آن کس که دليش بوده باشد
شاعر : اوحدي مراغه اي
| و آن دل صنمي ربوده باشد | | آن کس که دليش بوده باشد | | کو را ستمي نسوده باشد | | آن ساده چه داند اين حکايت؟ | | کش آينهي زدوده باشد | | دود دل ما کسي ببيند | | بگذر تو، که ناستوده باشد | | اي مدعي، از نکوهش ما | | کو پرده ز رخ گشوده باشد | | آن روز بيا و ديده دربند | | بيدارم و او غنوده باشد | | آن يار که در وفاش تا روز | | جز کشتن ما چه بوده باشد؟ | | گفتي: سرفتنهايش بودست | | چون نامه بدو نموده باشد؟ | | قاصد، که ببرد نامهي من | | عيبي دو سه در ربوده باشد | | دانم که: به وصف من رقيبش | | از بدگويان شنوده باشد | | گو: قصهي دوستان خود دوست | | دشمن چو خورد دروده باشد | | تا گندم اوحدي رسيدن | |
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}