این ملاحظه یک فرآیند ساختاری برای شناسایی و مدیریت مدل‌های هوش مصنوعی با کاربرد عمومی دارای مخاطره نظام‌مند ایجاد می‌کند که شامل فرض اولیه بر اساس آستانه‌های فنی، الزام اطلاع‌رسانی سریع، امکان ارائه استدلال برای رد طبقه‌بندی، و اهمیت ویژه نظارت پیشینی به‌خصوص در مورد مدل‌های متن‌باز است.

ملاحظه قبلی:
قانون هوش مصنوعی اروپا: ملاحظه 111


قانون هوش مصنوعی اروپا: متن ملاحظه 112
همچنین لازم است سازوکاری برای طبقه‌بندی مدل‌های هوش مصنوعی با کاربرد عمومی دارای مخاطره نظام‌مند روشن گردد.

مدل هوش مصنوعی با کاربرد عمومی که معیار قابل اعمال برای قابلیت‌های با اثرگذاری بالا را احراز کند،باید مفروض بر این باشد که یک مدل هوش مصنوعی با کاربرد عمومی دارای مخاطره نظام‌مند است.

ارائه‌دهنده باید حداکثر ظرف دو هفته پس از احراز این شرایط یا از زمانی که مشخص می‌شود مدل هوش مصنوعی با کاربرد عمومی به این شرایط خواهد رسید که منجر به ایجاد این فرض می‌شود، دفتر هوش مصنوعی را مطلع نماید.

این امر به‌ویژه در ارتباط با آستانه عملیات ممیز شناور اهمیت دارد، زیرا آموزش مدل‌های هوش مصنوعی با کاربرد عمومی مستلزم برنامه‌ریزی قابل توجهی است که شامل تخصیص از پیش منابع محاسباتی می‌شود و در نتیجه، ارائه‌دهندگان می‌توانند پیش از تکمیل آموزش از تحقق این آستانه آگاه شوند.

در چارچوب این اطلاع‌رسانی، ارائه‌دهنده باید بتواند اثبات نماید که به دلیل ویژگی‌های خاص خود، مدل هوش مصنوعی با کاربرد عمومی به‌طور استثنایی دارای مخاطره نظام‌مند نیست و بنابراین نباید به‌عنوان مدل هوش مصنوعی با کاربرد عمومی دارای مخاطره نظام‌مند طبقه‌بندی گردد.

این اطلاعات برای دفتر هوش مصنوعی ارزشمند است تا بتواند عرضه مدل‌های هوش مصنوعی با کاربرد عمومی دارای مخاطره نظام‌مند را در بازار پیش‌بینی نماید و همچنین ارائه‌دهندگان بتوانند از مراحل اولیه وارد تعامل با دفتر هوش مصنوعی شوند.

این اطلاعات به‌ویژه در مورد مدل‌های هوش مصنوعی با کاربرد عمومی که برنامه‌ریزی شده است به‌صورت متن‌باز منتشر شوند اهمیت دارد، زیرا پس از انتشار مدل متن‌باز، اجرای اقدامات لازم برای تضمین رعایت تعهدات مقرر در این مقرره ممکن است دشوارتر گردد.

 
تحلیل ملاحظه 112:
در بند اول، ضرورت ایجاد یک رویه مشخص برای طبقه‌بندی مدل‌های هوش مصنوعی با کاربرد عمومی دارای مخاطره نظام‌مند مطرح می‌شود تا فرآیند تشخیص این دسته از مدل‌ها شفاف و قابل اجرا باشد.

در بند دوم، قاعده پیش‌فرض تعیین می‌شود که اگر یک مدل آستانه قابلیت‌های با اثرگذاری بالا را احراز کند، باید به‌صورت اولیه دارای مخاطره نظام‌مند تلقی شود. این یک فرض حقوقی است که بار اثبات خلاف آن را به سمت ارائه‌دهنده منتقل می‌کند.

در بند سوم، تکلیف اطلاع‌رسانی ارائه‌دهنده مشخص می‌شود. او موظف است حداکثر ظرف دو هفته پس از احراز شرایط یا آگاهی از تحقق قریب‌الوقوع آن، موضوع را به دفتر هوش مصنوعی اعلام کند. این بند اهمیت سرعت و شفافیت در گزارش‌دهی را نشان می‌دهد.

در بند چهارم، دلیل اهمیت این آستانه توضیح داده می‌شود. تأکید می‌گردد که آموزش مدل‌ها نیازمند برنامه‌ریزی و تخصیص پیشینی منابع محاسباتی است، بنابراین ارائه‌دهنده معمولاً می‌تواند قبل از تکمیل آموزش پیش‌بینی کند که آیا مدل از آستانه عبور خواهد کرد یا خیر.

در بند پنجم، امکان دفاع و ارائه استدلال توسط ارائه‌دهنده پیش‌بینی می‌شود. او می‌تواند در چارچوب اطلاع‌رسانی نشان دهد که مدل به‌طور استثنایی، با وجود عبور از آستانه، مخاطره نظام‌مند ندارد و بنابراین نباید در این دسته طبقه‌بندی شود.

در بند ششم، کارکرد این اطلاعات برای نهاد ناظر بیان می‌شود. این داده‌ها به دفتر هوش مصنوعی کمک می‌کند تا ورود مدل‌های پرریسک به بازار را پیش‌بینی کند و امکان تعامل زودهنگام میان نهاد و ارائه‌دهندگان فراهم شود.

در بند هفتم، اهمیت ویژه این سازوکار در مورد مدل‌های متن‌باز مطرح می‌شود. توضیح داده می‌شود که پس از انتشار عمومی، اعمال برخی تعهدات نظارتی و انطباقی دشوارتر خواهد شد، بنابراین اطلاع‌رسانی پیشینی در این موارد اهمیت بیشتری دارد

ملاحظه بعدی:
قانون هوش مصنوعی اروپا: ملاحظه 113
 
 

منبع: ترجمه شده توسط بخش فناوری های نوین سایت راسخون