در اين مقاله به اين اسهال و بيماريهاي مرتبط به آن ميپردازيم تا با علايم هشداردهنده آشنا شوید و بتوانند ديگر بيماريهاي ناشي از اسهال را نيز بشناسند و در صورت لزوم دانستههايشان را به ديگران نيز منتقل کنند.
چه افرادي بيشتر دچار بيرونروي يا اسهال ميشوند؟
همه افراد گاهگداري مدفوع شل و آبکي پيدا ميکنند. اسهال اغلب حاصل يک عفونت ويروسي يا باکتريايي يا از عوارض جانبي داروها (مخصوصا آنتيبيوتيک) است. با برطرفشدن عفونت يا عادتکردن بدن به دارو، اسهال هم اغلب متوقف ميشود. اسهال طولانيمدت عموما حاکي از اختلال گوارشي است.
به اسهالهاي مرتبط با آنتيبيوتيک اشاره کرديد. دليل اين رويداد چيست؟
آنتيبيوتيک يا چرک خشککن ميتواند باکتريهايي را که به طور معمول در دستگاه گوارش زندگي ميکنند، نابود و آنها را با باکتريهاي اسهالزا جايگزين کند. حدود 20 درصد افرادي که آنتيبيوتيک مصرف ميکنند دچار اين مشکل ميشوند. اين اسهال اغلب خفيف و کوتاهمدت است. گاهي ممکن است فرد دچار عفونت جدي روده بزرگ و اسهال شديد شود.
افرادي که به اين نوع اسهال دچار ميشوند، چه علايمي از خود نشان ميدهند؟
اسهالي که حين يا مدت کوتاهي پس از درمان با آنتيبيوتيک آغاز شود و همچنين تب و انقباضات شکمي از نشانههاي چنين اسهالهايي است.
چه نوع آنتيبيوتيکهايي موجب اسهال ميشوند؟
آنتيبيوتيکها، به ويژه کليندامايسين و آمپيسيلين ميتوانند سبب بروز اسهال شوند. اين نوع اسهال اغلب در نتيجه تغيير محيط روده به وسيله آنتيبيوتيکها روي ميدهد. اين تغيير محيط به برخي باکتريها اجازه رشد و نمو ميدهد.
آيا آماري از ميزان اسهال ناشي از مصرف آنتيبيوتيک وجود دارد؟
اسهال ناشي از آنتيبيوتيکها نسبتا شايع است و حدود 25 درصد از مصرفکنندگان کليندامايسين و 10 درصد از استفادهکنندگان آمپيسيلين را مبتلا ميکند. اغلب اسهال ناشي از مصرف اين داروها 4 تا 10 روز پس از درمان آنتيبيوتيکي آغاز ميشود و علايم آن پس از قطع دارو تخفيف مييابد، با اين وجود در برخي افراد، علايم تا مدتي پس از قطع آنتيبيوتيک هم ادامه دارد.
اسهال ناشي از آنتيبيوتيک چه خطراتي دارد؟
بسياري از افراد پس از قطع آنتيبيوتيک بهبود مييابند اما برخي به اسهال پايدار مبتلا شده و دچار کاهش آب بدن ميشوند. بعضي مواقع نيز اسهال شديد ميتواند به وضعيت تهديدکننده زندگي تبديل شود.
چه درماني براي اين نوع مشکلات پيشنهاد ميشود؟
با قطع آنتيبيوتيکي که عامل اين اسهال است و گاهي با استفاده از داروهاي ديگر آثار زيانبار داروهاي آنتيبيوتيکي مرتفع ميشود.: بيماري التهابي روده نيز ميتواند اسهال ايجاد کند؟بيماري التهابي روده واژهاي است که اغلب براي توصيف دو اختلال مشابه به کار ميرود. اين دو بيماري مجراي گوارش را مبتلا ميکند. علت ايجاد آنها نيز هنوز مشخص نشده است. اين دو اختلال عبارتاند از بيماري کرون و کوليت اولسراتيو.
چطور علايم کرون را تشخيص دهيم؟
اسهال طولانيمدت، درد و انقباضات شکمي، وجود خون در مدفوع، تب، احساس خستگي، کاهش وزن ، درد مفاصل و ضايعات پوستي از نشانههاي بيماري کرون است. اين بيماري نوعي التهاب مزمن روده است و قادر است روده بزرگ يا هر قسمت ديگري از مجراي گوارش را نيز متاثر سازد. اين بيماري اغلب در سنين 15 تا 35 سالگي براي اولين بار تشخيص داده ميشود.
