ماده ۳۸ با هدف تضمین یکنواختی، کیفیت و انسجام در ارزیابی انطباق سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر، سازوکاری برای هماهنگی و همکاری میان نهادهای اعلام‌شده پیش‌بینی می‌کند. کمیسیون موظف است این هماهنگی را در قالب یک گروه بخشی سازمان‌دهی و نظارت کند، مراجع اعلام‌کننده نیز باید مشارکت فعال نهادهای تحت صلاحیت خود را تضمین نمایند. افزون بر این، کمیسیون نقش تسهیل‌گر در تبادل دانش و بهترین رویه‌ها میان مراجع ملی ایفا می‌کند تا از تفسیر و اجرای هماهنگ مقرره در سراسر اتحادیه اروپا اطمینان حاصل شود.

ماده قبلی: 
قانون هوش مصنوعی اروپا - فصل4؛ ماده 37: اعتراض به صلاحیت نهادهای اعلام‌شده
 

ماده ۳۸: هماهنگی میان نهادهای اعلام‌شده (Notified Bodies)

کمیسیون باید اطمینان حاصل کند که، در خصوص سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر، هماهنگی و همکاری مناسب میان نهادهای اعلام‌شده‌ای که بر اساس این مقرره در فرایندهای ارزیابی انطباق فعالیت می‌کنند، برقرار شده و به‌طور صحیح اجرا می‌شود؛ این هماهنگی و همکاری در قالب یک گروه بخشی از نهادهای اعلام‌شده صورت می‌گیرد.

هر مرجع اعلام‌کننده باید اطمینان حاصل کند که نهادهایی که توسط آن مرجع اعلام شده‌اند، به‌طور مستقیم یا از طریق نمایندگان تعیین‌شده، در فعالیت‌های گروه مذکور در بند (۱) مشارکت می‌کنند.


کمیسیون تبادل دانش و بهترین رویه‌ها میان مراجع اعلام‌کننده را تسهیل و فراهم می‌کند.
 

تحلیل بندبه‌بند ماده ۳۸: هماهنگی میان نهادهای اعلام‌شده (Notified Bodies)

تحلیل بند ۱
بند نخست نقش محوری کمیسیون را در ایجاد و اداره سازوکار هماهنگی میان نهادهای اعلام‌شده مشخص می‌کند. تمرکز این بند بر سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر نشان‌دهنده حساسیت بالای این حوزه و لزوم هم‌راستایی تصمیمات ارزیابی انطباق در سطح اتحادیه است. تشکیل «گروه بخشی نهادهای اعلام‌شده» ابزاری نهادی برای جلوگیری از ارزیابی‌های ناهمگون، تضاد استانداردها و تضعیف اعتماد به نظام نظارتی AI Act محسوب می‌شود.


 
تحلیل بند ۲
این بند مسئولیت مستقیمی بر عهده مراجع اعلام‌کننده ملی قرار می‌دهد و آن‌ها را موظف می‌سازد که مشارکت فعال نهادهای اعلام‌شده را تضمین کنند. امکان مشارکت مستقیم یا از طریق نماینده، انعطاف‌پذیری اجرایی ایجاد می‌کند، اما اصل الزام‌آور بودن حضور در سازوکار هماهنگی را تضعیف نمی‌کند. این بند پیوند عملی میان سطح ملی و ساختار هماهنگی اتحادیه‌ای را برقرار می‌سازد.

تحلیل بند ۳
بند سوم بعد دانشی و سیاست‌گذاری مقرره را تقویت می‌کند و کمیسیون را مکلف به تسهیل تبادل دانش و بهترین رویه‌ها میان مراجع اعلام‌کننده می‌نماید. هدف این بند، ارتقای ظرفیت نهادی، همگرایی تفسیری و پیشگیری از رویکردهای پراکنده ملی در اجرای قانون هوش مصنوعی است. این تبادل دانش، به‌ویژه در مواجهه با فناوری‌های نوظهور و پیچیده، نقشی کلیدی در پویایی و کارآمدی نظام نظارتی ایفا می‌کند.


منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون