حکايتهاي اخلاقي

« آب سيب »

«گويند: چند ساعت قبل از وفات محدث قمي، مقداري آب سيب برايش آوردند. دخترکي خردسال از سادات در منزل آن مرحوم بود. محدث مي گويند: اول بدهيد اين دختر بچه علويه از آن بنوشد. بعد به من بدهيد! اطرافيان هم ابتدا آب سيب را به دخترک دادند تا قدري نوشيد، سپس محدث باقيمانده را به نيت استشفا سرکشيد!»
حاج شيخ عباس قمي مرد تقوا و فضيلت / 64 - سيماي فرزانگان / 254.

«تهيه ي دارو»

يکي از بزرگان گفتند که : وقتي، يکي از طلاب بيمار شد، مرحوم حاج شيخ عبدالکريم حائري عليه الرحمه دارويش را تهيه کردند و به منزل برده به خانواده دستور دادند که آن را آماده کنند و سپس خودش دارو را به حجره ي آن طلبه آورد و حتي به خادمش نداد که بياورد.
سيماي فرزانگان / 306
بزرگان نکردند در خود نگاه
خدا بيني از خويشتن بين، مخواه (سعدي )

«ادب» (1)

وقتي ميرزا حبيب الله عليه الرحمه در حال احتضار و جان دادن بود، هر چه پاي او را رو به قبله دراز مي کردند او پاي خود را جمع مي کرد و چيزي مي گفت و چون چند بار اينکار تکرار شد از ميرزا علت را پرسيدند، به زحمت قبل از فوت گفت: چون وضو ندارم، پايم را رو به قبله دراز نمي کنم!
مرگي در نور / 86
يکي از اساتيد اخلاق حوزه ي علميه ي قم فرمودند: مکرر مشاهده کردم که آيت الله العظمي بروجردي رحمت الله عليه و امام خميني قدس سره الشريف هنگام خروج از حرم مطهر حضرت معصومه سلام الله عليها عقب عقب مي آمدند براي رعايت ادب، پشت به ضريح مقدس نمي کردند.

پی نوشت:

1. سيماي فرزانگان/274

/خ