صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
 
شاعر : حافظ
 
که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را
تفقدی نکند طوطی شکرخا را شکرفروش که عمرش دراز باد چرا
که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل
به بند و دام نگیرند مرغ دانا را به خلق و لطف توان کرد صید اهل نظر
سهی قدان سیه چشم ماه سیما را ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست
به یاد دار محبان بادپیما را چو با حبیب نشینی و باده پیمایی
که وضع مهر و وفا نیست روی زیبا را جز این قدر نتوان گفت در جمال تو عیب
سرود زهره به رقص آورد مسیحا را در آسمان نه عجب گر به گفته حافظ