بيدلان را چاره از روي دلارامي نباشد

شاعر : اوحدي مراغه اي

هر که عاشق گردد، او را در دل آرامي نباشدبيدلان را چاره از روي دلارامي نباشد
بر چنين آتش گذشتن کار هر خامي نباشدپخته‌اي بايد که: داند سوختن در عشق خوبان
وين کجا داند کسي کش پاي در دامي نباشد؟از سر کوي تو راه باز گشتن نيست ما را
صرف خواهم کرد، تا بر گردنم وامي نباشدسر که من دارم به نام تست هم پيش تو روزي
پرسشي هرگز نخواهد بود و پيغامي نباشدزندگاني خوش کجا باشد؟ که از لعل تو ما را
تا چه معشوقي؟ که کس را از لبت کامي نباشدتا چه منظوري؟ که چيزي در نظر هرگز نياري
گر نمي‌گويي دعايي، کم ز دشنامي نباشدعذر خاموشي چه دارم؟ هم ببايد گفت چيزي
شاه را بر بندگان بهتر ز انعامي نباشدگر چه بر ما حکم داري، جور کمتر کن، که هرگز
بنده را گر راست مي‌پرسي تو خود نامي نباشداوحدي را بنده کردي نام، ازين ننگي ندارد