از عشق تو جان نمي‌توان برد

شاعر : اوحدي مراغه اي

وز وصل نشان نمي‌توان برداز عشق تو جان نمي‌توان برد
دستي به دهان نمي‌توان بردبر خوان رخت ز بيم آن زلف
نامش به زبان نمي‌توان برددارم به لب تو حاجتي، ليک
ره بر سر آن نمي‌توان بردداري دهني، که از لطافت
بي‌تير و کمان نمي‌توان بردچون چشم تو پيش عارضت راه
با او به زيان نمي‌توان بردگر چه کمر تو پيچ پيچست
هر سر به ميان نمي‌توان بردکاري که کمر کند چو زلفت
رختي به دکان نمي‌توان برداز غارت چشمت اندرين شهر
داغيست، که آن نمي‌توان بردبر سينه‌ي اوحدي ز عشقت