بيماري کرون چه خطراتي دارد؟
دوره اين بيماري در افراد گوناگون بسيار متفاوت است. بعضي از مبتلايان به کرون، پس از اولين يا دومين حمله بيماري، بدون علامت باقي ميمانند. ساير افراد دچار حملات عودکننده درد شکم، اسهال و تب ميشوند. بيماري کرون اغلب طولانيمدت است اما ممکن است در اين فاصله، دورههاي بلندمدتي نيز به وجود آيد. اسهال گاهي آنقدر ناتوانکننده است که موجب سوءتغذيه شديد ميشود. درد شکم پس از صرف غذا که به علت افزايش تدريجي انسداد روده روي ميدهد، گاهي موجب ميشود فرد بيمار از غذاخوردن اجتناب کند.
آيا بيماري کرون درمانپذير است؟
اين بيماري درمان قطعي ندارد. هدف از درمان اين بيماري، کاهش التهابي است که موجب شعلهورشدن علايم و نشانهها ميشود. گاهي اوقات، کاهش التهاب نه تنها سبب تسکين علايم، بلکه به خاموشي طولانيمدت بيماري منجر ميشود. درمان اغلب شامل مصرف دارو يا جراحي است. توجه داشته باشيد اگر بيماري کرون بدون علامت باشد، درمان چندان ضرورتي ندارد.
در صحبتهايتان از اسهال ناشي از کوليت اولسراتيو نيز نام برديد؟
در بيماري کوليت اولسراتيو، اسهال خوني، درد شکم، احساس نياز فوري به اجابت مزاج، تب، کاهش وزن، درد مفاصل و ضايعات پوستي مشاهده ميشود. برخلاف بيماري کرون که ميتواند بخشي از مجراي روده را مبتلا سازد، کوليت اولسراتيو فقط محدود به روده بزرگ است. همانند بيماري کرون، علت اين بيماري نيز ناشناخته است. کوليت اولسراتيو نوعي بيماري مزمن طولاني مدت است. در اين بيماري يک واکنش التهابي روي ميدهد که مشخصه آن ايجاد زخمهاي ظريف و آبسههاي کوچک در پوشش داخلي روده بزرگ است. اين واکنشها تقريبا هميشه راست روده را درگير ميکنند و ممکن است به کل روده بزرگ نيز گسترش يابند. ميزان درگيري روده بزرگ در افراد متفاوت است. اين بيماري در هر سني روي ميدهد اما در سنين 15 تا 35 سالگي شايعتر است.
کوليت اولسراتيو چطور تشخيص داده ميشود؟
کوليت اغلب از طريق روشي به نام کولونوسکوپي تشخيص داده ميشود. در اين روش لوله باريک و انعطافپذيري که به دور بيني متصل است، به درون روده بزرگ وارد ميشود. اگر بافتها ملتهب باشند، ديوارههاي روده حتي پس از تماس ملايم با لوله معاينه دچار خونريزي ميشوند و ممکن است يک نمونه بافتي براي بررسي از محل برداشته شود.
بيماري کوليت اولسراتيو چه خطراتي دارد؟
گاهي اوقات کوليت بدون علامت است و گاهي روده بزرگ چنان ملتهب ميشود که سبب اسهال خوني ميشود. اين حملات ناگهاني بيماري ممکن است به طور متناوب با دورههايي از خاموشي جايگزين شود.
در حدود 15 درصد از مبتلايان به کوليت اولسراتيو، بيماري همه روده را درگير ميکند و ممکن است به اسهال خوني شديد، تب و درد شکم منجر شود. اگر علايم و نشانهها به طور پيشرونده بدتر شود، به اتساع روده بزرگ و پارگي بخشهاي سيار ملتهب آن ختم ميشوند. اين دو حالت جزو اورژانسهاي پزشکي هستند. همچنين در افرادي که حداقل 8 تا 10 سال از ابتلاي آنها به اين بيماري ميگذرد و در آنهايي که بيش از نيمي از روده بزرگ درگير شده است، خطر بروز سرطان روده بزرگ بيشتر است.
درمان کوليت اولسراتيو چگونه صورت ميگيرد؟
هدف از درمان، کنترل فرآيند التهاب، تسکين علايم و پيشگيري از بروز عوارض است.
