بگذاشته‌ام، تا چه کند نرگس مستت؟

شاعر : اوحدي مراغه اي

با يار پسنديده که پيمان نواستتبگذاشته‌ام، تا چه کند نرگس مستت؟
گفتي که: ندارم من و مي‌بينم و هستتراي دو دلي کردن و آهنگ جدايي
عهدش بشکن زود، که پيمان بشکستتپيوند تو افزون شو و بسيار بگفتند:
تيري که کنون بر دلم افتاد ز دستتتا جان ندهم جاي جراحت ننمايد
ديگر چه کنم، گر ندرم جامه ز دستت؟از دست برفتم من و بر دست نه اي تو
هر چند بر خويش نديديم نشستتبي‌ياد تو هرگز ننشينيم بر کس
در دام نرفتي و کس از دام نرستتبس دام که در راه تو آهو بره کردند
آن سست وفا بود که از دام بجستتگر بر سر ما تيغ زني روي نپيچيم
تا سحر که بود اين که چنين ديده ببستت؟اي اوحدي، از عشق نديدم که گشودي