مرا کجا سر زلفت به زير چنگ آيد؟

شاعر : اوحدي مراغه اي

که خاک پاي ترا از سپهر ننگ آيدمرا کجا سر زلفت به زير چنگ آيد؟
که هر چه صورت زيبا کند بينگ آيدبکن ز جور و جفا هر چه ممکنست امروز
بر آستان تو دستي که زير سنگ آيدبه زور بازوي مردي برون نشايد برد
ز وصف قد تو چون بگذريم تنگ آيداگر چه شد ز رواني چو آب گفته‌ي ما
مکن، که جامه‌ي اين کار بر تو ننگ آيدچو ميل سوي تو کردم به دوستي، دل گفت:
به ناله‌اي، که چنان نالها ز چنگ آيدز رنگ ناخنت، اي ماه چهره،مي‌نالم
در افکنيم شبي خرقه تا چه رنگ آيد؟به صبغ مهر تو چون اوحدي دگر باره