برخي از منابع علمي معتقدند که شيوه تغذيه در اين بيماري موثر است. نظر شما چيست؟
هنوز ثابت نشده است که غذاهاي خاص، کوليت اولسراتيو را بهتر يا بدتر ميکنند اما بهتر است از غذاهايي که بنا به تشخيص خود بيمار، علايم بيماري را تشديد ميکنند، پرهيز شود.
آيا بيماريهاي ديگري نيز با علامت اسهال بروز ميکنند؟
بله، انسداد روده و اختلال سوءجذب، دو بيماري ديگري هستند که با اسهال بروز ميکند. در انسداد روده، اسهال با دلپيچه و قولنج همراه است که گاهي ميگيرد و گاهي رها ميکند. ساير علايم نيز نفخ واضح، سر و صداي شکم و تهوع و استفراغ است. انسداد روده، بستهشدن نسبي يا کامل روده کوچک يا روده بزرگ است. اين حالت مانع از آن ميشود که محتويات روده تخليه شوند.
اگر فردي به انسداد روده کوچک مبتلا شود، ممکن است دردي شبيه گرفتگي عضلاني را در وسط شکم خود احساس کند و دچار حملات استفراغ هم بشود. انسداد روده در هر محلي باشد ميتواند به عدم دفع مدفوع منجر شود.
انسداد روده چهطور ميتواند اسهال ايجاد کند؟
اگر روده به طور کامل مسدود شده باشد، ممکن است فرد قادر به دفع گاز نباشد. انسداد نسبي روده را به انقباض و ترشح مايعات وا ميدارد. ميزان مايع مترشحه بيش از مقداري است که روده بتواند آن را جذب کند و در نتيجه ممکن است موجب اسهال شود.
انسداد روده چه خطراتي در پي دارد؟
اگر انسداد، جريان خون روده را مسدود کند، بافتها شروع به مردن ميکنند. اين حالت احتمال از بين رفتن کامل بافت و سوراخشدن روده را افزايش ميدهد. هر دو اين حالات، تهديدکننده حيات هستند.
درباره اختلال سوءجذب هم توضيح ميدهيد؟
اختلالات جذب نيز با اسهال، کاهش وزن، انقباضات شکمي، گاز، نفخ شکم و احساس ضعف همراه است. طي روند هضم، مواد مغذي موجود در غذا بايد به ذرات ريزي تجزيه شوند که قابل جذب به جريان خون باشند. به دلايل گوناگون ممکن است اين مواد مغذي به طور کامل هضم نشده و در نتيجه به خوبي نيز جذب نشوند. وقتي اين حالت روي ميدهد، مواد مغذي حياتي که براي بدن لازم هستند، از طريق مدفوع دفع ميشوند که به ايجاد سوءتغذيه ميانجامد.
سوءجذب ميتواند از مشکلات متعدد بسياري منشأ بگيرد. در بيماري لوزالعمده، آنزيمهاي لازم براي هضم برخي از مواد غذايي وجود ندارد. به اين حالت، اغلب سوءهضم گفته ميشود. اين حالت در بيماري مزمن کبد نيز ايجاد ميشود.
همين جا لازم است به نوعي بيماري موسوم به سلياک اشاره کنم که شايعترين علت سوءجذب است. اين بيماري به علت حساسيت به گلوتن (يک پروتئين موجود در گندم) و پروتئينهاي با عملکرد مشابه گلوتن موجود در گندم سياه و جو دو سر به وجود ميآيد. عدم تحمل به گلوتن موجب ميشود پوشش روده، چينهاي ظريف خود را که مواد مغذي بايد از طريق آنها جذب شوند از دست بدهد.
سلياک چه نشانههايي دارد؟
علايم و نشانههاي اين بيماري عبارتند از مدفوع اسهالي بد بو، نفخ، کاهش وزن و کمخوني. در موارد خفيف ممکن است علايم تنها شامل کمخوني و پوکي استخوان زودرس باشد و هيچ علامت گوارشي وجود نداشته باشد.
اين بيماري چطور درمان ميشود؟
بيماري سلياک با حذف مواد غذايي حاوي گلوتن از رژيم غذايي درمان ميشود. پزشک يا متخصص تغذيه به فرد بيمار آموزش ميدهد که چگونه يک رژيم غذايي فاقد گلوتن را براي خود تهيه کند. در صورت رعايت يک رژيم فاقد گلوتن، پرزهاي روده کوچگ در طي چند ماه دوباره شکل طبيعي و توانايي جذب خود را به دست ميآورند. مدفوع به حالت طبيعي برميگردد و کاهش وزن متوقف ميشود.
منبع:http://www.salamat.com
/ن
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}