:

صمغی است سفید رنگ، جامد، اشکی شکل، شکننده و دارای مقطعی صاف و درخشنده می‌باشد. در ضمن معطر، خوشبو و طعم آن ابتدا مختصر شیرین و پس از مدتی کمی تلخ و گزنده می‌شود. برای گرفتن حسن لبه باید پوست درخت را خرد و له کرد.

طبیعت حسن لبه:

طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت آن گرم و نسبتاً خشک است.

رویش جغرافیایی:

این گونه درخت مولد حسن لبه در جاوه، سوماترا و شبه جزیره‌ی مالایا انتشار دارد و به صورت پرورشی نیز کاشته می‌شود.

ترکیبات شیمیایی و مواد موجود در حسن لبه:

در آن بنزوئیک اسید تشخیص داده شده است که به آن جوهر حسن لبه نیز گفته می‌شود.

بخش مورد استفاده:

صمغ حسن لبه

نحوه مصرف:

معمولاً به صورت پودر شده، جویدنی و یا بلع استفاده می‌شود.

خواص درمانی:

تقویت کننده آلات تناسلی قوای جنسی، محرک و مسکن دردهای عمومی، ضدعفونی کننده و دفع کننه بوی بد دهان، تقویت کننده لثه‌ها و تسکین دهنده سرفه‌های خشک، مسکن سرفه‌های مقاوم و مفید برای ناراحتی‌های سینه، بادشکن و ضد پیچش شکم می‌باشد. در ضمن برای روماتیسم، کمر درد، دردهای ناحیه قلب، درد بواسیر و ضعف پس از زایمان نیز مفید است. در استعمال خارجی برای درمان سوختگی‌ها، ضرب خوردگی‌ها، ناراحتی‌های پوستی و جراحت‌های سطحی از آن استفاده می‌شود.
منبع مقاله :
صانعی، صمصام؛ (1395)، طبّ الصمصام -آشنایی با بیش از 400 نوع از گیاهان دارویی- (جلد دوم)، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ اول.