اي شب تيره فرع گيسيويت

شاعر : اوحدي مراغه اي

اصل کفر از سياهي مويتاي شب تيره فرع گيسيويت
وجه آن گشته روشن از رويتمه ز ديوان مهر خواسته نور
شيوه‌ي شکر سخن گويتبي‌سخن دم ببسته طوطي را
نکهت زلف عنبرين بويتمشک را در فکنده خون به جگر
از زنخدان گرد چون گويتخورده چوگان طعنه سيب بهشت
ماه نو را کمان ابرويتاز طراوت بيتر زده
تيزي چشم و تندي خويتاوحدي را ز زلف بشکسته