گرچه صد بارم برانند از برت

شاعر : اوحدي مراغه اي

بر نمي‌دارم سر از خاک درتگرچه صد بارم برانند از برت
در ازل کرد اين نظر بر منظرتتا ابد منظور جاني، زانکه دل
کو نمي‌بيند به محراب اندرتزاهد از سر تو ز آن رو غافلست
از نسيم طره‌ي جان پرورتهر صباحي تازه گردد جان ما
گر چه جان ما نباشد در خورتهمچو جان وصل تو ما را در خورست
خود به چيزي در نمي‌آيد سرتهر چه بود اندر سر کار تو شد
کرد عاجز پنجه‌ي زور آورتشير گيران پلنگ انداز را
هر که شد چون اوحدي فرمان برتبر نگيرد سر ز خط امر تو