این ملاحظه ارائه‌دهندگان سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر را موظف می‌کند یک سامانه مدیریت کیفیت مستحکم ایجاد و پایش پس از عرضه را برقرار کنند، مستندات لازم را تهیه نمایند و اجرای رویه ارزیابی انطباق را تضمین کنند. ارائه‌دهندگان تحت قوانین خاص بخش می‌توانند عناصر این مقرره را در سامانه مدیریت کیفیت موجود خود ادغام کنند و مراجع عمومی می‌توانند الزامات کیفیت را با سامانه مدیریت کیفیت ملی یا منطقه‌ای خود هماهنگ سازند، با در نظر گرفتن ویژگی‌های بخش و ساختار سازمانی.

قانون هوش مصنوعی اروپا: متن ملاحظه 81
ارائه‌دهنده موظف است یک سامانه مدیریت کیفیت مستحکم ایجاد کند، اطمینان حاصل نماید که رویه ارزیابی انطباق لازم به‌درستی انجام شده است، مستندات مرتبط را تهیه کند و یک سامانه پایش پس از عرضه کارآمد برقرار نماید.

ارائه‌دهندگان سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر که تحت تعهدات مرتبط با سامانه‌های مدیریت کیفیت وفق قوانین خاص بخش مربوطه در اتحادیه قرار دارند، باید این امکان را داشته باشند که عناصر سامانه مدیریت کیفیت پیش‌بینی‌شده در این مقرره را به‌عنوان بخشی از سامانه مدیریت کیفیت موجود در آن قوانین بخش مربوطه ادغام کنند. همچنین، در فعالیت‌های آینده استانداردسازی یا راهنمایی‌هایی که توسط کمیسیون اتخاذ می‌شود، باید به مکمل بودن این مقرره و قوانین بخش مربوطه توجه شود.

مراجع عمومی که سامانه‌های هوش مصنوعی پرخطر را برای استفاده خود به بهره‌برداری می‌رسانند، می‌توانند قواعد سامانه مدیریت کیفیت را به‌عنوان بخشی از سامانه مدیریت کیفیت ملی یا منطقه‌ای موجود اتخاذ و اجرا کنند، به شرطی که ویژگی‌های خاص بخش و ساختار و صلاحیت‌های سازمانی مرجع عمومی مربوطه به‌طور کامل لحاظ شود.



تحلیل ملاحظه 81
در بخش نخست، ملاحظه بر ضرورت ایجاد یک سامانه مدیریت کیفیت مستحکم توسط ارائه‌دهنده تأکید می‌کند و چهار وظیفه اصلی او را مشخص می‌سازد: تضمین اجرای رویه ارزیابی انطباق لازم، تهیه مستندات مرتبط، ایجاد سامانه پایش پس از عرضه و حفظ استحکام مدیریت کیفیت در کل چرخه عمر سامانه. این بخش نقش فعال و پاسخگو ارائه‌دهنده را برجسته می‌کند و پایه حقوقی الزامات کیفیت را مستحکم می‌سازد.

در بخش دوم، به ارائه‌دهندگان سامانه‌های پرخطر که تحت تعهدات قوانین خاص بخش مربوطه در اتحادیه هستند، اجازه داده می‌شود که عناصر سامانه مدیریت کیفیت پیش‌بینی‌شده در این مقرره را در سامانه موجود خود ادغام کنند. این بند با هدف اجتناب از دوباره‌کاری و هم‌راستاسازی دو چارچوب حقوقی، نشان می‌دهد که رعایت الزامات این مقرره می‌تواند مکمل سامانه‌های مدیریت کیفیت موجود باشد. همچنین، بر لزوم توجه به این هم‌پوشانی در فعالیت‌های آینده استانداردسازی و راهنمایی‌های کمیسیون تأکید می‌شود.

در بخش سوم، ملاحظه به وضعیت مراجع عمومی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که این مراجع می‌توانند قواعد سامانه مدیریت کیفیت را به‌عنوان بخشی از سامانه مدیریت کیفیت ملی یا منطقه‌ای موجود خود اعمال کنند، مشروط به اینکه ویژگی‌های بخش، ساختار و صلاحیت‌های سازمانی مرجع مورد نظر به‌طور کامل لحاظ شود. این بند انعطاف‌پذیری را برای نهادهای دولتی فراهم می‌کند و تضمین می‌نماید که الزامات کیفیت با شرایط اجرایی و سازمانی آن‌ها سازگار باشد.

منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون