رخت مه را رخ و فرزين نهادست

شاعر : انوري

لبت بيجاده را صد ضربه دادسترخت مه را رخ و فرزين نهادست
سه روز از مرکب خوبي پيادستچو رويت کي بود آن مه که هر مه
که فرزين بند نعلت را پيادستکجا ديدست بيجاده چنان خال
که يک مادر مه و خورشيد زادستز مادر تا تو زادي کس نديدست
که بي‌تو سنگها بر دل نهادستاز اين سنگين دلي با انوري بس