حمد خداوند سرايم نخست

شاعر : امير خسرو دهلوي

تا شود اين نامه به نامش درستحمد خداوند سرايم نخست
ني به وجوديکه بود از عدمواجب اول به وجود قدم
ديده گشاي دل عبرت گزيننور فزاي بصر دوربين
علت ومعلول درو ، هر دو گمرخش علل دررهش افگنده سم
وربرد الا که به توفيق اوکس نبرد راه به تحقيق او
وان همه با نيستي ما يکي ستهستي ما نزد خرد اندکي ست
ماند در آخر ، کس از و بيش نيبود در اول کس از وپيش ني
ثاني او ممتنع اندر وجودکرد خرد وحدت او را سجود
خود نتوان بود به شرکت خدايشرک نه در مملکتش دست ساي
پاک تر از هر چه بگويند پاکپاک از آلودگي آب وخاک
تا هم ازو ديده نيابد فروغديدن او هست ز مردم دروغ
دام و در از وي با مان باز رستدور زمين را به زمان باز بست