اي ز نسب گشته سزاي سرير

شاعر : امير خسرو دهلوي

ور پسري ، همچو پدر بي نظيراي ز نسب گشته سزاي سرير
ديده نشايد که بود پرغبارچشم مني !هيچ غباري ميار
از پي ملک ست مرا گفتگويتاتو نداني که درين جستجوي
از تو ستانم ، بکه خواهم سپرد ؟گر چه توانم ز تو اين پا يه برد
روي مگردان و بترس از خدايبهر خدا صورت خويشم نماي